پرش به محتوا

حزب دموکرات: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۱: خط ۱۱:
* [[حزب توده]]
* [[حزب توده]]


== مآخذ ==  
== مآخذ ==
 
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


نویسنده مقاله
== نویسنده مقاله ==




محمدمهدی موسی خان
محمدمهدی موسی خان

نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۵

دموکرات، حزب (1325-1327ش). حزب دولتی.

این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و حزب توده بود،[۱] به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس احمد قوام را به رهبری کل حزب برگزیدند[۲]. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند[۳]. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمان‌های زنان و جوانان و کنگره‌هایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود[۴].

مهم‌ترین فعالیت آن در انتخابات مجلس* پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند[۵]. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم[۶] و پس از مدتی فعالیت‌های آن متوقف شد[۷].

ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران* بود. اما نشریات دیگری چون فرمان، دیپلمات و بهرام توسط اعضاء منتشر می‌شد[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.     آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285.
  2. طیرانی، بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501؛ عاقلی، باقر. روزشمار تاریخ ایران. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.
  3.   برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی. همان. ص 502؛ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.
  4.   آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287.
  5. عظیمی، فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220؛ عاقلی، باقر. نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631؛ جامی، ن. گذشته چراغ راه آینده است. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450؛ طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721.
  6. عظیمی.فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.
  7. طیرانی.بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.
  8.   آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287؛ طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدمهدی موسی خان