طبیعت بی جان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
طبیعت بیجان (سهراب شهیدثالث، 1354) | طبیعت بیجان (سهراب شهیدثالث، 1354) | ||
فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیانگذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بیجان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزنبانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگیاش مستأصل میماند که به کجا پناه ببرد<ref>بهارلو، عباس (1384). '''''«فیلمشناخت ایران»'''''. نشر قطره، ص 487 و 488.</ref>. شهیدثالث مثل فیلم اولش ([[یک اتفاق ساده]])* با بازیگران غیرحرفهای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدمها نزدیکتر شود<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.</ref>. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آنقدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304</ref>. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقشهای اصلی را ایفا کردهاند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است<ref>عصام، مهدی (1355). '''''راهنمای فیلمهای برگزیده ایرانی در جشنوارههای داخلی و خارجی'''''. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.</ref><ref>'''''«فیلم و سینما»'''''، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.</ref>. | فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیانگذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بیجان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزنبانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگیاش مستأصل میماند که به کجا پناه ببرد<ref>بهارلو، عباس (1384). '''''«فیلمشناخت ایران»'''''. نشر قطره، ص 487 و 488.</ref>. شهیدثالث مثل فیلم اولش ([[یک اتفاق ساده]])* با بازیگران غیرحرفهای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدمها نزدیکتر شود<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.</ref>. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آنقدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای [[ایران]] نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304</ref>. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقشهای اصلی را ایفا کردهاند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است<ref>عصام، مهدی (1355). '''''راهنمای فیلمهای برگزیده ایرانی در جشنوارههای داخلی و خارجی'''''. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.</ref><ref>'''''«فیلم و سینما»'''''، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:سینما]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۶
.jpg)
طبیعت بیجان (سهراب شهیدثالث، 1354)
فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیانگذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بیجان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزنبانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگیاش مستأصل میماند که به کجا پناه ببرد[۱]. شهیدثالث مثل فیلم اولش (یک اتفاق ساده)* با بازیگران غیرحرفهای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدمها نزدیکتر شود[۲]. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آنقدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند[۳]. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقشهای اصلی را ایفا کردهاند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی در جشنواره بینالمللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است[۴][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ بهارلو، عباس (1384). «فیلمشناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.
- ↑ دهباشی، علی(1378). یادنامه سهراب شهیدثالث. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.
- ↑ دهباشی، علی(1378). یادنامه سهراب شهیدثالث. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304
- ↑ عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلمهای برگزیده ایرانی در جشنوارههای داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.
- ↑ «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.