داود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''داود'''، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در ''کتاب مقدس'' و پیامبری یکتاپرست در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' و | '''داود'''، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در ''کتاب مقدس'' و پیامبری یکتاپرست در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' و اندیشه اسلامی. | ||
بنابر ''کتاب مقدس'' صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد<ref>'''''سموئیل (1).''''' 15:16 به بعد؛ نیز نک: | بنابر ''کتاب مقدس'' صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد<ref>'''''سموئیل (1).''''' 15:16 به بعد؛ نیز نک: | ||
Clarke, A. '''''Commentary on the Holy Bible'''''. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David».</ref>. در جنگ میان بنیاسرائیل و فلسطینیهای ساکن در کنعان بر سردار اینان، جالوت چیره شد و او را بکشت. این امر، در کنار تواناییها و محبوبیت | Clarke, A. '''''Commentary on the Holy Bible'''''. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David».</ref>. در جنگ میان بنیاسرائیل و فلسطینیهای ساکن در کنعان بر سردار اینان، جالوت چیره شد و او را بکشت. این امر، در کنار تواناییها و محبوبیت [[داود]]، حسد شاؤل را برانگیخت<ref>'''''سموئیل (1).''''' 6:18 به بعد؛ و نیز نک: ریجسکی، م. '''''انبیاء التوره و النبوات التوراتیه'''''. ترجمة آحو یوسف، دمشق: دارالینابیع، 1993م، ص 16-17، 41. </ref>. اما در نهایت، دشمنی میان او و شاؤل از میان برداشته شد<ref name=":0">'''''سموئیل (1)'''''. 5:24 به بعد. </ref>. با مرگ شاؤل، بعضی بزرگان بنیاسرائیل داود را که دارای قدرتی تمام بود، به پادشاهی برداشتند و با گذشت زمان، اسباط شمالی هم او را به پادشاهی پذیرفتند و وی اورشلیم را پایتخت مملکت خود و مرکز دینی یهود قرار داد. جنگهای فراوان و پیروزیهای او بر قبایل و سرزمینهای گوناگون<ref name=":0" /> بر اقتدار او افزود و بدین ترتیب، توانست بر تفرقهها فایق آید و مملکتی یکپارچه را رهبری کند<ref>'''''کتاب دوم سموئیل؛ تواریخ ایام'''''. باب 11 به بعد؛ نیز نک: | ||
Anderson, B. W. '''''The Living World of the Old Testament'''''. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.</ref>. | Anderson, B. W. '''''The Living World of the Old Testament'''''. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.</ref>. | ||
در ''عهد جدید''، مسیح وارث داود شناخته شده است<ref>'''''متی'''''. باب 1؛ '''''لوقا'''''. 27:1.</ref>. | در ''عهد جدید''، مسیح وارث [[داود]] شناخته شده است<ref>'''''متی'''''. باب 1؛ '''''لوقا'''''. 27:1.</ref>. | ||
در ''قرآن کریم'' 15 بار نام داود آمده و ''زبور'' به عنوان کتابی آسمانی بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به داود در ''قرآن'' این است که به صوت داود کوهها و پرندگان به تسبیح گفتن درآمدند و همچنین او فن سپرسازی را به خواست خدا ابداع کرد (انبیاء/21/79 و 80). برخی موضوعات از زندگی | در ''قرآن کریم'' 15 بار نام [[داود]] آمده و ''زبور'' به عنوان کتابی آسمانی بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به [[داود]] در ''قرآن'' این است که به صوت [[داود]] کوهها و پرندگان به تسبیح گفتن درآمدند و همچنین او فن سپرسازی را به خواست خدا ابداع کرد (انبیاء/21/79 و 80). برخی موضوعات از زندگی [[داود]]، توجه شاعران و ادیبان فارسیگوی را به خود جلب کرده که در آن میان به ویژه نغمهسرایی وی در انبوهی از آثار و ابیات فارسی به چشم میخورد. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
[[سلیمان]] | |||
[[دانیال]] | [[دانیال]] | ||
[[ | [[ایوب]] | ||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== پیوند به بیرون == | |||
نسخهٔ ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲
داود، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در کتاب مقدس و پیامبری یکتاپرست در قرآن کریم و اندیشه اسلامی.
بنابر کتاب مقدس صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد[۱]. در جنگ میان بنیاسرائیل و فلسطینیهای ساکن در کنعان بر سردار اینان، جالوت چیره شد و او را بکشت. این امر، در کنار تواناییها و محبوبیت داود، حسد شاؤل را برانگیخت[۲]. اما در نهایت، دشمنی میان او و شاؤل از میان برداشته شد[۳]. با مرگ شاؤل، بعضی بزرگان بنیاسرائیل داود را که دارای قدرتی تمام بود، به پادشاهی برداشتند و با گذشت زمان، اسباط شمالی هم او را به پادشاهی پذیرفتند و وی اورشلیم را پایتخت مملکت خود و مرکز دینی یهود قرار داد. جنگهای فراوان و پیروزیهای او بر قبایل و سرزمینهای گوناگون[۳] بر اقتدار او افزود و بدین ترتیب، توانست بر تفرقهها فایق آید و مملکتی یکپارچه را رهبری کند[۴].
در عهد جدید، مسیح وارث داود شناخته شده است[۵].
در قرآن کریم 15 بار نام داود آمده و زبور به عنوان کتابی آسمانی بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به داود در قرآن این است که به صوت داود کوهها و پرندگان به تسبیح گفتن درآمدند و همچنین او فن سپرسازی را به خواست خدا ابداع کرد (انبیاء/21/79 و 80). برخی موضوعات از زندگی داود، توجه شاعران و ادیبان فارسیگوی را به خود جلب کرده که در آن میان به ویژه نغمهسرایی وی در انبوهی از آثار و ابیات فارسی به چشم میخورد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سموئیل (1). 15:16 به بعد؛ نیز نک: Clarke, A. Commentary on the Holy Bible. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David».
- ↑ سموئیل (1). 6:18 به بعد؛ و نیز نک: ریجسکی، م. انبیاء التوره و النبوات التوراتیه. ترجمة آحو یوسف، دمشق: دارالینابیع، 1993م، ص 16-17، 41.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ سموئیل (1). 5:24 به بعد.
- ↑ کتاب دوم سموئیل؛ تواریخ ایام. باب 11 به بعد؛ نیز نک: Anderson, B. W. The Living World of the Old Testament. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.
- ↑ متی. باب 1؛ لوقا. 27:1.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،