ایوب

ایوب، شخصیتی نامبردار در کتاب مقدس و یکی از پیامبران الهی در قرآن کریم که به صبر و شکیبایی بسیار برابر بلایای گوناگون وصف شده است. در یک هم‌سویی نسبی میان مفاهیم آمده در کتاب ایوب، یکی از کتاب‌های عهد قدیم و نیز اندیشه اسلامی، ایوب از نوادگان اسحاق، یکتاپرستی است که در جنوب شرقی فلسطین با اموال و حشم و خدم بسیار روزگار می‌گذراند^[۱]^[۲]. با توافق خدا و شیطان^[۳] مصائب بسیار بر او وارد می‌شود تا مورد آزمایش قرار می‌گیرد. از کف دادن داشته‌های مادی، افراد خاندان و نیز اموال و خدم و حشم، و در نهایت ابتلا به بیماری‌هایی که او را ناگزیر به ترک دیار می‌کند، از نمونه‌های این بلایا هستند^[۴].

علی‌رغم صبر و تحمل بسیار، سرانجام ایوب طاقت از کف می‌دهد و زبان به گلایه می‌گشاید،^[۵] اما در بخشی ظاهراً الحاقی^[۶]^[۷] به کتاب ایوب، خداوند او را مورد خطاب و عتاب قرار می‌دهد و وی نیز توبه می‌کند. اما در روایت اسلامی، فقط از پایداری وی در اعتقاد راستین به عدل الهی و رضاپیشگی در مقابل اراده پروردگار سخن به میان می‌آید و در نتیجه، عدل الهی، با از میان رفتن دردها و رنج‌ها و بازیابی از دست‌رفته‌ها، به عنوان پاداشی برای صابران، جلوه‌گر می‌شود^[۸]^[۹].

در اندیشه اسلامی و به ویژه ادب فارسی، یادکرد ایوب نشان از استقامت در برابر سختی‌هاست و در نگاه صوفیه، مقام صبر و رضا با نام ایوب در هم آمیخته است^[۱۰]^[۱۱]^[۱۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ايوب. باب 1.
↑ Comay, J., Who's Who in the Old Testament, .London: 1971, P. 195
↑ ايوب. 6:1-12.
↑ ايوب. باب 1 به بعد.
↑ ايوب. باب 10، جمـ .
↑ ایوب. باب 38 به بعد.
↑ دورانت، ویل. تاریخ تمدن. ج 1 (مشرق زمین گاهواره تمدن)، ترجمه احمد آرام، تهران: 1365، ص 400.
↑ مقدسی، مطهر. البدء و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1901م، ج 3، ص 73.
↑ سیوطی. الدر المنثور. بیروت: 1403ق / 1983م، ج 5، ص 654-656.
↑ هجویری، علی. کشف‌المحجوب. به کوشش و. ژوکوفسکی، تهران: 1371، ص 27، 45.
↑ قشیری، عبدالکریم. رساله قشیریه. ترجمه کهن فارسی، به کوشش بدیع‌الزمان فروزانفر، تهران: 1367، ص 286.
↑ کتاب مقدس. انجمن پخش کتب مقدسه، 1977.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

ایوب (پیامبر)،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از ایوب_(پیامبر)/https://fa.wikishia.net/view

نویسنده مقاله

نامعلوم

[1] ايوب. باب 1.

[2] Comay, J., Who's Who in the Old Testament, .London: 1971, P. 195

[3] ايوب. 6:1-12.

[4] ايوب. باب 1 به بعد.

[5] ايوب. باب 10، جمـ .

[6] ایوب. باب 38 به بعد.

[7] دورانت، ویل. تاریخ تمدن. ج 1 (مشرق زمین گاهواره تمدن)، ترجمه احمد آرام، تهران: 1365، ص 400.

[8] مقدسی، مطهر. البدء و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1901م، ج 3، ص 73.

[9] سیوطی. الدر المنثور. بیروت: 1403ق / 1983م، ج 5، ص 654-656.

[10] هجویری، علی. کشف‌المحجوب. به کوشش و. ژوکوفسکی، تهران: 1371، ص 27، 45.

[11] قشیری، عبدالکریم. رساله قشیریه. ترجمه کهن فارسی، به کوشش بدیع‌الزمان فروزانفر، تهران: 1367، ص 286.

[12] کتاب مقدس. انجمن پخش کتب مقدسه، 1977.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]