ابونصر منصور بن عراق: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
* [[ابوریحان بیرونی]] | * [[ابوریحان بیرونی]] | ||
* [[خوارزمشاهیان]] | * [[خوارزمشاهیان]] | ||
* [[ابن سینا، پزشک]] | * [[ابن سینا، پزشک]] | ||
* [[محمود غزنوی]] | * [[محمود غزنوی]] | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سید محمد حسین احمدی | |||
نسخهٔ ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۱
ابونصر منصور بن عراق، ریاضیدان و ستاره شناس ایرانی اواخر سده4 و اوایل سده 5 هجری قمری و استاد ابوریحان بیرونی*. وی از شاهزادگان آل عراق بود كه تا اواخر سده 4ق بر خوارزم فرمان میراندند. او در انجمن علمی خوارزمشاهیان آل مأمون در گرگانج با ابن سینا*، بیرونی* و دانشمندان بزرگ دیگر همنشین بود. گفتهاند كه سلطان محمود غزنوی پس از فتح گرگانج در 408ق او را به اتهام بددینی به دار آویخت اما منابع دیگر این خبر را تأیید نمیكند[۱][۲][۳]. بیرونی بر آن است كه ابونصر در ابداع و اثبات شكل مغنی یا قضیه سینوسها بر بوزجانی*، خجندی* و كوشیار گیلانی* پیشی داشته است[۴][۵]. حل گونهای از معادلات درجه سوم و اشاره به مفهوم مثلث قطبی از دیگر كارهای اوست[۲]. ماكس كراوزه یكی از آثار وی را به آلمانی ترجمه كرده و برخی آثار دیگر ابونصر نیز در تاریخ ریاضیات مهماند[۱][۶][۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ سجادی، صادق. «ابونصر منصور بن عراق»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج 6.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ كرامتی، یونس. كارنامه ایرانیان. تهران: 1380، ص 98-100.
- ↑ قربانی، ابوالقاسم. زندگینامه ریاضیدانان دوره اسلامی. تهران: 1365ش، ص 113.
- ↑ بیرونی. مقالید علم الهیئه. به كوشش ماری ترز دوبارنو، دمشق: 1985م، ص 101.
- ↑ كرامتی، یونس. «بوزجانی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج12.
- ↑ ابونصر عراق. رسائل. حیدرآباد دكن: 1367ق.
- ↑ بیرونی. الآثار الباقیه. به كوشش ادوارد زاخاو، لایپزیگ: 1906م، ص 184.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سید محمد حسین احمدی