پرش به محتوا

قطب الدین شیرازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


قطب‌الدین شیرازی، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، ریاضی‌دان، پزشک و فیلسوف برجسته ایرانی. وی برجسته‌ترین شاگرد [[نصیر الدین طوسی]]* و از جمله همکاران وی در رصدخانه مراغه بود، اما پیش از درگذشت نصیر الدین مراغه را ترک گفت. پس از مدتی اقامت در مصر به [[تبریز]] رفت و در رمضان 710ق در آنجا درگذشت<ref>قربانی، ابوالقاسم. '''''زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی'''''. تهران: 1375، ص351.</ref>.
قطب‌الدین شیرازی، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، ریاضی‌دان، پزشک و فیلسوف برجسته ایرانی. وی برجسته‌ترین شاگرد [[نصیر الدین طوسی]]* و از جمله همکاران وی در رصدخانه مراغه بود، اما پیش از درگذشت نصیر الدین مراغه را ترک گفت. پس از مدتی اقامت در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر] به [[تبریز]] رفت و در رمضان 710ق در آنجا درگذشت<ref>قربانی، ابوالقاسم. '''''زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی'''''. تهران: 1375، ص351.</ref>.


قطب الدین همچون دیگر اعضای مکتب مراغه، در 860ق / ؟م کتاب نهایه الإدراک فی درایه الأفلاک را در نجوم در انتقاد بر نظریه سیاره‌ای بطلمیوس نوشت<ref>Kennedy, E. S. “Late Medieval Planetary Theory”, '''Isis''', Philadelphia, 1966, Vol. LVII, p 365-378</ref> اما صلیبا (Saliba, G.) بر آن است که این نظریه همان نظریه مؤیدالدین عرضی در کتاب الهیئه است<ref>Saliba, G. , “The Original Source of Qutb al-Din Shirazi’s Planetary Model”, '''Journal for the History of Arabic Science''', Aleppo, 1979, Vol III(1), pp 3-18.</ref><ref>صلیبا، جورج. «فلکی من دمشق یرد علی هیئه بطلمیوس»، '''''مجله تاریخ علوم العربیه'''''. حلب: 1980، ج (1)4، ص 3-17.</ref>. قطب الدین در این کتاب و نیز التحفه‌الشاهیه (تألیف 864ق) درباره مسائل مختلف نورشناسی، مکانیک سماوی و اندازه گیری قطر زمین مطالبی حائز اهمیت آورده است.<ref>Wiedemann, Eilhard , “Zu den optischen Kenntnissen von Qutb Al Din Al Shirazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 187-193.</ref><ref>Wiedemann, E., “Über die Dimensionen der Erde nach muslimischen Gelehrten”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 250-255</ref><ref>Wiedemann, E., “Uber die Gestalt, Lage und Bewegung der Erde, .von Qutb Al Din Al Shiriazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912; pp 395-422.</ref> وی دانشنامه‌ای به زبان فارسی به نام دره التاج لغره الدَبًاج نوشت و تحریر خواجه نصیر از اصول هندسه اقلیدس را نیز از عربی به فارسی ترجمه کرد<ref>قربانی، ابوالقاسم. '''''زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی'''''. تهران: 1375، ص 352-353.</ref>.
قطب الدین همچون دیگر اعضای مکتب مراغه، در 860ق / ؟م کتاب نهایه الإدراک فی درایه الأفلاک را در نجوم در انتقاد بر نظریه سیاره‌ای بطلمیوس نوشت<ref>Kennedy, E. S. “Late Medieval Planetary Theory”, '''Isis''', Philadelphia, 1966, Vol. LVII, p 365-378</ref> اما صلیبا (Saliba, G.) بر آن است که این نظریه همان نظریه مؤیدالدین عرضی در کتاب الهیئه است<ref>Saliba, G. , “The Original Source of Qutb al-Din Shirazi’s Planetary Model”, '''Journal for the History of Arabic Science''', Aleppo, 1979, Vol III(1), pp 3-18.</ref><ref>صلیبا، جورج. «فلکی من دمشق یرد علی هیئه بطلمیوس»، '''''مجله تاریخ علوم العربیه'''''. حلب: 1980، ج (1)4، ص 3-17.</ref>. قطب الدین در این کتاب و نیز التحفه‌الشاهیه (تألیف 864ق) درباره مسائل مختلف نورشناسی، مکانیک سماوی و اندازه گیری قطر زمین مطالبی حائز اهمیت آورده است.<ref>Wiedemann, Eilhard , “Zu den optischen Kenntnissen von Qutb Al Din Al Shirazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 187-193.</ref><ref>Wiedemann, E., “Über die Dimensionen der Erde nach muslimischen Gelehrten”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 250-255</ref><ref>Wiedemann, E., “Uber die Gestalt, Lage und Bewegung der Erde, .von Qutb Al Din Al Shiriazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912; pp 395-422.</ref> وی دانشنامه‌ای به زبان فارسی به نام دره التاج لغره الدَبًاج نوشت و تحریر خواجه نصیر از اصول [[هندسه]] اقلیدس را نیز از عربی به فارسی ترجمه کرد<ref>قربانی، ابوالقاسم. '''''زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی'''''. تهران: 1375، ص 352-353.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۸: خط ۸:
* [[تبریز]]
* [[تبریز]]
* [[نصیر الدین طوسی]]
* [[نصیر الدین طوسی]]
* [[هندسه]]


== '''مآخذ''' ==
== '''مآخذ''' ==
خط ۱۷: خط ۱۸:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
یونس كرامتی
یونس كرامتی
[[رده:علوم و فنون]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۸

قطب‌الدین شیرازی، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، ریاضی‌دان، پزشک و فیلسوف برجسته ایرانی. وی برجسته‌ترین شاگرد نصیر الدین طوسی* و از جمله همکاران وی در رصدخانه مراغه بود، اما پیش از درگذشت نصیر الدین مراغه را ترک گفت. پس از مدتی اقامت در مصر به تبریز رفت و در رمضان 710ق در آنجا درگذشت[۱].

قطب الدین همچون دیگر اعضای مکتب مراغه، در 860ق / ؟م کتاب نهایه الإدراک فی درایه الأفلاک را در نجوم در انتقاد بر نظریه سیاره‌ای بطلمیوس نوشت[۲] اما صلیبا (Saliba, G.) بر آن است که این نظریه همان نظریه مؤیدالدین عرضی در کتاب الهیئه است[۳][۴]. قطب الدین در این کتاب و نیز التحفه‌الشاهیه (تألیف 864ق) درباره مسائل مختلف نورشناسی، مکانیک سماوی و اندازه گیری قطر زمین مطالبی حائز اهمیت آورده است.[۵][۶][۷] وی دانشنامه‌ای به زبان فارسی به نام دره التاج لغره الدَبًاج نوشت و تحریر خواجه نصیر از اصول هندسه اقلیدس را نیز از عربی به فارسی ترجمه کرد[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. قربانی، ابوالقاسم. زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی. تهران: 1375، ص351.
  2. Kennedy, E. S. “Late Medieval Planetary Theory”, Isis, Philadelphia, 1966, Vol. LVII, p 365-378
  3. Saliba, G. , “The Original Source of Qutb al-Din Shirazi’s Planetary Model”, Journal for the History of Arabic Science, Aleppo, 1979, Vol III(1), pp 3-18.
  4. صلیبا، جورج. «فلکی من دمشق یرد علی هیئه بطلمیوس»، مجله تاریخ علوم العربیه. حلب: 1980، ج (1)4، ص 3-17.
  5. Wiedemann, Eilhard , “Zu den optischen Kenntnissen von Qutb Al Din Al Shirazi”, Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik, Vol. III, 1912, pp 187-193.
  6. Wiedemann, E., “Über die Dimensionen der Erde nach muslimischen Gelehrten”, Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik, Vol. III, 1912, pp 250-255
  7. Wiedemann, E., “Uber die Gestalt, Lage und Bewegung der Erde, .von Qutb Al Din Al Shiriazi”, Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik, Vol. III, 1912; pp 395-422.
  8. قربانی، ابوالقاسم. زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی. تهران: 1375، ص 352-353.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

یونس كرامتی