پرش به محتوا

تخت سلیمان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''تخت‌سليمان،''' مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان<sup>*</sup> و برخوردار از آتشكده<sup>*</sup>...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''تخت‌سليمان،''' مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان<sup>*</sup> و برخوردار از آتشكده<sup>*</sup> موسوم به آذرگشنسب (آتش پادشاهي) بوده<sup>1</sup> است. در نام تاريخي آن اختلافات نظر است و آن را گنزگ، [1]گزن، [2] شيز [3](معرب جيس[4])<sup>2</sup> در دوران باستان و ستوريق (ستروق) دوران ايلخانان<sup>*</sup> دانسته‌اند.<sup>3</sup>  
'''[[تخت سلیمان|تخت‌سليمان]]،''' مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان<sup>*</sup> و برخوردار از آتشكده<sup>*</sup> موسوم به آذرگشنسب (آتش پادشاهي) بوده <ref>كريستن‌سن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمة غلامرضا رشيدياسمي، تهران: 1367، دنياي كتاب، ص249.</ref>است. در نام تاريخي آن اختلافات نظر است و آن را گنزگ، [Ganzag]گزن، [Gazn] شيز [Shiz](معرب جيس[Gis])<ref>لسترنج، گي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. ترجمة محمود عرفان، تهران: 1377، علمي و فرهنگي، ص242.</ref> در دوران باستان و ستوريق (ستروق) دوران ايلخانان<sup>*</sup> دانسته‌اند<ref>  مستوفي، حمدالله. '''''نزهة القلوب'''''. به كوشش محمد دبيرسياقي، تهران: 1336، طهوري، ص64.</ref>.


خرابه‌هاي تخت سليمان كه درون باروي خشتي با 38 برج و طول 380 متر و عرض 300 متر در پيرامون درياچه‌اي با عمق تقريبي50 متر كه آب آن از چشمة بستر آن مي‌آيد و با نهرهايي خارج مي‌شود، قرار گرفته‌اند.<sup>4</sup>
خرابه‌هاي تخت سليمان كه درون باروي خشتي با 38 برج و طول 380 متر و عرض 300 متر در پيرامون درياچه‌اي با عمق تقريبي50 متر كه آب آن از چشمة بستر آن مي‌آيد و با نهرهايي خارج مي‌شود، قرار گرفته‌اند.  


آتشكده، كاخ‌هاي دورة ساساني، خانه‌هاي حياط‌دار، گورستان، كاخ ايوان‌دار محل تاج‌گذاري و آثاري كه به اژدها (ديوار مدور)، زندان و طويلة سليمان معروف هستند، از آثار مهم تخت‌سليمان مي‌باشند. سنگ، ساروج، خشت، كاشي، گچ‌بري‌هاي زيبا و تزئيناتي از دوران ساساني و اسلامي به ويژه دورة ايلخانان ـ كه از اعتبار ويژه‌اي برخوردار بود ـ از مشخصه‌هاي معماري ايوان‌ها، طاق‌ها، باروها، درگاه‌ها، برج‌ها و تأسيسات تخت‌سليمان مي‌باشد.<sup>5</sup> تخت سليمان از 1234ق / ؟ م مورد توجه اروپائيان قرار گرفت و در طي 2 سده كاوش‌هاي بسياري در آنجا انجام گرفته است. نتيجة كاوش‌ها گواه اهميت آن در پيش از دوران ساسانيان مي‌باشد و به گمان برخي معبد مهري بوده است. درياچه و آتشفشان خاموش تخت‌سليمان از مظاهر زيباي طبيعي آن هستند.
آتشكده، كاخ‌هاي دورة ساساني، خانه‌هاي حياط‌دار، گورستان، كاخ ايوان‌دار محل تاج‌گذاري و آثاري كه به اژدها (ديوار مدور)، زندان و طويلة سليمان معروف هستند، از آثار مهم تخت‌سليمان مي‌باشند. سنگ، ساروج، خشت، كاشي، گچ‌بري‌هاي زيبا و تزئيناتي از دوران ساساني و اسلامي به ويژه دورة ايلخانان ـ كه از اعتبار ويژه‌اي برخوردار بود ـ از مشخصه‌هاي معماري ايوان‌ها، طاق‌ها، باروها، درگاه‌ها، برج‌ها و تأسيسات تخت‌سليمان مي‌باشد<ref>براي آگاهي بيشتر: سرافراز، علي‌اكبر و كياني، محمديوسف. '''''تخت‌سليمان'''''. تبريز: 1347، مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و موسوي، محمود. '''''راهنماي تخت سليمان'''''. اروميه: 1365، ميراث فرهنگي.</ref>تخت سليمان از 1234ق / ؟ م مورد توجه اروپائيان قرار گرفت و در طي 2 سده كاوش‌هاي بسياري در آنجا انجام گرفته است. نتيجة كاوش‌ها گواه اهميت آن در پيش از دوران ساسانيان مي‌باشد و به گمان برخي معبد مهري بوده است. درياچه و آتشفشان خاموش تخت‌سليمان از مظاهر زيباي طبيعي آن هستند.


== نیز نگاه کنید به ==


مآخذ:
== ماخذ ==
 
1.    كريستن‌سن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمة غلامرضا رشيدياسمي، تهران: 1367، دنياي كتاب، ص249.
 
2.    لسترنج، گي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. ترجمة محمود عرفان، تهران: 1377، علمي و فرهنگي، ص242.
 
3.    مستوفي، حمدالله. '''''نزهة القلوب'''''. به كوشش محمد دبيرسياقي، تهران: 1336، طهوري، ص64.
 
4.    نجدسميعي، فرامرز. «تخت‌سليمان». در '''''دانشنامة جهان اسلام'''''. تهران: 1380، بنياد دايرةالمعارف بزرگ اسلامي، ج2، ص710.
 
5.    براي آگاهي بيشتر: سرافراز، علي‌اكبر و كياني، محمديوسف. '''''تخت‌سليمان'''''. تبريز: 1347، مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و موسوي، محمود. '''''راهنماي تخت سليمان'''''. اروميه: 1365، ميراث فرهنگي.


== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران


== نویسنده مقاله ==
حسن باستانی راد
حسن باستانی راد
----[1]. Ganzag
[2]. Gazn
[3]. Shiz
[4]. Gis

نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۰

تخت‌سليمان، مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان* و برخوردار از آتشكده* موسوم به آذرگشنسب (آتش پادشاهي) بوده [۱]است. در نام تاريخي آن اختلافات نظر است و آن را گنزگ، [Ganzag]گزن، [Gazn] شيز [Shiz](معرب جيس[Gis])[۲] در دوران باستان و ستوريق (ستروق) دوران ايلخانان* دانسته‌اند[۳].

خرابه‌هاي تخت سليمان كه درون باروي خشتي با 38 برج و طول 380 متر و عرض 300 متر در پيرامون درياچه‌اي با عمق تقريبي50 متر كه آب آن از چشمة بستر آن مي‌آيد و با نهرهايي خارج مي‌شود، قرار گرفته‌اند.

آتشكده، كاخ‌هاي دورة ساساني، خانه‌هاي حياط‌دار، گورستان، كاخ ايوان‌دار محل تاج‌گذاري و آثاري كه به اژدها (ديوار مدور)، زندان و طويلة سليمان معروف هستند، از آثار مهم تخت‌سليمان مي‌باشند. سنگ، ساروج، خشت، كاشي، گچ‌بري‌هاي زيبا و تزئيناتي از دوران ساساني و اسلامي به ويژه دورة ايلخانان ـ كه از اعتبار ويژه‌اي برخوردار بود ـ از مشخصه‌هاي معماري ايوان‌ها، طاق‌ها، باروها، درگاه‌ها، برج‌ها و تأسيسات تخت‌سليمان مي‌باشد[۴]. تخت سليمان از 1234ق / ؟ م مورد توجه اروپائيان قرار گرفت و در طي 2 سده كاوش‌هاي بسياري در آنجا انجام گرفته است. نتيجة كاوش‌ها گواه اهميت آن در پيش از دوران ساسانيان مي‌باشد و به گمان برخي معبد مهري بوده است. درياچه و آتشفشان خاموش تخت‌سليمان از مظاهر زيباي طبيعي آن هستند.

نیز نگاه کنید به

ماخذ

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

حسن باستانی راد

  1. كريستن‌سن، آرتور. ايران در زمان ساسانيان. ترجمة غلامرضا رشيدياسمي، تهران: 1367، دنياي كتاب، ص249.
  2. لسترنج، گي. جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي. ترجمة محمود عرفان، تهران: 1377، علمي و فرهنگي، ص242.
  3.   مستوفي، حمدالله. نزهة القلوب. به كوشش محمد دبيرسياقي، تهران: 1336، طهوري، ص64.
  4. براي آگاهي بيشتر: سرافراز، علي‌اكبر و كياني، محمديوسف. تخت‌سليمان. تبريز: 1347، مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و موسوي، محمود. راهنماي تخت سليمان. اروميه: 1365، ميراث فرهنگي.