پرش به محتوا

تخت سلیمان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''تخت‌سليمان،''' مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان<sup>*</sup> و برخوردار از آتشكده<sup>*</sup>...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''تخت‌سليمان،''' مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان<sup>*</sup> و برخوردار از آتشكده<sup>*</sup> موسوم به آذرگشنسب (آتش پادشاهي) بوده<sup>1</sup> است. در نام تاريخي آن اختلافات نظر است و آن را گنزگ، [1]گزن، [2] شيز [3](معرب جيس[4])<sup>2</sup> در دوران باستان و ستوريق (ستروق) دوران ايلخانان<sup>*</sup> دانسته‌اند.<sup>3</sup>  
'''[[تخت سلیمان|تخت‌سليمان]]،''' مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان<sup>*</sup> و برخوردار از آتشكده<sup>*</sup> موسوم به آذرگشنسب (آتش پادشاهي) بوده <ref>كريستن‌سن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمة غلامرضا رشيدياسمي، تهران: 1367، دنياي كتاب، ص249.</ref>است. در نام تاريخي آن اختلافات نظر است و آن را گنزگ، [Ganzag]گزن، [Gazn] شيز [Shiz](معرب جيس[Gis])<ref>لسترنج، گي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. ترجمة محمود عرفان، تهران: 1377، علمي و فرهنگي، ص242.</ref> در دوران باستان و ستوريق (ستروق) دوران ايلخانان<sup>*</sup> دانسته‌اند<ref>  مستوفي، حمدالله. '''''نزهة القلوب'''''. به كوشش محمد دبيرسياقي، تهران: 1336، طهوري، ص64.</ref>.


خرابه‌هاي تخت سليمان كه درون باروي خشتي با 38 برج و طول 380 متر و عرض 300 متر در پيرامون درياچه‌اي با عمق تقريبي50 متر كه آب آن از چشمة بستر آن مي‌آيد و با نهرهايي خارج مي‌شود، قرار گرفته‌اند.<sup>4</sup>
خرابه‌هاي تخت سليمان كه درون باروي خشتي با 38 برج و طول 380 متر و عرض 300 متر در پيرامون درياچه‌اي با عمق تقريبي50 متر كه آب آن از چشمة بستر آن مي‌آيد و با نهرهايي خارج مي‌شود، قرار گرفته‌اند.  


آتشكده، كاخ‌هاي دورة ساساني، خانه‌هاي حياط‌دار، گورستان، كاخ ايوان‌دار محل تاج‌گذاري و آثاري كه به اژدها (ديوار مدور)، زندان و طويلة سليمان معروف هستند، از آثار مهم تخت‌سليمان مي‌باشند. سنگ، ساروج، خشت، كاشي، گچ‌بري‌هاي زيبا و تزئيناتي از دوران ساساني و اسلامي به ويژه دورة ايلخانان ـ كه از اعتبار ويژه‌اي برخوردار بود ـ از مشخصه‌هاي معماري ايوان‌ها، طاق‌ها، باروها، درگاه‌ها، برج‌ها و تأسيسات تخت‌سليمان مي‌باشد.<sup>5</sup> تخت سليمان از 1234ق / ؟ م مورد توجه اروپائيان قرار گرفت و در طي 2 سده كاوش‌هاي بسياري در آنجا انجام گرفته است. نتيجة كاوش‌ها گواه اهميت آن در پيش از دوران ساسانيان مي‌باشد و به گمان برخي معبد مهري بوده است. درياچه و آتشفشان خاموش تخت‌سليمان از مظاهر زيباي طبيعي آن هستند.
آتشكده، كاخ‌هاي دورة ساساني، خانه‌هاي حياط‌دار، گورستان، كاخ ايوان‌دار محل تاج‌گذاري و آثاري كه به اژدها (ديوار مدور)، زندان و طويلة سليمان معروف هستند، از آثار مهم تخت‌سليمان مي‌باشند. سنگ، ساروج، خشت، كاشي، گچ‌بري‌هاي زيبا و تزئيناتي از دوران ساساني و اسلامي به ويژه دورة ايلخانان ـ كه از اعتبار ويژه‌اي برخوردار بود ـ از مشخصه‌هاي معماري ايوان‌ها، طاق‌ها، باروها، درگاه‌ها، برج‌ها و تأسيسات تخت‌سليمان مي‌باشد<ref>براي آگاهي بيشتر: سرافراز، علي‌اكبر و كياني، محمديوسف. '''''تخت‌سليمان'''''. تبريز: 1347، مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و موسوي، محمود. '''''راهنماي تخت سليمان'''''. اروميه: 1365، ميراث فرهنگي.</ref>.  تخت سليمان از 1234ق / ؟ م مورد توجه اروپائيان قرار گرفت و در طي 2 سده كاوش‌هاي بسياري در آنجا انجام گرفته است. نتيجة كاوش‌ها گواه اهميت آن در پيش از دوران ساسانيان مي‌باشد و به گمان برخي معبد مهري بوده است. درياچه و آتشفشان خاموش تخت‌سليمان از مظاهر زيباي طبيعي آن هستند.


== نیز نگاه کنید به ==


مآخذ:
== ماخذ ==
 
1.    كريستن‌سن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمة غلامرضا رشيدياسمي، تهران: 1367، دنياي كتاب، ص249.
 
2.    لسترنج، گي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. ترجمة محمود عرفان، تهران: 1377، علمي و فرهنگي، ص242.
 
3.    مستوفي، حمدالله. '''''نزهة القلوب'''''. به كوشش محمد دبيرسياقي، تهران: 1336، طهوري، ص64.
 
4.    نجدسميعي، فرامرز. «تخت‌سليمان». در '''''دانشنامة جهان اسلام'''''. تهران: 1380، بنياد دايرةالمعارف بزرگ اسلامي، ج2، ص710.
 
5.    براي آگاهي بيشتر: سرافراز، علي‌اكبر و كياني، محمديوسف. '''''تخت‌سليمان'''''. تبريز: 1347، مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و موسوي، محمود. '''''راهنماي تخت سليمان'''''. اروميه: 1365، ميراث فرهنگي.


== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران


== نویسنده مقاله ==
حسن باستانی راد
حسن باستانی راد
----[1]. Ganzag
[2]. Gazn
[3]. Shiz
[4]. Gis

نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۰

تخت‌سليمان، مجموعه‌اي از آثار باستاني و تاريخي پيرامون درياچه‌اي در جنوب آذربايجان غربي نزديك مياندوآب. بر اساس كاوش‌هاي باستان‌شناسي و روايت‌هاي تاريخي از شهرهاي مقدس دوران باستان به ويژه ساسانيان* و برخوردار از آتشكده* موسوم به آذرگشنسب (آتش پادشاهي) بوده [۱]است. در نام تاريخي آن اختلافات نظر است و آن را گنزگ، [Ganzag]گزن، [Gazn] شيز [Shiz](معرب جيس[Gis])[۲] در دوران باستان و ستوريق (ستروق) دوران ايلخانان* دانسته‌اند[۳].

خرابه‌هاي تخت سليمان كه درون باروي خشتي با 38 برج و طول 380 متر و عرض 300 متر در پيرامون درياچه‌اي با عمق تقريبي50 متر كه آب آن از چشمة بستر آن مي‌آيد و با نهرهايي خارج مي‌شود، قرار گرفته‌اند.

آتشكده، كاخ‌هاي دورة ساساني، خانه‌هاي حياط‌دار، گورستان، كاخ ايوان‌دار محل تاج‌گذاري و آثاري كه به اژدها (ديوار مدور)، زندان و طويلة سليمان معروف هستند، از آثار مهم تخت‌سليمان مي‌باشند. سنگ، ساروج، خشت، كاشي، گچ‌بري‌هاي زيبا و تزئيناتي از دوران ساساني و اسلامي به ويژه دورة ايلخانان ـ كه از اعتبار ويژه‌اي برخوردار بود ـ از مشخصه‌هاي معماري ايوان‌ها، طاق‌ها، باروها، درگاه‌ها، برج‌ها و تأسيسات تخت‌سليمان مي‌باشد[۴]. تخت سليمان از 1234ق / ؟ م مورد توجه اروپائيان قرار گرفت و در طي 2 سده كاوش‌هاي بسياري در آنجا انجام گرفته است. نتيجة كاوش‌ها گواه اهميت آن در پيش از دوران ساسانيان مي‌باشد و به گمان برخي معبد مهري بوده است. درياچه و آتشفشان خاموش تخت‌سليمان از مظاهر زيباي طبيعي آن هستند.

نیز نگاه کنید به

ماخذ

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

حسن باستانی راد

  1. ↑ كريستن‌سن، آرتور. ايران در زمان ساسانيان. ترجمة غلامرضا رشيدياسمي، تهران: 1367، دنياي كتاب، ص249.
  2. ↑ لسترنج، گي. جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي. ترجمة محمود عرفان، تهران: 1377، علمي و فرهنگي، ص242.
  3. ↑   مستوفي، حمدالله. نزهة القلوب. به كوشش محمد دبيرسياقي، تهران: 1336، طهوري، ص64.
  4. ↑ براي آگاهي بيشتر: سرافراز، علي‌اكبر و كياني، محمديوسف. تخت‌سليمان. تبريز: 1347، مؤسسة تاريخ و فرهنگ ايران و موسوي، محمود. راهنماي تخت سليمان. اروميه: 1365، ميراث فرهنگي.