خشایارشا: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''خشايارشا،''' چهارمين پادشاه هخامنشي<sup>*</sup> (465-486پ.م). فرزند داريوش<sup>*</sup> اول و آتوسا دختر كوروش<sup>*</sup> كبير<sup>1</sup> او پس از سركوب شورش مصر (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفري در نبرد ترموپيل با سپاهيان...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[خشایارشا]]،''' چهارمین پادشاه هخامنشی<sup>*</sup> (465-486پ.م). | ||
فرزند | فرزند داریوش<sup>*</sup> اول و آتوسا دختر کوروش<sup>*</sup> کبیر <ref>کورت، امیلی. '''''هخامنشیان'''''. ترجمه مرتضی ثاقبفر، تهران: 1378، انتشارات ققنوس، ص66.</ref> او پس از سرکوب شورش مصر (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفری در نبرد ترموپیل با سپاهیان یونان و اسپارت پیروز شد (479پ.م)، <ref>میرسعیدی، نادر. '''''ایران باستان'''''. تهران: 1382، دفتر پژوهشهای فرهنگی، ص29.</ref> آتن پایتخت یونان را تسخیر کرد اما در نبردهای سالامین و پلانه شکست خورد <ref>بریان، پیر. '''''امپراطوری هخامنشی'''''. ترجمه ناهید فروغان، تهران: 1381، نشر قطره، نشر فرزان، ص847.</ref> و به ایران عقب نشست. یونانیان نیز بخشهای غربی قلمرو هخامنشیان در کرانه دریای مدیترانه را تصرف کردند. خشایارشا در 465پ.م به دست یکی از درباریانش کشته شد و پسرش اردشیر اول (حک424-465پ.م) جانشین او شد<ref>گیرشمن، رومن. '''''ایران از آغاز تا اسلام'''''. ترجمه محمود بهفروزی، تهران: 1379، انتشارات جامی، ص187.</ref>. در اواخر سلطنت خشایارشا، درباریان و حرمسرایان بر قدرت خود افزودند و دوره انحطاط هخامنشیان آغاز شد<ref>زرینکوب، عبدالحسین. '''''تاریخ مردم ایران'''''. تهران: 1364، انتشارات امیرکبیر، ص167.</ref>. بناهای با شکوهی مانند دروازه همه ملتها در تختجمشید<sup>*</sup> و کتیبههای بسیاری از زمان او بر جای مانده است. آرامگاه خشایارشا در نقش رستم<sup>*</sup> میباشد. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
مهرداد شباهنگ | مهرداد شباهنگ | ||
نسخهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۰
خشایارشا، چهارمین پادشاه هخامنشی* (465-486پ.م).
فرزند داریوش* اول و آتوسا دختر کوروش* کبیر [۱] او پس از سرکوب شورش مصر (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفری در نبرد ترموپیل با سپاهیان یونان و اسپارت پیروز شد (479پ.م)، [۲] آتن پایتخت یونان را تسخیر کرد اما در نبردهای سالامین و پلانه شکست خورد [۳] و به ایران عقب نشست. یونانیان نیز بخشهای غربی قلمرو هخامنشیان در کرانه دریای مدیترانه را تصرف کردند. خشایارشا در 465پ.م به دست یکی از درباریانش کشته شد و پسرش اردشیر اول (حک424-465پ.م) جانشین او شد[۴]. در اواخر سلطنت خشایارشا، درباریان و حرمسرایان بر قدرت خود افزودند و دوره انحطاط هخامنشیان آغاز شد[۵]. بناهای با شکوهی مانند دروازه همه ملتها در تختجمشید* و کتیبههای بسیاری از زمان او بر جای مانده است. آرامگاه خشایارشا در نقش رستم* میباشد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
مهرداد شباهنگ
- ↑ کورت، امیلی. هخامنشیان. ترجمه مرتضی ثاقبفر، تهران: 1378، انتشارات ققنوس، ص66.
- ↑ میرسعیدی، نادر. ایران باستان. تهران: 1382، دفتر پژوهشهای فرهنگی، ص29.
- ↑ بریان، پیر. امپراطوری هخامنشی. ترجمه ناهید فروغان، تهران: 1381، نشر قطره، نشر فرزان، ص847.
- ↑ گیرشمن، رومن. ایران از آغاز تا اسلام. ترجمه محمود بهفروزی، تهران: 1379، انتشارات جامی، ص187.
- ↑ زرینکوب، عبدالحسین. تاریخ مردم ایران. تهران: 1364، انتشارات امیرکبیر، ص167.