صادق بهرامی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''بهرامي، صادق''' (1329ش / 1909م- 1366ش) نمايشنامهنويس،بازيگر و كارگردان تئاتر. او در تهران متولد شد. از بستگان دبير اعظم بهرامي، نويسندهي زبردست و رئيس دفتر رضا شاه بود. بواسطهي عمويش، منشي باشي بهرامي كه از دستاندركاران نمايش بود، از يازده سا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
بهرامی، صادق (1329ش / 1909م- 1366ش) نمایشنامهنویس،بازیگر و کارگردان تئاتر. | |||
او در تهران متولد شد. از بستگان | او در تهران متولد شد. از بستگان دبیر اعظم بهرامی، نویسندهی زبردست و رئیس دفتر رضا شاه بود. بواسطهی عمویش، منشی باشی بهرامی که از دستاندرکاران نمایش بود، از یازده سالگی به محیطهای هنری راه یافت<ref name=":0">تماشا (1350). شماره 3، ص 10.</ref>. در سال 1301ش وارد جرگه تئاتر شد و با حسین خیرخواه در مدرسهی شرف مظفری و دارالفنون، کلوپ تئاتری تشکیل دادند<ref name=":1">فیلم و هنر (1349). شماره 15 (مسلسل 294)، ص 7.</ref>. | ||
در | در مدرسهی دارایی و سپس هنرستان هنرپیشگی تحصیل کرد و پس از فارغالتحصیل شدن از هنرستان وارد «تئاتر تهران» شد. او 15 نمایش را کارگردانی کرد و در نمایشنامههای زیادی به کارگردانی شخصیتهای هنری مانند سیدعلی خان نصر، افراسیاب آزاد، میرسیفالدین کرمانشاهی، عبدالحسین نوشین و سرشناسان دیگر به ایفادی نقش پرداخت<ref name=":1" />. نمایشنامه «کارد و چنگال» او که نمایشی کمدی و انتقادی از وضع پزشکان آن، زمان بود، به مذاق گروه پزشکان خوش نیامد<ref name=":0" />. | ||
در | در نمایشهای بسیار زیادی از جمله جزای جوانی، یوسف و زلیخا، بهلول، خسیس، مریض خیالی، طبیب اجباری، انقلاب مشروطیت، اوضاع اداری، اوضاع قضایی، بچه گدا (از میرزاده عشقی)، مرگ موش<ref>نصیری فر، جبیبالله (1374). سیمای هنرمندان ایران. تهران، صفیعلیشاه، جلد اول، ص 389 تا 391.</ref> به ایفای نقش پرداخته است. | ||
محمود عزیزی | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۲۰
بهرامی، صادق (1329ش / 1909م- 1366ش) نمایشنامهنویس،بازیگر و کارگردان تئاتر.
او در تهران متولد شد. از بستگان دبیر اعظم بهرامی، نویسندهی زبردست و رئیس دفتر رضا شاه بود. بواسطهی عمویش، منشی باشی بهرامی که از دستاندرکاران نمایش بود، از یازده سالگی به محیطهای هنری راه یافت[۱]. در سال 1301ش وارد جرگه تئاتر شد و با حسین خیرخواه در مدرسهی شرف مظفری و دارالفنون، کلوپ تئاتری تشکیل دادند[۲].
در مدرسهی دارایی و سپس هنرستان هنرپیشگی تحصیل کرد و پس از فارغالتحصیل شدن از هنرستان وارد «تئاتر تهران» شد. او 15 نمایش را کارگردانی کرد و در نمایشنامههای زیادی به کارگردانی شخصیتهای هنری مانند سیدعلی خان نصر، افراسیاب آزاد، میرسیفالدین کرمانشاهی، عبدالحسین نوشین و سرشناسان دیگر به ایفادی نقش پرداخت[۲]. نمایشنامه «کارد و چنگال» او که نمایشی کمدی و انتقادی از وضع پزشکان آن، زمان بود، به مذاق گروه پزشکان خوش نیامد[۱].
در نمایشهای بسیار زیادی از جمله جزای جوانی، یوسف و زلیخا، بهلول، خسیس، مریض خیالی، طبیب اجباری، انقلاب مشروطیت، اوضاع اداری، اوضاع قضایی، بچه گدا (از میرزاده عشقی)، مرگ موش[۳] به ایفای نقش پرداخته است.
محمود عزیزی