صادق بهرامی
بهرامی، صادق (1329ش / 1909م- 1366ش) نمایشنامهنویس،بازیگر و کارگردان تئاتر.
او در تهران متولد شد. از بستگان دبیر اعظم بهرامی، نویسندهی زبردست و رئیس دفتر رضا شاه بود. بواسطهی عمویش، منشی باشی بهرامی که از دستاندرکاران نمایش بود، از یازده سالگی به محیطهای هنری راه یافت[۱]. در سال 1301ش وارد جرگه تئاتر شد و با حسین خیرخواه در مدرسهی شرف مظفری و دارالفنون، کلوپ تئاتری تشکیل دادند[۲].
در مدرسهی دارایی و سپس هنرستان هنرپیشگی تحصیل کرد و پس از فارغالتحصیل شدن از هنرستان وارد «تئاتر تهران» شد. او 15 نمایش را کارگردانی کرد و در نمایشنامههای زیادی به کارگردانی شخصیتهای هنری مانند سیدعلی خان نصر، افراسیاب آزاد، میرسیفالدین کرمانشاهی، عبدالحسین نوشین و سرشناسان دیگر به ایفادی نقش پرداخت[۲]. نمایشنامه «کارد و چنگال» او که نمایشی کمدی و انتقادی از وضع پزشکان آن، زمان بود، به مذاق گروه پزشکان خوش نیامد[۱].
در نمایشهای بسیار زیادی از جمله جزای جوانی، یوسف و زلیخا، بهلول، خسیس، مریض خیالی، طبیب اجباری، انقلاب مشروطیت، اوضاع اداری، اوضاع قضایی، بچه گدا (از میرزاده عشقی)، مرگ موش[۳] به ایفای نقش پرداخته است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمود عزیزی index.php?title=رده:هنر index.php?title=رده:تئاتر