پرش به محتوا

چهار مقاله: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''چهارمقاله'''‌، يا ''مجمع‌النوادر'' حاوي زندگينامه و حكايات و نوادر دربارة 4 طبقه‌ از مردم‌: دبيران‌، شاعران‌، منجمان‌ وطبيبان.‌ نظامي‌ عروضي<sup>*</sup>‌ سمرقندي از شاعران‌ و نويسندگان‌ سدة‌ 6 ق اين‌ كتاب‌ را پيرامون‌ 551 ـ 552ق / 1156-1157م نوشته...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''چهارمقاله'''‌، يا ''مجمع‌النوادر'' حاوي زندگينامه و حكايات و نوادر دربارة 4 طبقه‌ از مردم‌: دبيران‌، شاعران‌، منجمان‌ وطبيبان.‌ نظامي‌ عروضي<sup>*</sup>‌ سمرقندي از شاعران‌ و نويسندگان‌ سدة‌ 6 ق اين‌ كتاب‌ را پيرامون‌ 551 ـ 552ق / 1156-1157م نوشته‌ است‌. كتاب شامل يك مقدمه و 4 مقاله است.<sup>1</sup> هر مقاله‌ از مقالات اين كتاب قريب‌ 10 حكايت‌ تاريخي‌ در بيان‌ احوال‌ طبقات‌ ياد شده‌ دارد و افزون‌ بر آن شامل‌ مطالب‌ تاريخي‌، اخلاقي‌ و تربيتي‌ و ادبي‌ است‌.<sup>2</sup>
'''چهارمقاله'''‌، یا ''مجمع‌النوادر'' حاوی زندگینامه و حکایات و نوادر درباره 4 طبقه‌ از مردم‌: دبیران‌، شاعران‌، منجمان‌ وطبیبان.‌ نظامی عروضی<sup>*</sup>‌ سمرقندی از شاعران‌ و نویسندگان‌ سده‌ 6 ق این‌ کتاب‌ را پیرامون‌ 551 ـ 552ق / 1156-1157م نوشته‌ است‌. کتاب شامل یک مقدمه و 4 مقاله است<ref>صفا، ذبیح‌الله‌. '''''گنجینه‌ سخن‌'''''. تهران‌: دانشگاه‌ تهران‌، 1353، ج‌3، ص‌ 25.</ref><ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. تهران: جیبی، 1381، ج 1، ص 811.</ref>. هر مقاله‌ از مقالات این کتاب قریب‌ 10 حکایت‌ تاریخی در بیان‌ احوال‌ طبقات‌ یاد شده‌ دارد و افزون‌ بر آن شامل‌ مطالب‌ تاریخی، اخلاقی و تربیتی و ادبی است‌<ref>احمدی، احمد و رزمجو، حسین‌. '''''سیر سخن‌'''''. مشهد: باستان‌، 1345، ج‌ 1، ص‌ 87.</ref>.


''چهارمقاله‌'' به‌ سبب‌ قدمت‌ تأليف‌، ايجاز لفظ‌ و اشباع‌ معني‌، سادگي‌ عبارت‌ و عاري‌ بودن‌ از صنايع‌لفظي‌ و به‌ كار نبردن‌ سجع‌هاي‌ متكلف‌ و نيز سلامت‌ انشاء از زمرة‌ ارجمندترين‌ كتاب‌هاي‌ نثر ادبي‌ و از لحاظ محتوي مهم‌ترين مأخذ دربارة تاريخ علوم و ادبيات ايران به‌شمار مي‌رود.<sup>3</sup> سبك‌ آن‌ آميزه‌اي‌ از سبك‌هاي‌ سدة‌ 5 و 6 ق و به‌ عبارت‌ ديگر، تركيبي‌ از شيوة‌ نثرمُرسل‌ قديم‌ و نثر فني‌ جديد است‌.<sup>4</sup> چاپ‌ انتقادي‌ آن‌ نخست‌ به‌ اهتمام‌ محمد قزويني‌ در 1909م ‌در ليدن‌ صورت‌ گرفته‌ و سپس‌ از روي‌ آن‌ بارها در تهران‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌. همچنين‌ ''چهارمقاله‌'' به‌ انگليسي‌ (1921م‌)، عربي‌ (1949م‌) و اردو برگردانيده‌ شده‌ است‌.<sup>5</sup>
''چهارمقاله‌'' به‌ سبب‌ قدمت‌ تألیف‌، ایجاز لفظ‌ و اشباع‌ معنی، سادگی عبارت‌ و عاری بودن‌ از صنایع‌لفظی و به‌ کار نبردن‌ سجع‌های متکلف‌ و نیز سلامت‌ انشاء از زمره‌ ارجمندترین‌ کتاب‌های نثر ادبی و از لحاظ محتوی مهم‌ترین مأخذ درباره تاریخ علوم و ادبیات ایران به‌شمار می رود<ref name=":1">حاکمی، اسماعیل‌. '''''گزیده‌ای از نثرهای مصنوع‌ و مزین‌'''''. تهران‌: دانشگاه‌ تهران‌، 1364، ص‌ 36.</ref><ref name=":0" />. سبک‌ آن‌ آمیزه‌ای از سبک‌های سده‌ 5 و 6 ق و به‌ عبارت‌ دیگر، ترکیبی از شیوه‌ نثرمُرسل‌ قدیم‌ و نثر فنی جدید است‌<ref name=":1" />. چاپ‌ انتقادی آن‌ نخست‌ به‌ اهتمام‌ محمد قزوینی در 1909م ‌در لیدن‌ صورت‌ گرفته‌ و سپس‌ از روی آن‌ بارها در تهران‌ به‌ چاپ‌ رسیده‌ است‌. همچنین‌ ''چهارمقاله‌'' به‌ انگلیسی (1921م‌)، عربی (1949م‌) و اردو برگردانیده‌ شده‌ است‌<ref name=":0" /><ref>برون‌، ادوارد. '''''تاریخ‌ ادبی ایران‌'''''<nowiki/>''.'' ترجمه‌ علی پاشا صالح‌، تهران‌: امیرکبیر، 1358، ج‌2، ص‌ 586ـ 589.</ref>.
 
== نیز نگاه کنید به ==
 
== مآخذ ==
 
# نیز نک‌:
 
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۷

چهارمقاله‌، یا مجمع‌النوادر حاوی زندگینامه و حکایات و نوادر درباره 4 طبقه‌ از مردم‌: دبیران‌، شاعران‌، منجمان‌ وطبیبان.‌ نظامی عروضی*‌ سمرقندی از شاعران‌ و نویسندگان‌ سده‌ 6 ق این‌ کتاب‌ را پیرامون‌ 551 ـ 552ق / 1156-1157م نوشته‌ است‌. کتاب شامل یک مقدمه و 4 مقاله است[۱][۲]. هر مقاله‌ از مقالات این کتاب قریب‌ 10 حکایت‌ تاریخی در بیان‌ احوال‌ طبقات‌ یاد شده‌ دارد و افزون‌ بر آن شامل‌ مطالب‌ تاریخی، اخلاقی و تربیتی و ادبی است‌[۳].

چهارمقاله‌ به‌ سبب‌ قدمت‌ تألیف‌، ایجاز لفظ‌ و اشباع‌ معنی، سادگی عبارت‌ و عاری بودن‌ از صنایع‌لفظی و به‌ کار نبردن‌ سجع‌های متکلف‌ و نیز سلامت‌ انشاء از زمره‌ ارجمندترین‌ کتاب‌های نثر ادبی و از لحاظ محتوی مهم‌ترین مأخذ درباره تاریخ علوم و ادبیات ایران به‌شمار می رود[۴][۲]. سبک‌ آن‌ آمیزه‌ای از سبک‌های سده‌ 5 و 6 ق و به‌ عبارت‌ دیگر، ترکیبی از شیوه‌ نثرمُرسل‌ قدیم‌ و نثر فنی جدید است‌[۴]. چاپ‌ انتقادی آن‌ نخست‌ به‌ اهتمام‌ محمد قزوینی در 1909م ‌در لیدن‌ صورت‌ گرفته‌ و سپس‌ از روی آن‌ بارها در تهران‌ به‌ چاپ‌ رسیده‌ است‌. همچنین‌ چهارمقاله‌ به‌ انگلیسی (1921م‌)، عربی (1949م‌) و اردو برگردانیده‌ شده‌ است‌[۲][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نیز نک‌:

ابوالقاسم رادفر

  1. صفا، ذبیح‌الله‌. گنجینه‌ سخن‌. تهران‌: دانشگاه‌ تهران‌، 1353، ج‌3، ص‌ 25.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: جیبی، 1381، ج 1، ص 811.
  3. احمدی، احمد و رزمجو، حسین‌. سیر سخن‌. مشهد: باستان‌، 1345، ج‌ 1، ص‌ 87.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ حاکمی، اسماعیل‌. گزیده‌ای از نثرهای مصنوع‌ و مزین‌. تهران‌: دانشگاه‌ تهران‌، 1364، ص‌ 36.
  5. برون‌، ادوارد. تاریخ‌ ادبی ایران‌. ترجمه‌ علی پاشا صالح‌، تهران‌: امیرکبیر، 1358، ج‌2، ص‌ 586ـ 589.