پرش به محتوا

استان یزد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''يزد،''' نام استاني است در مركز جغرافيايي ايران، به مركزيت شهري به همين نام (          يزد).     استان يزد از شمال با استان سمنان، از غرب و شمال غرب با استان اصفهان، از شرق با استان‌هاي خراسان رضوي و خراسان جنوبي، از جنوب شرق با استان كرمان و از جن...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''يزد،''' نام استاني است در مركز جغرافيايي ايران، به مركزيت شهري به همين نام (          يزد).    
[[پرونده:یزد.jpg|بندانگشتی|بافت تاریخی یزد ، برگرفته از سایت سفر مارکت، قابل بازیابی از<nowiki/>https://safarmarket.com/]]
'''یزد،''' نام استانی است در مركز جغرافیایی ایران، به مركزیت شهری به همین نام (یزد).    


استان يزد از شمال با استان سمنان، از غرب و شمال غرب با استان اصفهان، از شرق با استان‌هاي خراسان رضوي و خراسان جنوبي، از جنوب شرق با استان كرمان و از جنوب غرب با استان فارس همسايه است.<sup>1</sup>  
استان یزد از شمال با [[استان سمنان]]، از غرب و شمال غرب با [[استان اصفهان]]، از شرق با استان‌های [[استان خراسان رضوی|خراسان رضوی]] و [[استان خراسان جنوبی|خراسان جنوبی]]، از جنوب شرق با [[استان کرمان|استان كرمان]] و از جنوب غرب با [[استان فارس]] همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''اطلس نقشه و اطلاعات مكانی (استان یزد)'''''. چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1384، ص 1.</ref>.


استان يزد با مختصات جغرافيايي َ36   ْ29 تا َ22  ْ33 عرض شمالي و َ48  ْ52 تا َ36 ْ56 طول شرقي و با 128811 كم وسعت، 9/7 درصد از مساحت كشور را تشكيل مي‌دهد.<sup>2</sup>
استان یزد با مختصات جغرافیایی َ36   ْ29 تا َ22  ْ33 عرض شمالی و َ48  ْ52 تا َ36 ْ56 طول شرقی و با 128811 كم وسعت، 9/7 درصد از مساحت كشور را تشكیل می‌دهد<ref>   سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. '''''اطلس راهنمای استان‌های ایران'''''. چ2. تهران: سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، 1384، ص 67.</ref>.


اين استان براساس آخرين تغييرات در تقسيمات كشوري، داراي 10 شهرستان، 20 بخش، 51 دهستان و 23 شهر است. نام‌هاي شهرستان‌هاي استان عبارتند از: ابركوه، اردكان، بافق، تفت، خاتم، صدوق، طبس، مهريز، مِيْبُد و يزد. به جز شهرستان‌هاي خاتم به مركزيت هرات و صدوق به مركزيت اَشْكِذَر، بقيه شهرستان‌هاي استان، داراي مركزهايي همنام با شهرستان‌ خود هستند.<sup>3</sup>  
این استان براساس آخرین تغییرات در تقسیمات كشوری، دارای 10 شهرستان، 20 بخش، 51 دهستان و 23 شهر است. نام‌های شهرستان‌های استان عبارتند از: ابركوه، اردكان، بافق، تفت، خاتم، صدوق، طبس، مهریز، مِیْبُد و یزد. به جز شهرستان‌های خاتم به مركزیت هرات و صدوق به مركزیت اَشْكِذَر، بقیه شهرستان‌های استان، دارای مركزهایی همنام با شهرستان‌ خود هستند<ref>دفتر تقسیمات كشوری. '''''نقشه و جدول تقسیمات كشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1384.</ref>.


يزد سرزميني كويري و با دو پهنة بزرگ كويري ايران، يعني كوير لوت در جنوب شرقي، و دشت كوير در شمال، همسايه است. اين استان به لحاظ ناهمواري‌ها و اختلاف ارتفاع در مناطق مختلف، داراي ناهمگوني و تنوع بسياري است؛ به گونه‌اي كه بلندترين نقطة آن شيركوه با ارتفاع 4075 م و پست‌ترين نقطة آن شهر طبس با ارتفاع 690 م با هم حدود 3375 م اختلاف دارند.<sup>4</sup>  
یزد سرزمینی كویری و با دو پهنه بزرگ كویری ایران، یعنی كویر لوت در جنوب شرقی، و دشت كویر در شمال، همسایه است. این استان به لحاظ ناهمواری‌ها و اختلاف ارتفاع در مناطق مختلف، دارای ناهمگونی و تنوع بسیاری است؛ به گونه‌ای كه بلندترین نقطه آن شیركوه با ارتفاع 4075 م و پست‌ترین نقطه آن شهر طبس با ارتفاع 690 م با هم حدود 3375 م اختلاف دارند<ref>   سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان یزد'''''. چ4. تهران: شركت چاپ و نشر كتاب‌های درسی ایران، 1382، ص 3. </ref>.


با توجه به نقشة طبيعي- سياسي استان يزد، قسمت‌هاي غربي و جنوب غربي استان، كوهستاني، نيمة شمال شرقي آن شامل شهرستان‌هاي اردكان، بافْق، به ويژه طبس، عموماً كويري است و بقيه نقاط را به جز ارتفاعات ناي‌بند، ساغند وبرخي كوه‌هاي كم ارتفاع ديگر، مناطق پست و كم ارتفاع تشكيل مي‌دهند.<sup>5</sup> به همين سبب، ميزان بارندگي و درجة حرارت در اين سرزمين تابعي از پستي و بلندي‌هاي استان است. مثلاً، در حالي كه در مناطق غربي و جنوب غربي استان، ميزان بارندگي بين 201 تا 300 م م است، در شمال شرقي استان اين مقدار به كمتر از 50 م م مي‌رسد. به طور كلي آب و هواي استان يزد، متأثر از عوامل: توده‌هاي هواي مديترانه‌اي، سوداني و سيبري؛ موقعيت جغرافيايي استان، يعني واقع شدن در مركز ايران و دوري از درياهاي شمال و جنوب؛مجاورت با دشت‌هاي كوير و لوت، و جهت و امتداد كوه‌هاي البرز و زاگرس  است.<sup>6</sup>  
با توجه به نقشه طبیعی- سیاسی استان یزد، قسمت‌های غربی و جنوب غربی استان، كوهستانی، نیمه شمال شرقی آن شامل شهرستان‌های اردكان، بافْق، به ویژه طبس، عموماً كویری است و بقیه نقاط را به جز ارتفاعات نای‌بند، ساغند وبرخی كوه‌های كم ارتفاع دیگر، مناطق پست و كم ارتفاع تشكیل می‌دهند<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ '''''جغرافیایی كوههای كشور'''''. ج3. چ2. تهران: سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، 1385، ص 265 (نقشه طبیعی- سیاسی استان یزد).</ref>. به همین سبب، میزان بارندگی و درجه حرارت در این سرزمین تابعی از پستی و بلندی‌های استان است. مثلاً، در حالی كه در مناطق غربی و جنوب غربی استان، میزان بارندگی بین 201 تا 300 م م است، در شمال شرقی استان این مقدار به كمتر از 50 م م می‌رسد. به طور كلی آب و هوای استان یزد، متأثر از عوامل: توده‌های هوای مدیترانه‌ای، سودانی و سیبری؛ موقعیت جغرافیایی استان، یعنی واقع شدن در مركز ایران و دوری از دریاهای شمال و جنوب؛مجاورت با دشت‌های كویر و لوت، و جهت و امتداد كوه‌های [[البرز]] و [[زاگرس]]  است<ref>منبع 4. ص 10 و 11.</ref>.


استان يزد به طور كامل در حوضة آبريز مركزي ايران و در قسمت‌هايي از پنج زيرحوضة آن به نام‌هاي سياه‌كوه، درانجير، گاوخوني، سيرجان و كويرلوت واقع شده است. جريان‌هاي سطحي آب در استان يزد، غالباً به سوي مناطق پست زير حوضه‌هاي مذكور يعني به كوير ابركوه در جنوب غرب، كوير درانجير در مركز، كوير سياه كوه در شمال غرب، با تلاق گاوخوني در غرب، كوير لوت درشمال شرقي و برخي ديگر از مناطق كويري استان، روان هستند.<sup>7</sup>  
استان یزد به طور كامل در حوضه آبریز مركزی [[ایران]] و در قسمت‌هایی از پنج زیرحوضه آن به نام‌های سیاه‌كوه، درانجیر، گاوخونی، سیرجان و كویرلوت واقع شده است. جریان‌های سطحی آب در استان یزد، غالباً به سوی مناطق پست زیر حوضه‌های مذكور یعنی به كویر ابركوه در جنوب غرب، كویر درانجیر در مركز، كویر سیاه كوه در شمال غرب، با تلاق گاوخونی در غرب، كویر لوت درشمال شرقی و برخی دیگر از مناطق كویری استان، روان هستند<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. '''''فرهنگ جغرافیایی رودهای كشور (حوضه آبریز ایران مركزی)'''''. چ1. تهران: سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، 1383، صص 278- 255 (نقشه‌های ضمیمه) </ref>.


در استان يزد رودخانة پرآب و دائمي به سبب بارندگي كم، گرما و تبخير، اصولاً وجود ندارد. رودهاي اعظم (درهرات) و بَوانات (در مَرْوَست)، واقع در جنوب غربي و رودهاي سَردر، كُويت و دره بيد (در طبس)، واقع در شمال شرقي استان تنها جريان‌هاي آبي مهمي هستند كه برخي از مناطق استان را آبياري مي‌كنند. منابع آب زيرزميني، اصلي‌ترين منابع براي تامين آب آشاميدني و كشاورزي و صنعت استان هستند، به گونه‌اي كه از مجموع 30988 رشته قنات موجود در كشور، بيش از 2746 رشته آن در استان يزد قرار دارند، گرچه در سال‌هاي اخير باحفر چاه‌هاي عميق و نيمه عميق، تعدادي از اين قنات‌ها  خشك شده‌اند.<sup>8</sup> يكي از راه‌هاي تأمين آب شهرهاي يزد، اردكان و ميبد انتقال آب از رودخانة‌ زاينده رود در استان اصفهان، به استان يزد<sup>9</sup> بوده است.
در استان یزد رودخانه پرآب و دائمی به سبب بارندگی كم، گرما و تبخیر، اصولاً وجود ندارد. رودهای اعظم (درهرات) و بَوانات (در مَرْوَست)، واقع در جنوب غربی و رودهای سَردر، كُویت و دره بید (در طبس)، واقع در شمال شرقی استان تنها جریان‌های آبی مهمی هستند كه برخی از مناطق استان را آبیاری می‌كنند. منابع آب زیرزمینی، اصلی‌ترین منابع برای تامین آب آشامیدنی و كشاورزی و صنعت استان هستند، به گونه‌ای كه از مجموع 30988 رشته قنات موجود در كشور، بیش از 2746 رشته آن در استان یزد قرار دارند، گرچه در سال‌های اخیر باحفر چاه‌های عمیق و نیمه عمیق، تعدادی از این قنات‌ها  خشك شده‌اند.<sup>8</sup> یكی از راه‌های تأمین آب شهرهای یزد، اردكان و میبد انتقال آب از رودخانه‌ زاینده رود در استان اصفهان، به استان یزد<sup>9</sup> بوده است.


از گذشته‌هاي دور سرزميني كه امروز از آن با نام يزد ياد مي‌شود، همواره مسكون و يكي از مناطق باستاني و تاريخي سرزمين ايران به شمار آمده است. پس از اسلام نيز اين منطقه با مدنيت و فرهنگ اسلامي وحتي فرهنگ زرتشتي ساكنان خود حيات تاريخي مهمي در ايران داشته است. لسترينج مي‌نويسد: «يزد در زمان قديم «كَثَه» نام داشت و چون نام يزد به شهر گذارده شده، نام كثه را بر ولايت يزد اطلاق كردند و به آن حومه يا جومة يزد گفتند.»<sup>10</sup> وي سپس مي‌نويسد كه «سه شهر ميبد و عقدا و نائين در شمال باختري يزد، به ترتيب يكي بعد از ديگري در حاشيه كوير جاي ‌داشتند و معمولاً از توابع يزد شمرده مي‌شدند ... .»<sup>11</sup>  
از گذشته‌های دور سرزمینی كه امروز از آن با نام یزد یاد می‌شود، همواره مسكون و یكی از مناطق باستانی و تاریخی سرزمین ایران به شمار آمده است. پس از اسلام نیز این منطقه با مدنیت و فرهنگ اسلامی وحتی فرهنگ زرتشتی ساكنان خود حیات تاریخی مهمی در ایران داشته است. لسترینج می‌نویسد: «یزد در زمان قدیم «كَثَه» نام داشت و چون نام یزد به شهر گذارده شده، نام كثه را بر ولایت یزد اطلاق كردند و به آن حومه یا جومه یزد گفتند.»<sup>10</sup> وی سپس می‌نویسد كه «سه شهر میبد و عقدا و نائین در شمال باختری یزد، به ترتیب یكی بعد از دیگری در حاشیه كویر جای ‌داشتند و معمولاً از توابع یزد شمرده می‌شدند ... .»<sup>11</sup>  


در تقسيمات مغولي، «تومان يزد» يكي از تومان‌هاي نه‌گانه و شامل شهرهاي يزد، نايين و ميبد بود و در عصر زنديه، «دارالعباد يزد» ناميده مي‌شد كه يكي از ايالت‌هاي ايران به شمار مي‌آمد. در عصر مشروطيت نيز يكي از دوازده ولايت‌ ايالت‌هاي چهارگانة ايران محسوب مي‌شد. در 1348 شمسي، فرمانداري كل يزد به مركزيت شهر يزد شامل شهرستان‌هاي يزد، اردكان، بافق و تفت تاسيس گرديد. در 1352 فرمانداري كل يزد به استان يزد تبديل شد<sup>12</sup> و سپس با ارتقاي برخي از بخش‌ها به شهرستان و نيز انتزاع شهرستان طبس از استان خراسان والحاق آن به استان يزد، تعداد شهرستان‌هاي استان يزد به 10 شهرستان افزايش يافت و بدين ترتيب جمعيت استان همراه با رشد طبيعي جمعيت و ورود مهاجران از 401،810 تن درسال 1375 <sup>13</sup> به 818،990 تن در سال 1385 رسيد.<sup>14</sup>  
در تقسیمات مغولی، «تومان یزد» یكی از تومان‌های نه‌گانه و شامل شهرهای یزد، نایین و میبد بود و در عصر زندیه، «دارالعباد یزد» نامیده می‌شد كه یكی از ایالت‌های ایران به شمار می‌آمد. در عصر مشروطیت نیز یكی از دوازده ولایت‌ ایالت‌های چهارگانه ایران محسوب می‌شد. در 1348 شمسی، فرمانداری كل یزد به مركزیت شهر یزد شامل شهرستان‌های یزد، اردكان، بافق و تفت تاسیس گردید. در 1352 فرمانداری كل یزد به استان یزد تبدیل شد<sup>12</sup> و سپس با ارتقای برخی از بخش‌ها به شهرستان و نیز انتزاع شهرستان طبس از استان خراسان والحاق آن به استان یزد، تعداد شهرستان‌های استان یزد به 10 شهرستان افزایش یافت و بدین ترتیب جمعیت استان همراه با رشد طبیعی جمعیت و ورود مهاجران از 401،810 تن درسال 1375 <sup>13</sup> به 818،990 تن در سال 1385 رسید.<sup>14</sup>  


استان يزد به سبب كويري بودن نيمي از مساحت آن و نيز كمبود ميزان بارندگي و جريان‌هاي سطحي آب، شاغلان بخش كشاورزي آن اندك است. اما تعداد شاغلان در بخش خدمات و صنعت، بيش از هشتاد درصد از جمع شاغلان استان را در سال 1375، تشكيل مي‌داده است.<sup>15</sup> در 1384، استان يزد از نظر تعداد كارگاه‌هاي صنعتي داراي ده نفر كار كن و تعداد افراد شاغل در آنها در مقايسه با ساير استان‌ها، در رديف دهم قرار داشته است.<sup>16</sup>    
استان یزد به سبب كویری بودن نیمی از مساحت آن و نیز كمبود میزان بارندگی و جریان‌های سطحی آب، شاغلان بخش كشاورزی آن اندك است. اما تعداد شاغلان در بخش خدمات و صنعت، بیش از هشتاد درصد از جمع شاغلان استان را در سال 1375، تشكیل می‌داده است.<sup>15</sup> در 1384، استان یزد از نظر تعداد كارگاه‌های صنعتی دارای ده نفر كار كن و تعداد افراد شاغل در آنها در مقایسه با سایر استان‌ها، در ردیف دهم قرار داشته است.<sup>16</sup>    


اين استان به سبب موقعيتي كه در مركز جغرافياي سياسي ايران دارد، محل تلاقي راه‌هاي ارتباطي شرق به غرب و شمال به جنوب ايران از طريق راه‌آهن و راه‌هاي آسفالت شدة درجة به شمار مي‌آيد.<sup>17</sup>  
این استان به سبب موقعیتی كه در مركز جغرافیای سیاسی ایران دارد، محل تلاقی راه‌های ارتباطی شرق به غرب و شمال به جنوب ایران از طریق راه‌آهن و راه‌های آسفالت شده درجه به شمار می‌آید.<sup>17</sup>  


همچنين به سبب برخورداري از جاذبه‌هاي متنوع طبيعي، تاريخي، فرهنگي و نيز توليد و عرضه صنايع دستي، يكي از مقاصد پرجاذبه براي گردشگران داخلي و بويژه خارجي بوده است.<sup>18</sup>  
همچنین به سبب برخورداری از جاذبه‌های متنوع طبیعی، تاریخی، فرهنگی و نیز تولید و عرضه صنایع دستی، یكی از مقاصد پرجاذبه برای گردشگران داخلی و بویژه خارجی بوده است.<sup>18</sup>


'''''مآخذ:'''''
== نیز نگاه کنید به ==


1-    سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس نقشه و اطلاعات مكاني (استان يزد)'''''. چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1384، ص 1.
* [[استان سمنان]]
* [[استان اصفهان]]
* [[استان خراسان رضوی|خراسان رضوی]]
* [[استان خراسان جنوبی|خراسان جنوبی]]
* [[استان کرمان|استان كرمان]]
* [[استان فارس]]


2-    سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح. '''''اطلس راهنماي استان‌هاي ايران'''''. چ2. تهران: سازمان جغرافيايي وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح، 1384، ص 67.
 


3-    دفتر تقسيمات كشوري. '''''نقشه و جدول تقسيمات كشوري'''''. تهران: دفتر تقسيمات كشوري (وزارت كشور)، 1384.
5-    


4-    سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان يزد'''''. چ4. تهران: شركت چاپ و نشر كتاب‌هاي درسي ايران، 1382، ص 3.
6-  


5-    سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح. فرهنگ '''''جغرافيايي كوههاي كشور'''''. ج3. چ2. تهران: سازمان جغرافيايي وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح، 1385، ص 265 (نقشه طبيعي- سياسي استان يزد).
7-      
 
6-    منبع 4. صص 10 و 11.
 
7-    سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح. '''''فرهنگ جغرافيايي رودهاي كشور (حوضه آبريز ايران مركزي)'''''. چ1. تهران: سازمان جغرافيايي وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح، 1383، صص 278- 255 (نقشه‌هاي ضميمه)


8-    منبع 4. ص 33.
8-    منبع 4. ص 33.
خط ۴۵: خط ۴۷:
9-    همان. ص 36.
9-    همان. ص 36.


10-  لسترينج، گاي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. چ. تهران: شركت انتشارات علمي و فرهنگي، 1383، ص306.
10-  لسترینج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. چ. تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص306.


11-  همان. همان‌جا.
11-  همان. همان‌جا.


12-  امير احمديان، بهرام. '''''تقسيمات كشوري'''''. مجموعة از ايران چه مي‌دانم؟ شماره 47، تهران: دفتر پژوهش‌هاي فرهنگي، 1383، 60،77، 82، 99- 100؛ نيز مركز آمار ايران. '''''سالنامه آماري كشور (سال 1383)'''''. تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور). 1384.ص 86.
12-  امیر احمدیان، بهرام. '''''تقسیمات كشوری'''''. مجموعه از ایران چه می‌دانم؟ شماره 47، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383، 60،77، 82، 99- 100؛ نیز مركز آمار ایران. '''''سالنامه آماری كشور (سال 1383)'''''. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). 1384.ص 86.


13-  مركز آمار ايران. '''''سالنامه آماري كشور (سال 1385)'''''. تهران: مركز آمار ايران (معاونت برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي- رياست جمهور)،1386، ص 103.
13-  مركز آمار ایران. '''''سالنامه آماری كشور (سال 1385)'''''. تهران: مركز آمار ایران (معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی- ریاست جمهور)،1386، ص 103.


14-  منبع 4. ص 17.
14-  منبع 4. ص 17.
خط ۵۷: خط ۵۹:
15-  منبع 13. صص 291 و 294.
15-  منبع 13. صص 291 و 294.


16-  سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''نقشه راههاي ايران'''''. تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور) 1384.
16-  سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''نقشه راههای ایران'''''. تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور) 1384.


17-  الف: منبع 4. صص 68- 64.
17-  الف: منبع 4. صص 68- 64.


      ب: شهام، دكتر افشين و مهندس هيلدا دادفر. '''''جغرافياي جهانگردي ايران'''''. چ2. تهران: طراوت،1384، صص 188- 183.  
      ب: شهام، دكتر افشین و مهندس هیلدا دادفر. '''''جغرافیای جهانگردی ایران'''''. چ2. تهران: طراوت،1384، صص 188- 183.  




غلامحسین تکمیل همایون
غلامحسین تکمیل همایون

نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۷

بافت تاریخی یزد ، برگرفته از سایت سفر مارکت، قابل بازیابی ازhttps://safarmarket.com/

یزد، نام استانی است در مركز جغرافیایی ایران، به مركزیت شهری به همین نام (یزد).    

استان یزد از شمال با استان سمنان، از غرب و شمال غرب با استان اصفهان، از شرق با استان‌های خراسان رضوی و خراسان جنوبی، از جنوب شرق با استان كرمان و از جنوب غرب با استان فارس همسایه است[۱].

استان یزد با مختصات جغرافیایی َ36   ْ29 تا َ22  ْ33 عرض شمالی و َ48  ْ52 تا َ36 ْ56 طول شرقی و با 128811 كم وسعت، 9/7 درصد از مساحت كشور را تشكیل می‌دهد[۲].

این استان براساس آخرین تغییرات در تقسیمات كشوری، دارای 10 شهرستان، 20 بخش، 51 دهستان و 23 شهر است. نام‌های شهرستان‌های استان عبارتند از: ابركوه، اردكان، بافق، تفت، خاتم، صدوق، طبس، مهریز، مِیْبُد و یزد. به جز شهرستان‌های خاتم به مركزیت هرات و صدوق به مركزیت اَشْكِذَر، بقیه شهرستان‌های استان، دارای مركزهایی همنام با شهرستان‌ خود هستند[۳].

یزد سرزمینی كویری و با دو پهنه بزرگ كویری ایران، یعنی كویر لوت در جنوب شرقی، و دشت كویر در شمال، همسایه است. این استان به لحاظ ناهمواری‌ها و اختلاف ارتفاع در مناطق مختلف، دارای ناهمگونی و تنوع بسیاری است؛ به گونه‌ای كه بلندترین نقطه آن شیركوه با ارتفاع 4075 م و پست‌ترین نقطه آن شهر طبس با ارتفاع 690 م با هم حدود 3375 م اختلاف دارند[۴].

با توجه به نقشه طبیعی- سیاسی استان یزد، قسمت‌های غربی و جنوب غربی استان، كوهستانی، نیمه شمال شرقی آن شامل شهرستان‌های اردكان، بافْق، به ویژه طبس، عموماً كویری است و بقیه نقاط را به جز ارتفاعات نای‌بند، ساغند وبرخی كوه‌های كم ارتفاع دیگر، مناطق پست و كم ارتفاع تشكیل می‌دهند[۵]. به همین سبب، میزان بارندگی و درجه حرارت در این سرزمین تابعی از پستی و بلندی‌های استان است. مثلاً، در حالی كه در مناطق غربی و جنوب غربی استان، میزان بارندگی بین 201 تا 300 م م است، در شمال شرقی استان این مقدار به كمتر از 50 م م می‌رسد. به طور كلی آب و هوای استان یزد، متأثر از عوامل: توده‌های هوای مدیترانه‌ای، سودانی و سیبری؛ موقعیت جغرافیایی استان، یعنی واقع شدن در مركز ایران و دوری از دریاهای شمال و جنوب؛مجاورت با دشت‌های كویر و لوت، و جهت و امتداد كوه‌های البرز و زاگرس  است[۶].

استان یزد به طور كامل در حوضه آبریز مركزی ایران و در قسمت‌هایی از پنج زیرحوضه آن به نام‌های سیاه‌كوه، درانجیر، گاوخونی، سیرجان و كویرلوت واقع شده است. جریان‌های سطحی آب در استان یزد، غالباً به سوی مناطق پست زیر حوضه‌های مذكور یعنی به كویر ابركوه در جنوب غرب، كویر درانجیر در مركز، كویر سیاه كوه در شمال غرب، با تلاق گاوخونی در غرب، كویر لوت درشمال شرقی و برخی دیگر از مناطق كویری استان، روان هستند[۷].

در استان یزد رودخانه پرآب و دائمی به سبب بارندگی كم، گرما و تبخیر، اصولاً وجود ندارد. رودهای اعظم (درهرات) و بَوانات (در مَرْوَست)، واقع در جنوب غربی و رودهای سَردر، كُویت و دره بید (در طبس)، واقع در شمال شرقی استان تنها جریان‌های آبی مهمی هستند كه برخی از مناطق استان را آبیاری می‌كنند. منابع آب زیرزمینی، اصلی‌ترین منابع برای تامین آب آشامیدنی و كشاورزی و صنعت استان هستند، به گونه‌ای كه از مجموع 30988 رشته قنات موجود در كشور، بیش از 2746 رشته آن در استان یزد قرار دارند، گرچه در سال‌های اخیر باحفر چاه‌های عمیق و نیمه عمیق، تعدادی از این قنات‌ها  خشك شده‌اند.8 یكی از راه‌های تأمین آب شهرهای یزد، اردكان و میبد انتقال آب از رودخانه‌ زاینده رود در استان اصفهان، به استان یزد9 بوده است.

از گذشته‌های دور سرزمینی كه امروز از آن با نام یزد یاد می‌شود، همواره مسكون و یكی از مناطق باستانی و تاریخی سرزمین ایران به شمار آمده است. پس از اسلام نیز این منطقه با مدنیت و فرهنگ اسلامی وحتی فرهنگ زرتشتی ساكنان خود حیات تاریخی مهمی در ایران داشته است. لسترینج می‌نویسد: «یزد در زمان قدیم «كَثَه» نام داشت و چون نام یزد به شهر گذارده شده، نام كثه را بر ولایت یزد اطلاق كردند و به آن حومه یا جومه یزد گفتند.»10 وی سپس می‌نویسد كه «سه شهر میبد و عقدا و نائین در شمال باختری یزد، به ترتیب یكی بعد از دیگری در حاشیه كویر جای ‌داشتند و معمولاً از توابع یزد شمرده می‌شدند ... .»11

در تقسیمات مغولی، «تومان یزد» یكی از تومان‌های نه‌گانه و شامل شهرهای یزد، نایین و میبد بود و در عصر زندیه، «دارالعباد یزد» نامیده می‌شد كه یكی از ایالت‌های ایران به شمار می‌آمد. در عصر مشروطیت نیز یكی از دوازده ولایت‌ ایالت‌های چهارگانه ایران محسوب می‌شد. در 1348 شمسی، فرمانداری كل یزد به مركزیت شهر یزد شامل شهرستان‌های یزد، اردكان، بافق و تفت تاسیس گردید. در 1352 فرمانداری كل یزد به استان یزد تبدیل شد12 و سپس با ارتقای برخی از بخش‌ها به شهرستان و نیز انتزاع شهرستان طبس از استان خراسان والحاق آن به استان یزد، تعداد شهرستان‌های استان یزد به 10 شهرستان افزایش یافت و بدین ترتیب جمعیت استان همراه با رشد طبیعی جمعیت و ورود مهاجران از 401،810 تن درسال 1375 13 به 818،990 تن در سال 1385 رسید.14

استان یزد به سبب كویری بودن نیمی از مساحت آن و نیز كمبود میزان بارندگی و جریان‌های سطحی آب، شاغلان بخش كشاورزی آن اندك است. اما تعداد شاغلان در بخش خدمات و صنعت، بیش از هشتاد درصد از جمع شاغلان استان را در سال 1375، تشكیل می‌داده است.15 در 1384، استان یزد از نظر تعداد كارگاه‌های صنعتی دارای ده نفر كار كن و تعداد افراد شاغل در آنها در مقایسه با سایر استان‌ها، در ردیف دهم قرار داشته است.16  

این استان به سبب موقعیتی كه در مركز جغرافیای سیاسی ایران دارد، محل تلاقی راه‌های ارتباطی شرق به غرب و شمال به جنوب ایران از طریق راه‌آهن و راه‌های آسفالت شده درجه به شمار می‌آید.17

همچنین به سبب برخورداری از جاذبه‌های متنوع طبیعی، تاریخی، فرهنگی و نیز تولید و عرضه صنایع دستی، یكی از مقاصد پرجاذبه برای گردشگران داخلی و بویژه خارجی بوده است.18

نیز نگاه کنید به

 

5-    

6-  

7-    

8-    منبع 4. ص 33.

9-    همان. ص 36.

10-  لسترینج، گای. جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی. چ. تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص306.

11-  همان. همان‌جا.

12-  امیر احمدیان، بهرام. تقسیمات كشوری. مجموعه از ایران چه می‌دانم؟ شماره 47، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383، 60،77، 82، 99- 100؛ نیز مركز آمار ایران. سالنامه آماری كشور (سال 1383). تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور). 1384.ص 86.

13-  مركز آمار ایران. سالنامه آماری كشور (سال 1385). تهران: مركز آمار ایران (معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی- ریاست جمهور)،1386، ص 103.

14-  منبع 4. ص 17.

15-  منبع 13. صص 291 و 294.

16-  سازمان نقشه‌برداری كشور. نقشه راههای ایران. تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور) 1384.

17-  الف: منبع 4. صص 68- 64.

      ب: شهام، دكتر افشین و مهندس هیلدا دادفر. جغرافیای جهانگردی ایران. چ2. تهران: طراوت،1384، صص 188- 183.  


غلامحسین تکمیل همایون

  1. سازمان نقشه‌برداری كشور. اطلس نقشه و اطلاعات مكانی (استان یزد). چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1384، ص 1.
  2.    سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. اطلس راهنمای استان‌های ایران. چ2. تهران: سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، 1384، ص 67.
  3. دفتر تقسیمات كشوری. نقشه و جدول تقسیمات كشوری. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1384.
  4.    سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان یزد. چ4. تهران: شركت چاپ و نشر كتاب‌های درسی ایران، 1382، ص 3.
  5. سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی كوههای كشور. ج3. چ2. تهران: سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، 1385، ص 265 (نقشه طبیعی- سیاسی استان یزد).
  6. منبع 4. ص 10 و 11.
  7. سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی رودهای كشور (حوضه آبریز ایران مركزی). چ1. تهران: سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، 1383، صص 278- 255 (نقشه‌های ضمیمه)