دادِستان دینی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
این اثر یکی از کتابهای بزرگ و معتبر پهلوی است و تعداد کلمات آن به حدود 28600 کلمه میرسد<ref>صفا، ذبیحالله. '''''حماسهسرایی در ایران'''''. تهران: امیرکبیر، 1352، ص 54، که مؤلف کتاب را موبدی به نام یودان ییم میخواند.</ref><ref>زرشناس، زهره. '''''زبان و ادبیات ایران باستان'''''. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1382، ص 57؛</ref><ref>نیز نک: تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمه س. نجمآبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1355، ص 111-114؛ </ref><ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: فردوسی، 1363، ج1، ص 137.</ref>. | این اثر یکی از کتابهای بزرگ و معتبر پهلوی است و تعداد کلمات آن به حدود 28600 کلمه میرسد<ref>صفا، ذبیحالله. '''''حماسهسرایی در ایران'''''. تهران: امیرکبیر، 1352، ص 54، که مؤلف کتاب را موبدی به نام یودان ییم میخواند.</ref><ref>زرشناس، زهره. '''''زبان و ادبیات ایران باستان'''''. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1382، ص 57؛</ref><ref>نیز نک: تاوادیا، ج. '''''زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه'''''. ترجمه س. نجمآبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1355، ص 111-114؛ </ref><ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: فردوسی، 1363، ج1، ص 137.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[آفرینش(دردین زرتشت)|آفرینش]] | |||
* [[بهشت|بهشت]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | |||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۲
دادِستان دینی (پهلوی داتستان دینیک dātestāne dinik)، مجموعه عقاید و آرای دینی به زبان پهلوی شامل پاسخهای منوچهر به 92 پرسش مهر خورشید، پسر آذرماه و بهدینان دیگر. کتاب با مقدمهای به نثر پیچیده آغاز میشود که احتمالاً این پرسشها را به صورت مکتوب برای منوچهر فرستادهاند و او به آنها پاسخداده است. تاریخ دقیق نگارش کتاب مشخص نیست و مطالب متنوع و گوناگونی مانند آیینهای دینی، قوانین و حقوق، آفرینش و موجودات مابعدالطبیعه، بهشت و دوزخ و رستاخیز، کارهای نیک و گناهان و اندرزها را در بر گرفته است[۱].
داوریها و پاسخهای منوچهر آگاهیهای سودمندی از جنبشهای فکری و انجمنهای دینی در سده 3ق / 9م به دست میدهد. اگرچه زبان منوچهر دشوار است و یکنواختی دارد، اما نامههای او نمونه بکر هنرنامهنویسی است. نویسنده برای گشودن گره مشکلات حقوقی از مآخذ زیادی بهره برده است[۲].
این اثر یکی از کتابهای بزرگ و معتبر پهلوی است و تعداد کلمات آن به حدود 28600 کلمه میرسد[۳][۴][۵][۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تفضّلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: سخن، 1376، ص 150-151.
- ↑ سمیعی، احمد. ادبیات ساسانی. تهران: دانشگاه آزاد ایران، 1355، ص 33.
- ↑ صفا، ذبیحالله. حماسهسرایی در ایران. تهران: امیرکبیر، 1352، ص 54، که مؤلف کتاب را موبدی به نام یودان ییم میخواند.
- ↑ زرشناس، زهره. زبان و ادبیات ایران باستان. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1382، ص 57؛
- ↑ نیز نک: تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س. نجمآبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1355، ص 111-114؛
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوسی، 1363، ج1، ص 137.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر