فرهنگ نظام: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « فرهنگ نظام، فرهنگ واژگان فارسی به فارسی تألیف سید محمدعلی داعیالاسلام در میان سالهای (1346 ـ 1358 ق/ 1927 ـ 1939 م). این فرهنگ از جمله فرهنگهای معتبر است كه در شبه قاره به چاپ رسیده است.<sup>1</sup> حـ 30000 واژة فارسی را در بر دارد.<sup>2</sup> چون این فرهن...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
فرهنگ نظام، فرهنگ واژگان [[فارسی]] به [[فارسی]] تألیف سید محمدعلی داعیالاسلام در میان سالهای (1346 ـ 1358 ق/ 1927 ـ 1939 م). | فرهنگ نظام، فرهنگ واژگان [[فارسی]] به [[فارسی]] تألیف سید محمدعلی داعیالاسلام در میان سالهای (1346 ـ 1358 ق/ 1927 ـ 1939 م). | ||
این فرهنگ از جمله فرهنگهای معتبر است | این فرهنگ از جمله فرهنگهای معتبر است که در شبه قاره به چاپ رسیده است<ref>نقوی، شهریار'''''. فرهنگ نویسی فارسی در هندو پاکستان'''''. تهران: انتشارات اداره کل نگارش وزارت فرهنگ، 1341، ص27.</ref>. حـ 30000 واژه فارسی را در بر دارد<ref>قاسمنژاد، علی. «فرهنگ نظام»، '''''فرهنگنامه ادبی فارسی، دانشنامه ادب فارسی (2).''''' به سرپرستی حسن انوشه، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چ1، 1376، ص1404.</ref>. چون این فرهنگ پنج جلدی با سرمایه نظام حیدرآباد (امیر عثمان علی خان پادشاه دکن) به چاپ رسید، به نام او مزیّن شد<ref name=":0">دبیرسیاقی، محمد. '''''فرهنگهای فارسی به فارسی به زبانهای دیگر'''''. تهران: آرا، چ 1375، ص192.</ref>. مؤلف در مقدمه فرهنگ نظام تصریح دارد که با کمک پادشاه دکن و صدر اعظم ادیب و شاعر او، مهاراجه سرکشن پرشاد برای تهیه فرهنگ جامعی از واژگان فارسی به ایران آمد<ref>داعیالاسلام، محمدعلی. '''''فرهنگ نظام.''''' حیدرآباد دکن: اعظم استیم پریس، 1348م، ج1، ص ب (سرآغاز).</ref>. وی بیش از دو سال در ایران به پژوهش درباره زبانهای ولایتی پرداخت و در این امر از ادبای ایرانی یاری گرفت. سپس به دکن بازگشت و به تألیف این فرهنگ پرداخت<ref>نفیسی، سعید. «فرهنگ نظام»، ''''' مقدمه لغتنامه دهخدا'''''. گروهی از نویسندگان، تهران: دانشگاه تهران، 1338، ص224، 225.</ref>. جلدهای نخست و پنجم فرهنگ نظام هریک مقدمهای دارد که به لحاظ روش کار مؤلف، نقد فرهنگهای فارسی و معرفی برخی از فرهنگهای تألیف شده در ایران و هندوستان تا حدی قابل اعنتاست. واژگان این فرهنگ بیشتر [[فارسی]] است، اما گاه واژگان [[عربی]] و نیز ترکی در آن دیده میشود. واژگان آن با حروف اوستایی ضبط شده و به همین سبب از دقت ضبط برخوردار است<ref name=":0" />. در نوع خود تازگی دارد و متضمن واژگان فارسی هر سه شعبه زبان، یعنی شعر، نثر و تکلم است. از ویژگیهای فرهنگ نظام میتوان به: 1- ضبط زبان هر ولایت در ذیل معنای لفظ ولایتی آن. 2- حذف هر لفظ ولایتی فاقد سند شعری. 3- پرهیز از الفاظ زند و پازند و اوستا. 4- حذف الفاظ تکراری و مرکب، اشاره کرد<ref>داعیالاسلام، محمدعلی. '''''فرهنگ نظام.''''' حیدرآباد دکن: اعظم استیم پریس، 1348م، ج1، ص38 (دیباچه).</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[فارسی]] | |||
* [[عربی]] | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۴
فرهنگ نظام، فرهنگ واژگان فارسی به فارسی تألیف سید محمدعلی داعیالاسلام در میان سالهای (1346 ـ 1358 ق/ 1927 ـ 1939 م).
این فرهنگ از جمله فرهنگهای معتبر است که در شبه قاره به چاپ رسیده است[۱]. حـ 30000 واژه فارسی را در بر دارد[۲]. چون این فرهنگ پنج جلدی با سرمایه نظام حیدرآباد (امیر عثمان علی خان پادشاه دکن) به چاپ رسید، به نام او مزیّن شد[۳]. مؤلف در مقدمه فرهنگ نظام تصریح دارد که با کمک پادشاه دکن و صدر اعظم ادیب و شاعر او، مهاراجه سرکشن پرشاد برای تهیه فرهنگ جامعی از واژگان فارسی به ایران آمد[۴]. وی بیش از دو سال در ایران به پژوهش درباره زبانهای ولایتی پرداخت و در این امر از ادبای ایرانی یاری گرفت. سپس به دکن بازگشت و به تألیف این فرهنگ پرداخت[۵]. جلدهای نخست و پنجم فرهنگ نظام هریک مقدمهای دارد که به لحاظ روش کار مؤلف، نقد فرهنگهای فارسی و معرفی برخی از فرهنگهای تألیف شده در ایران و هندوستان تا حدی قابل اعنتاست. واژگان این فرهنگ بیشتر فارسی است، اما گاه واژگان عربی و نیز ترکی در آن دیده میشود. واژگان آن با حروف اوستایی ضبط شده و به همین سبب از دقت ضبط برخوردار است[۳]. در نوع خود تازگی دارد و متضمن واژگان فارسی هر سه شعبه زبان، یعنی شعر، نثر و تکلم است. از ویژگیهای فرهنگ نظام میتوان به: 1- ضبط زبان هر ولایت در ذیل معنای لفظ ولایتی آن. 2- حذف هر لفظ ولایتی فاقد سند شعری. 3- پرهیز از الفاظ زند و پازند و اوستا. 4- حذف الفاظ تکراری و مرکب، اشاره کرد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ نقوی، شهریار. فرهنگ نویسی فارسی در هندو پاکستان. تهران: انتشارات اداره کل نگارش وزارت فرهنگ، 1341، ص27.
- ↑ قاسمنژاد، علی. «فرهنگ نظام»، فرهنگنامه ادبی فارسی، دانشنامه ادب فارسی (2). به سرپرستی حسن انوشه، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چ1، 1376، ص1404.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ دبیرسیاقی، محمد. فرهنگهای فارسی به فارسی به زبانهای دیگر. تهران: آرا، چ 1375، ص192.
- ↑ داعیالاسلام، محمدعلی. فرهنگ نظام. حیدرآباد دکن: اعظم استیم پریس، 1348م، ج1، ص ب (سرآغاز).
- ↑ نفیسی، سعید. «فرهنگ نظام»، مقدمه لغتنامه دهخدا. گروهی از نویسندگان، تهران: دانشگاه تهران، 1338، ص224، 225.
- ↑ داعیالاسلام، محمدعلی. فرهنگ نظام. حیدرآباد دکن: اعظم استیم پریس، 1348م، ج1، ص38 (دیباچه).