مختارنامه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''مختارنامه،''' مجموعة رباعیات فریدالدین عطّار نیشابوری. عطار (د 627ق / 1230م) این مجموعه را كه اختیار نامه نیز نامیدهاند،<sup>1</sup> در اواخر عمر در 50 باب تدوین كرده و مقدمهای به نثر در آغاز آن نوشته است.<sup>2</sup> در این مقدمه میگوید:...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مختارنامه، مجموعه رباعیات [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطّار نیشابوری]]. | |||
عطار (د 627ق / 1230م) این مجموعه را | [[عطار نیشابوری|عطار]] (د 627ق / 1230م) این مجموعه را که اختیار نامه نیز نامیدهاند<ref name=":0">نفیسی، سعید''. '''جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری'''''. تهران: اقبال، 1320، ص 124.</ref>،در اواخر عمر در 50 باب تدوین کرده و مقدمهای به نثر در آغاز آن نوشته است<ref name=":1">عطار نیشابوری، فریدالدین. '''''منطق الطیر'''.'' به كوشش محمدرضا شفیعی كدكنی، تهران: سخن، چ 1، 1383، ص 36.</ref>.در این مقدمه میگوید: گروهی از دوستان از وی خواستهاند که چون حجم اشعار دیوان او بسیار است، گزیدهای از آن فراهم آورد<ref name=":0" />.ابواب پنجاهگانه کتاب به مطالب گوناگون عرفانی، مبادی دین و مذهب، احوال شخصی و وصف مناظر طبیعی اختصاص یافته است. در انشای مقدمه آن تا حدودی صنایع بدیعی به کار رفته است<ref>فروزانفر، بدیع الزمان. '''''شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطّار نیشابوری'''''. تهران:كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 85.</ref>.مختارنامه مشتمل بر حدود 2300 رباعی است که گویا عطّار این رباعیات را یا جدا از دیوان خود تدوین کرده یا بخش اندکی از آنها را در دیوان باقی گذاشته و بخش بیشتری را مستقلاً و به نام مختارنامه نشر داده است<ref name=":1" />. مختارنامه نخست شامل 6000 بیت بوده که بعدها 1000 بیت آن حذف شده و در چاپ [[استان تهران|تهران]] در 1353ش تنها 4200 بیت آمده است<ref>قاضی شکیب، نعمت الله. '''''به''''' '''''سوی سیمرغ'''''. تهران: پیروز، 1350، ص 131، ناجی القیسی، احمد. '''''عطار نامه''''' (به عربی). بغداد: مکتبهالمثنی، 1978 م، ص 373 ـ 382.</ref><ref>نیز نک: موریس، جرج و دیگران. '''''تاریخ ادبیات ایران از آغاز تا امروز'''''. ترجمه یعقوب آژند، نشر گستره، چ 1، 1380، ص 145؛</ref><ref name=":0" />. | ||
''' | |||
نیز | |||
نسخهٔ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۷
مختارنامه، مجموعه رباعیات فریدالدین عطّار نیشابوری.
عطار (د 627ق / 1230م) این مجموعه را که اختیار نامه نیز نامیدهاند[۱]،در اواخر عمر در 50 باب تدوین کرده و مقدمهای به نثر در آغاز آن نوشته است[۲].در این مقدمه میگوید: گروهی از دوستان از وی خواستهاند که چون حجم اشعار دیوان او بسیار است، گزیدهای از آن فراهم آورد[۱].ابواب پنجاهگانه کتاب به مطالب گوناگون عرفانی، مبادی دین و مذهب، احوال شخصی و وصف مناظر طبیعی اختصاص یافته است. در انشای مقدمه آن تا حدودی صنایع بدیعی به کار رفته است[۳].مختارنامه مشتمل بر حدود 2300 رباعی است که گویا عطّار این رباعیات را یا جدا از دیوان خود تدوین کرده یا بخش اندکی از آنها را در دیوان باقی گذاشته و بخش بیشتری را مستقلاً و به نام مختارنامه نشر داده است[۲]. مختارنامه نخست شامل 6000 بیت بوده که بعدها 1000 بیت آن حذف شده و در چاپ تهران در 1353ش تنها 4200 بیت آمده است[۴][۵][۱].
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ نفیسی، سعید. جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: اقبال، 1320، ص 124.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ عطار نیشابوری، فریدالدین. منطق الطیر. به كوشش محمدرضا شفیعی كدكنی، تهران: سخن، چ 1، 1383، ص 36.
- ↑ فروزانفر، بدیع الزمان. شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطّار نیشابوری. تهران:كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 85.
- ↑ قاضی شکیب، نعمت الله. به سوی سیمرغ. تهران: پیروز، 1350، ص 131، ناجی القیسی، احمد. عطار نامه (به عربی). بغداد: مکتبهالمثنی، 1978 م، ص 373 ـ 382.
- ↑ نیز نک: موریس، جرج و دیگران. تاریخ ادبیات ایران از آغاز تا امروز. ترجمه یعقوب آژند، نشر گستره، چ 1، 1380، ص 145؛