مصباح الهدایه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''مصباحالهدايه'''، كتابي به فارسي در تصوف و اخلاق اثر عزالدين محمود بن علي كاشاني (و 735 ق).<sup>1</sup> برخي اين كتاب را ترجمة ''عوارفالمعارف'' شهابالدين عمر سهروردي (و 632 ق) صوفي و دانشمند مشهور ايراني دانستهاند، حال آنكه مصباحالهدايه تحريري...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مصباحالهدایه، کتابی به [[فارسی]] در [[تصوف]] و اخلاق اثر عزالدین محمود بن علی کاشانی (و 735 ق)<ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''، تهران: جیبی، چ 2، 1381 ش، ج 2، ب 2، ص 2786.</ref>. برخی این کتاب را ترجمه عوارفالمعارف شهابالدین عمر سهروردی (و 632 ق) صوفی و دانشمند مشهور ایرانی دانستهاند، حال آنکه مصباحالهدایه تحریری نسبتاً آزاد به فارسی است، و اگرچه بیشتر اصول و فروع عوارفالمعارف را دربر دارد، اما فاقد اسانید آن است. دیگر آنکه ترتیب آن نیز در قیاس با عوارفالمعارف فرق دارد و نویسنده خود مطالبی بر آن افزوده است<ref>حلبی، علی اصغر. '''''مبانی عرفان و احوال عارفان'''''، تهران: اساطیر، چ 2، 1377 ش، ص 621.</ref>.این کتاب در ده باب و هر باب در ده فصل نوشته شده است: بابهای آن را به ترتیب: 1ـ اعتقادات، 2ـ علوم، 3ـ معارف، 4ـ اصطلاحات صوفیان، 5ـ مستحسنات متصوفه، 6ـ آداب، 7ـ اعمال، 8ـ اخلاق، 9ـ مقامات، 10ـ احوال، تشکیل میدهند<ref>عزالدین کاشانی، عزالدین محمود بن علی. '''''مصباحالهدایه و مفتاحالکفایه'''''، با تصحیح و مقدمه و تعلیقات جلالالدین همایی، تهران: سنایی، چ 2، ص 32، 3</ref>. | |||
مصباحالهدایه عبارات فصیح و لطیفی دارد و جای جای آن به اشعار و اقوال عربی و فارسی آراسته شده است. عماد فقیه کرمانی (و 773 ق) این کتاب را به نام طریقت نامه به نظم درآورده و مطالبی را به آن افزوده است<ref name=":0" />.این کتاب یکبار در لکهنو و بار دیگر در 1325 ش به اهتمام و تصحیح استاد جلال همایی در تهران به چاپ رسیده است. در طی سالهای اخیر نیز نسخه همایی توسط انجمن آثار ملی تجدید چاپ شده است<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''، تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 373.</ref>. | |||
نسخهٔ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۱
مصباحالهدایه، کتابی به فارسی در تصوف و اخلاق اثر عزالدین محمود بن علی کاشانی (و 735 ق)[۱]. برخی این کتاب را ترجمه عوارفالمعارف شهابالدین عمر سهروردی (و 632 ق) صوفی و دانشمند مشهور ایرانی دانستهاند، حال آنکه مصباحالهدایه تحریری نسبتاً آزاد به فارسی است، و اگرچه بیشتر اصول و فروع عوارفالمعارف را دربر دارد، اما فاقد اسانید آن است. دیگر آنکه ترتیب آن نیز در قیاس با عوارفالمعارف فرق دارد و نویسنده خود مطالبی بر آن افزوده است[۲].این کتاب در ده باب و هر باب در ده فصل نوشته شده است: بابهای آن را به ترتیب: 1ـ اعتقادات، 2ـ علوم، 3ـ معارف، 4ـ اصطلاحات صوفیان، 5ـ مستحسنات متصوفه، 6ـ آداب، 7ـ اعمال، 8ـ اخلاق، 9ـ مقامات، 10ـ احوال، تشکیل میدهند[۳].
مصباحالهدایه عبارات فصیح و لطیفی دارد و جای جای آن به اشعار و اقوال عربی و فارسی آراسته شده است. عماد فقیه کرمانی (و 773 ق) این کتاب را به نام طریقت نامه به نظم درآورده و مطالبی را به آن افزوده است[۱].این کتاب یکبار در لکهنو و بار دیگر در 1325 ش به اهتمام و تصحیح استاد جلال همایی در تهران به چاپ رسیده است. در طی سالهای اخیر نیز نسخه همایی توسط انجمن آثار ملی تجدید چاپ شده است[۴].
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی، تهران: جیبی، چ 2، 1381 ش، ج 2، ب 2، ص 2786.
- ↑ حلبی، علی اصغر. مبانی عرفان و احوال عارفان، تهران: اساطیر، چ 2، 1377 ش، ص 621.
- ↑ عزالدین کاشانی، عزالدین محمود بن علی. مصباحالهدایه و مفتاحالکفایه، با تصحیح و مقدمه و تعلیقات جلالالدین همایی، تهران: سنایی، چ 2، ص 32، 3
- ↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار، تهران: امیرکبیر، چ 1، 1372 ش، ص 373.