محتشم کاشانی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۴

محتشم کاشانی (996 / 1000 ق / ؟م) متخلص به محتشم شاعر مرثیه‌سرای.

مولانا کمال‌الدین سیدعلی محتشم کاشانی، ملقب به شمس‌الشعراء از شاعران اوایل عهد صفوی و اصلش از نراق بود. در کاشان به دنیا آمد. در جوانی به شغل بزّازی پرداخت و به شاعری روی آورد^[۱].شعر را نزد مولانا صدقی استرآبادی تمرین کرد و با شاعرانی چند مانند وحشی بافقی، دوستی و مکاتبه و مشاعره داشت^[۲].محتشم پادشاهان، شاهزادگان و بزرگانی چون شاه طهماسب اول صفوی و فرزندان وی، ‌اسماعیل میرزا، محمد خدابنده و پری خان خانم و ‌جلال‌الدین اکبر گورکانی را در اشعارش ستوده است^[۱].او بیشتر شاعری مرثیه‌سرا بود و در سرودن مرثیه‌های مذهبی مهارت بسیار داشت^[۳]. شهرت وی بیشتر از مرثیه معروف به دوازده بند درباره واقعه کربلا و مرثیه دیگر در سوگ برادرش عبدالغنی است^[۴].قصایدش را به سبک قدما و غزل‌های خود را به شیوه وحشی بافقی و بابافغانی می‌سرود^[۵].او سرانجام در کاشان درگذشت و همان جا مدفون شد. از آثارش می‌توان به کلیات و دیوان قصاید / جامع‌اللطایف اشاره کرد^[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ صفا، ‌ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، فردوس:‌چ 1، 1364 ش، ج 5، ب 2، ص 792، 793.
↑ اثرآفرینان، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 133.
↑ رستگار فسایی، ‌منصور. انواع شعر فارسی، شیراز: نوید شیراز، چ 1، 1372 ش، ص 181.
↑ زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 133.
↑ محتشم کاشانی، کمال‌الدین سیدعلی. دیوان محتشم کاشانی، به کوشش محمدعلی گرکانی، تهران: کتابفروشی محمودی، ص مقدمه.
↑ اثرآفرینان، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 134.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ صفا، ‌ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، فردوس:‌چ 1، 1364 ش، ج 5، ب 2، ص 792، 793.

[2] اثرآفرینان، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 133.

[3] رستگار فسایی، ‌منصور. انواع شعر فارسی، شیراز: نوید شیراز، چ 1، 1372 ش، ص 181.

[4] زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 133.

[5] محتشم کاشانی، کمال‌الدین سیدعلی. دیوان محتشم کاشانی، به کوشش محمدعلی گرکانی، تهران: کتابفروشی محمودی، ص مقدمه.

[6] اثرآفرینان، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 134.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 محتشم کاشانی (996 / 1000 ق / ؟م) متخلص به محتشم شاعر مرثیه‌سرای.
-مولانا کمال‌الدین سیدعلی محتشم کاشانی، ملقب به شمس‌الشعراء از شاعران اوایل [[صفویان|عهد صفوی]] و اصلش از نراق بود. در کاشان به دنیا آمد. در جوانی به شغل بزّازی پرداخت و به شاعری روی آورد<ref name=":0">صفا، ‌ذبیح‌الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، فردوس:‌چ 1، 1364 ش، ج 5، ب 2، ص 792، 793.</ref>.شعر را نزد مولانا صدقی استرآبادی تمرین کرد و با شاعرانی چند مانند [[وحشی بافقی]]<sup>*</sup>، دوستی و مکاتبه و مشاعره داشت<ref>'''''اثرآفرینان'''''، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 133.</ref>.محتشم پادشاهان، شاهزادگان و بزرگانی چون شاه طهماسب اول صفوی و فرزندان وی، ‌اسماعیل میرزا، محمد خدابنده و پری خان خانم و ‌جلال‌الدین اکبر گورکانی را در اشعارش ستوده است<ref name=":0" />.او بیشتر شاعری مرثیه‌سرا بود و در سرودن مرثیه‌های مذهبی مهارت بسیار داشت<ref>رستگار فسایی، ‌منصور. '''''انواع شعر فارسی'''''، شیراز: نوید شیراز، چ 1، 1372 ش، ص 181.</ref>. شهرت وی بیشتر از مرثیه معروف به دوازده بند درباره واقعه کربلا و مرثیه دیگر در سوگ برادرش عبدالغنی است<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''''سیری در شعر فارسی'''''، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 133.</ref>.قصایدش را به سبک قدما و غزل‌های خود را به شیوه [[وحشی بافقی]]<sup>*</sup> و [[بابافغانی شیرازی|بابافغانی]]<sup>*</sup> می‌سرود<ref>محتشم کاشانی، کمال‌الدین سیدعلی. '''''دیوان محتشم کاشانی'''''، به کوشش محمدعلی گرکانی، تهران: کتابفروشی محمودی، ص مقدمه.</ref>.او سرانجام در کاشان درگذشت و همان جا مدفون شد. از آثارش می‌توان به کلیات و دیوان قصاید / جامع‌اللطایف اشاره کرد<ref>'''''اثرآفرینان'''''، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 134.</ref>.
+مولانا کمال‌الدین سیدعلی محتشم کاشانی، ملقب به شمس‌الشعراء از شاعران اوایل [[صفویان|عهد صفوی]] و اصلش از نراق بود. در [[کاشان]] به دنیا آمد. در جوانی به شغل بزّازی پرداخت و به شاعری روی آورد<ref name=":0">صفا، ‌ذبیح‌الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''، فردوس:‌چ 1، 1364 ش، ج 5، ب 2، ص 792، 793.</ref>.شعر را نزد مولانا صدقی استرآبادی تمرین کرد و با شاعرانی چند مانند [[وحشی بافقی]]، دوستی و مکاتبه و مشاعره داشت<ref>'''''اثرآفرینان'''''، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 133.</ref>.محتشم پادشاهان، شاهزادگان و بزرگانی چون شاه طهماسب اول صفوی و فرزندان وی، ‌اسماعیل میرزا، محمد خدابنده و پری خان خانم و ‌جلال‌الدین اکبر گورکانی را در اشعارش ستوده است<ref name=":0" />.او بیشتر شاعری مرثیه‌سرا بود و در سرودن مرثیه‌های مذهبی مهارت بسیار داشت<ref>رستگار فسایی، ‌منصور. '''''انواع شعر فارسی'''''، شیراز: نوید شیراز، چ 1، 1372 ش، ص 181.</ref>. شهرت وی بیشتر از مرثیه معروف به دوازده بند درباره واقعه کربلا و مرثیه دیگر در سوگ برادرش عبدالغنی است<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''''سیری در شعر فارسی'''''، تهران: نوین، چ 1، 1363 ش، ص 133.</ref>.قصایدش را به سبک قدما و غزل‌های خود را به شیوه [[وحشی بافقی]] و [[بابافغانی شیرازی|بابافغانی]] می‌سرود<ref>محتشم کاشانی، کمال‌الدین سیدعلی. '''''دیوان محتشم کاشانی'''''، به کوشش محمدعلی گرکانی، تهران: کتابفروشی محمودی، ص مقدمه.</ref>.او سرانجام در کاشان درگذشت و همان جا مدفون شد. از آثارش می‌توان به کلیات و دیوان قصاید / جامع‌اللطایف اشاره کرد<ref>'''''اثرآفرینان'''''، زیر نظر عبدالحسین نوایی، ‌تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ‌چ 1، 1380 ش، ج 5، ص 134.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==