آقا بزرگ شیرازی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''آقا بزرگ شيرازي''' (سدة 13ق / 19م) نقاش و قلمدان نگار ايراني.<sup>1</sup> در دوران محمدشاه و ناصرالدين شاه ميزيست و در دستگاه حكومتي شاهزادگان قاجار در شيراز هنر آفريني ميكرد.<sup>2</sup> گويا از طرف ناصرالدين شاه حمايت ميشد<sup>3</sup> و از او لقب «نقاشباش...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آقا بزرگ شیرازی (سده 13ق / 19م) نقاش و قلمدان نگار ایرانی<ref name=":0">پاکباز، روئین (1379). دایرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 33.</ref>. | |||
در دوران محمدشاه و | در دوران [[محمدشاه قاجار|محمدشاه]] و [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] میزیست و در دستگاه حکومتی شاهزادگان قاجار در شیراز هنر آفرینی میکرد<ref name=":1">دایرهالمعارف بزرگ اسلامی (1369). زیر نظر: کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، جلد اول، ص456.</ref>. گویا از طرف ناصرالدین شاه حمایت میشد<ref name=":0" /> و از او لقب «نقاشباشی سرکاری» گرفته است<ref name=":1" />. در شیراز مجمع الصنایع برپا کرد، و به تعلیم شاگردان پرداخت<ref>کریمزاده تبریزی، محمدعلی. احوال و آثار نقاشان قدیم ایران و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن، جلد اول. ص3.</ref>. | ||
او در | او در رشتههای گوناگونی چون، نقاشی رنگ و روغن، نقاشی آبرنگ، سیاه قلم، نقاشی لاکی و نقاشی روی چینی آثاری از خود به جای گذارده است<ref name=":1" />. او به شیوه طبیعتگرایی گرایش داشت و تحت تأثیر شیوه کار صنیعالملک بود<ref name=":0" />. آثار او را حدفاصل هنر زند و قاجار میدانند<ref name=":1" />. | ||
از جمله آثار او: آبرنگ | از جمله آثار او: آبرنگ سیفالله میرزا فرزند فتحعلی شاه [صورت نواب سیفالله میرزا در 40 سالگی] دانشگاه تهران. 1269ق/ 1814م) | ||
رنگ و روغن | رنگ و روغن ناصرالدین شاه [چاکر درگاه آقا بزرگ شیرازی سنه 1286]. موزه مردمشناسی. | ||
یحیی ذکاء | |||
تلخیصکننده: علی بوذری | |||
یحیی ذکاء | یحیی ذکاء | ||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۱
آقا بزرگ شیرازی (سده 13ق / 19م) نقاش و قلمدان نگار ایرانی[۱].
در دوران محمدشاه و ناصرالدین شاه میزیست و در دستگاه حکومتی شاهزادگان قاجار در شیراز هنر آفرینی میکرد[۲]. گویا از طرف ناصرالدین شاه حمایت میشد[۱] و از او لقب «نقاشباشی سرکاری» گرفته است[۲]. در شیراز مجمع الصنایع برپا کرد، و به تعلیم شاگردان پرداخت[۳].
او در رشتههای گوناگونی چون، نقاشی رنگ و روغن، نقاشی آبرنگ، سیاه قلم، نقاشی لاکی و نقاشی روی چینی آثاری از خود به جای گذارده است[۲]. او به شیوه طبیعتگرایی گرایش داشت و تحت تأثیر شیوه کار صنیعالملک بود[۱]. آثار او را حدفاصل هنر زند و قاجار میدانند[۲].
از جمله آثار او: آبرنگ سیفالله میرزا فرزند فتحعلی شاه [صورت نواب سیفالله میرزا در 40 سالگی] دانشگاه تهران. 1269ق/ 1814م)
رنگ و روغن ناصرالدین شاه [چاکر درگاه آقا بزرگ شیرازی سنه 1286]. موزه مردمشناسی.
یحیی ذکاء
تلخیصکننده: علی بوذری
یحیی ذکاء
کتابشناسی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ پاکباز، روئین (1379). دایرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 33.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی (1369). زیر نظر: کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، جلد اول، ص456.
- ↑ کریمزاده تبریزی، محمدعلی. احوال و آثار نقاشان قدیم ایران و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن، جلد اول. ص3.