پرش به محتوا

محمدشاه قاجار

از ویکی ایران
محمد شاه قاجار، قابل بازیابی از https://www.entekhab.ir/fa/news/859737/%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1

محمدشاه قاجار، سومین پادشاه قاجار (حک1250-1264ق / ؟ م).

محمدمیرزا فرزند عباس میرزا و نوه فتحعلی‌شاه بود. پس از فوت عباس میرزا از میان ده‌ها پسر و نوه فتحعلی‌شاه به ولیعهدی برگزیده شد[۱] و با حمایت قائم‌مقام فراهانی و شکست دادن عموی خود ظل‌السلطان به پادشاهی رسید[۲]. به زودی بر قائم مقام خشم گرفته دستور کشتن او را صادر کرد و حاج‌ میرزا آقاسی را به جای او به صدارت گمارد[۳].

محمدشاه در دوره ضعف ایران که نتیجه دسیسه‌های استعمارگران پس از جنگ‌های ایران و روس بود به پادشاهی رسید[۴]. هرات به عنوان دروازه هندوستان تحت مداخله انگلیس بود چنان‌که وقتی او عازم هرات بود، مکنیل سفیر انگلیس برای دخالت در امور داخلی ایران، قهر کرد و چندی بعد کشتی‌های انگلیسی جزیره خارک را اشغال کرده به بوشهر نزدیک شدند، محمدشاه نیز به ناچار به تهران بازگشت[۵]، قیام آقاخان محلاتی رهبر فرقه اسماعیلیه در جنوب ایران[۶]، مسأله هرات؛ دخالت‌های استعمارگران فتنه سید علی محمد باب[۷] و شورش حسن‌خان سالار مهم‌ترین مشکلات محمد شاه قاجار بودند[۸]. در دوره محمدشاه نخستین روزنامه ایران با نام کاغذ اخبار* توسط میرزا صالح شیرازی* انتشار یافت و ایران قدم در راه آشنایی بیش از پیش با اروپا گذاشت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. شمیم، علی‌اصغر. ایران در دوره سلطنت قاجار. تهران: 1378، مدبّر، ص125.
  2. امین‌الدوله. میرزا علی‌خان. خاطرات سیاسی. چاپ حافظ فرمانفرمائیان، تهران: 1370، امیرکبیر، ص7.
  3. اعتضادالسطنه، محمدحسن‌‌خان. صدرالتواریخ. چاپ محمد مشیری، تهران: 1327، روزبهان، ص129.
  4. سپهر، محمدتقی لسان‌الملک. ناسخ‌التواریخ. چاپ محمدباقر بهبودی، تهران: اسلامیه، ج3، ص134-130.
  5. هوشنگ مهدوی، عبدالرضا. تاریخ روابط خارجی ایران. تهران: 1375، امیرکبیر، ص246.
  6. خورموجی، محمدجعفر. حقایق‌الاخبار. چاپ حسین خدیوجم، تهران: 1363، نو، ص30.
  7. جهانگیرمیرزا، تاریخ نو. چاپ عباس اقبال، تهران: 1327، علمی، ص297.
  8. مستوفی، عبدالله. شرح زندگانی من. تهران: 1324، علمی، ج1، ص88.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کورش صالحی