آیت الله میرزای شیرازی

آیت الله میرزای شیرازی برگرفته از وبسایت برترین ها قابل بازیابی ازhttps://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/861984-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%85

میرزای شیرازی، محمدحسن، (آیت‌الله) (1230-1312ق / 1815-1894م). معروف به میرزا بزرگ شیرازی، از علمای برجسته و مراجع تقلید شیعه که فتوای تحریم تنباکو را صادر کرد.

در شیراز به دنیا آمد. وی یکی از چند وارث جایگاه حاج شیخ مرتضی انصاری، مرجع بزرگ شیعیان بود و پس از مرگ انصاری در 1281ق / 1864م به جای او در نجف به تدریس پرداخت. حدود 1291ق / 1874م، به سامرا رفت و حوزه درس خود را تأسیس کرد که اعتبار فراوان یافت.

او در 1309ق / 1891م برای حمایت از بازاریان شیراز، تهران و چند شهر دیگر که در اعتراض به واگذاری امتیاز تجارت تنباکو به ماژور تالبوت[M. Talbot] انگلیسی توسط ناصرالدین شاه اعتصاب کرده بودند، در واقعه رژی^* فتوای تحریم توتون و تنباکو را صادر کرد. پشتیبانی عمومی از این فتوا دولت را واداشت امتیاز را لغو کند. شیرازی پس از این پیروزی به مقامی یگانه در روحانیت دست یافت. او در شهر سامرا  درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد.

نیز نگاه کنید به

• ناصرالدین شاه
• شیراز

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امید پارسانژاد