صدیقه سامی نژاد: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''سامينژاد، صديقه،''' (1334ق- 1376 ش/ 1916ـ1997م). نخستين بازيگر زن سينماي ايران. وقتي در 1312 فيلمِ دختر لر<sup>*</sup> به كارگرداني مشترك خانبهادر اردشير ايراني<sup>*</sup> و عبدالحسين سپنتا،<sup>*</sup> كه سامينژاد در آن نقش «گلنار» را بازي ميكرد، در...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
سامینژاد، صدیقه، (1334ق- 1376 ش/ 1916ـ1997م). | |||
نخستین بازیگر زن سینمای ایران. وقتی در 1312 فیلمِ [[دختر لر]]<sup>*</sup> به کارگردانی مشترک خانبهادر اردشیر ایرانی<sup>*</sup> و [[عبدالحسین سپنتا|عبدالحسین سپنتا]]،<sup>*</sup> که سامینژاد در آن نقش «گلنار» را بازی میکرد، در تهران نمایش داده شد، در میان مردمی که قبل از «کشف حجاب»، برای بار نخست سیمای زنی ایرانی را بر پرده سینما میدیدند واکنشهای ناگواری برانگیخت<ref>باستانی پاریزی (1335).«اطلاعات هفتگی»، دختر لر در کرمان امتحان میدهد. شماره 776، ص 11.</ref>. | |||
سامینژاد متولد بم (کرمان) بود، و در تهران درگذشت. او با ایفای نقش گلنار به استقبال انواع واکنشهای ناگوار رفت، و راه را برای نسلهای بعدی بازیگران زن در سینما و تئاتر هموار کرد<ref>حیدری، غلام (1368). «نامه فیلمخانه ملی ایران»، «سرگذشت غمانگیز و عبرتآموز دختر لر». شماره اول، ص 144.</ref>. او، که به نام روحانگیز نیز نامیده میشد، در سومین فیلمِ سپنتا با نام شیرین و فرهاد (1313) نیز به ایفای نقش پرداخت<ref>سپنتا، ساسان (1354). «فرهنگ و زندگی» (ویژه سینمای ایران)، «آثار سینمایی عبدالحسین سپنتا». شماره 18، 1354، ص 37. </ref>، و خاطراتش را در فیلم سینمای ایران: مشروطیت تا سپنتا (محمد تهامینژاد، 1350) بازگفت. | |||
عباس بهارلو | |||
نیز نک: «دختر لر» و «سپنتا، عبدالحسین». | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۷
سامینژاد، صدیقه، (1334ق- 1376 ش/ 1916ـ1997م).
نخستین بازیگر زن سینمای ایران. وقتی در 1312 فیلمِ دختر لر* به کارگردانی مشترک خانبهادر اردشیر ایرانی* و عبدالحسین سپنتا،* که سامینژاد در آن نقش «گلنار» را بازی میکرد، در تهران نمایش داده شد، در میان مردمی که قبل از «کشف حجاب»، برای بار نخست سیمای زنی ایرانی را بر پرده سینما میدیدند واکنشهای ناگواری برانگیخت[۱].
سامینژاد متولد بم (کرمان) بود، و در تهران درگذشت. او با ایفای نقش گلنار به استقبال انواع واکنشهای ناگوار رفت، و راه را برای نسلهای بعدی بازیگران زن در سینما و تئاتر هموار کرد[۲]. او، که به نام روحانگیز نیز نامیده میشد، در سومین فیلمِ سپنتا با نام شیرین و فرهاد (1313) نیز به ایفای نقش پرداخت[۳]، و خاطراتش را در فیلم سینمای ایران: مشروطیت تا سپنتا (محمد تهامینژاد، 1350) بازگفت.
عباس بهارلو
نیز نک: «دختر لر» و «سپنتا، عبدالحسین».
کتابشناسی
- ↑ باستانی پاریزی (1335).«اطلاعات هفتگی»، دختر لر در کرمان امتحان میدهد. شماره 776، ص 11.
- ↑ حیدری، غلام (1368). «نامه فیلمخانه ملی ایران»، «سرگذشت غمانگیز و عبرتآموز دختر لر». شماره اول، ص 144.
- ↑ سپنتا، ساسان (1354). «فرهنگ و زندگی» (ویژه سینمای ایران)، «آثار سینمایی عبدالحسین سپنتا». شماره 18، 1354، ص 37.