آقا بزرگ شیرازی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
رنگ و روغن ناصرالدین شاه [چاکر درگاه آقا بزرگ شیرازی سنه 1286]. موزه مردمشناسی. | رنگ و روغن ناصرالدین شاه [چاکر درگاه آقا بزرگ شیرازی سنه 1286]. موزه مردمشناسی. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== کتابشناسی == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
یحیی ذکاء | یحیی ذکاء | ||
== | تلخیص علی بوذری | ||
== پیوند به بیرون == | |||
آقا بزرگ شیرازی، [https://www.cgie.org.ir/ دایره المعارف بزرگ اسلامی]، قابل بازیابی از [https://www.cgie.org.ir/fa/article/237504/%D8%A2%D9%82%D8%A7%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%20%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C https://www.cgie.org.ir/fa/article/237504/] | |||
نسخهٔ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۶
آقا بزرگ شیرازی (سده 13ق / 19م) نقاش و قلمدان نگار ایرانی[۱].
در دوران محمدشاه و ناصرالدین شاه میزیست و در دستگاه حکومتی شاهزادگان قاجار در شیراز هنر آفرینی میکرد[۲]. گویا از طرف ناصرالدین شاه حمایت میشد[۱] و از او لقب «نقاشباشی سرکاری» گرفته است[۲]. در شیراز مجمع الصنایع برپا کرد، و به تعلیم شاگردان پرداخت[۳].
او در رشتههای گوناگونی چون، نقاشی رنگ و روغن، نقاشی آبرنگ، سیاه قلم، نقاشی لاکی و نقاشی روی چینی آثاری از خود به جای گذارده است[۲]. او به شیوه طبیعتگرایی گرایش داشت و تحت تأثیر شیوه کار صنیعالملک بود[۱]. آثار او را حدفاصل هنر زند و قاجار میدانند[۲].
از جمله آثار او: آبرنگ سیفالله میرزا فرزند فتحعلی شاه [صورت نواب سیفالله میرزا در 40 سالگی] دانشگاه تهران. 1269ق/ 1814م)
رنگ و روغن ناصرالدین شاه [چاکر درگاه آقا بزرگ شیرازی سنه 1286]. موزه مردمشناسی.
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ پاکباز، روئین (1379). دایرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 33.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی (1369). زیر نظر: کاظم موسوی بجنوردی، تهران: مرکز دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، جلد اول، ص456.
- ↑ کریمزاده تبریزی، محمدعلی. احوال و آثار نقاشان قدیم ایران و برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی. لندن، جلد اول. ص3.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
یحیی ذکاء
تلخیص علی بوذری
پیوند به بیرون
آقا بزرگ شیرازی، دایره المعارف بزرگ اسلامی، قابل بازیابی از https://www.cgie.org.ir/fa/article/237504/