آیة تطهیر: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''آية تطهير،''' بخشي از آية 33 سورة احزاب از قرآن مجيد: «... انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً». تطهير در لغت بهمعني پاككردن است و در اين آيه، در معني پاكگردانيدن از پليدي و شرك و گناه بهكار رفته است. امت اسلام يك زبان...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''آیه تطهیر،''' بخشی از آیه 33 سوره احزاب از قرآن مجید: «... انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً». تطهیر در لغت بهمعنی پاک کردن است و در این آیه، در معنی پاکگردانیدن از پلیدی و شرک و گناه بهکار رفته است. امت اسلام یک زبان گفتهاند که مراد از اهل البیت در این آیه، خاندان پیامبر خدا (ص) است<ref>مسلم، ابوالحسين نيشابوري. '''صحيح'''. ج 7، ص 130.</ref> برخی از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستین آیه یادشده، اهلالبیت را همسران پیامبر (ص) دانستهاند<ref>بيضاوی، عبدالله. '''''انوار التنزيل'''''. ص 557</ref><ref>ابن کثیر. '''''تفسیر القرآن العظیم'''''. ج 3، ص 483ـ485.</ref><ref>ابن حجر هیثمی. '''''الصواعق المحرقه'''''. ص 141.</ref><ref>زمخشری، ابوالقاسم محمود. '''''الکشاف'''''. ج 1، ص 193.</ref>، ولی بسیاری از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شیعه، مراد از اهلالبیت را علی، فاطمه، حسن و حسین علیهمالسلام یاد کردهاند<ref>فرات بن ابراهیم. '''''تفسیر'''''. 121، 22.</ref><ref>طوسی. '''''تفسیر تبیان'''''. 8/307.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''تفسیر مجمعالبیان'''''، 4/356، 57.</ref><ref>فیض کاشانی، محسن. '''''تفسیر صافی'''''. 396.</ref>. | ||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۶
آیه تطهیر، بخشی از آیه 33 سوره احزاب از قرآن مجید: «... انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً». تطهیر در لغت بهمعنی پاک کردن است و در این آیه، در معنی پاکگردانیدن از پلیدی و شرک و گناه بهکار رفته است. امت اسلام یک زبان گفتهاند که مراد از اهل البیت در این آیه، خاندان پیامبر خدا (ص) است[۱] برخی از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستین آیه یادشده، اهلالبیت را همسران پیامبر (ص) دانستهاند[۲][۳][۴][۵]، ولی بسیاری از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شیعه، مراد از اهلالبیت را علی، فاطمه، حسن و حسین علیهمالسلام یاد کردهاند[۶][۷][۸][۹].
مآخذ
- ↑ مسلم، ابوالحسين نيشابوري. صحيح. ج 7، ص 130.
- ↑ بيضاوی، عبدالله. انوار التنزيل. ص 557
- ↑ ابن کثیر. تفسیر القرآن العظیم. ج 3، ص 483ـ485.
- ↑ ابن حجر هیثمی. الصواعق المحرقه. ص 141.
- ↑ زمخشری، ابوالقاسم محمود. الکشاف. ج 1، ص 193.
- ↑ فرات بن ابراهیم. تفسیر. 121، 22.
- ↑ طوسی. تفسیر تبیان. 8/307.
- ↑ طبرسی، ابوعلی. تفسیر مجمعالبیان، 4/356، 57.
- ↑ فیض کاشانی، محسن. تفسیر صافی. 396.