آیة تطهیر
آیه تطهیر، بخشی از آیه 33 سوره احزاب از قرآن مجید: «... انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً». تطهیر در لغت بهمعنی پاک کردن است و در این آیه، در معنی پاک گردانیدن از پلیدی و شرک و گناه بهکار رفته است. امت اسلام یک زبان گفتهاند که مراد از اهل البیت در این آیه، خاندان پیامبر خدا (ص) است[۱] برخی از مفسران اهل سنت، با توجه به بخش نخستین آیه یادشده، اهلالبیت را همسران پیامبر (ص) دانستهاند[۲][۳][۴][۵]، ولی بسیاری از مفسران اهل سنت و تمام مفسران شیعه، مراد از اهلالبیت را علی، فاطمه، حسن و حسین علیهمالسلام یاد کردهاند[۶][۷][۸][۹][۱۰].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مسلم، ابوالحسين نيشابوري. صحيح. ج 7، ص 130.
- ↑ بيضاوی، عبدالله. انوار التنزيل. ص 557
- ↑ ابن کثیر. تفسیر القرآن العظیم. ج 3، ص 483ـ485.
- ↑ ابن حجر هیثمی. الصواعق المحرقه. ص 141.
- ↑ زمخشری، ابوالقاسم محمود. الکشاف. ج 1، ص 193.
- ↑ فرات بن ابراهیم. تفسیر. 121، 22.
- ↑ طوسی. تفسیر تبیان. 8/307.
- ↑ طبرسی، ابوعلی. تفسیر مجمعالبیان، 4/356، 57.
- ↑ فیض کاشانی، محسن. تفسیر صافی. 396.
- ↑ تلخیص از «آیه تطهیر» دایرهالمعارف تشیع، ج 1/247
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
تلخیصکننده: حسن امین