بیع: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
صفحهای تازه حاوی «'''بیع،''' یا خرید و فروش، معاملهای است که کالایی با عوض معلوم مبادله و به محض انشای ارادة بایع و مشتری عقد بیع محقق شود. از ویژگی بیع «تملیکی» و «معاوضی» بودن آن است.<sup>1</sup> ارکان بیع عبارتند از:1- ایجاب و قبول. ایجاب انشای قصد بیع توسط بایع و قبول...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
بیع، یا خرید و فروش، معاملهای است که کالایی با عوض معلوم مبادله و به محض انشای اراده بایع و مشتری عقد بیع محقق شود. از ویژگی بیع «تملیکی» و «معاوضی» بودن آن است<ref>حطابرعینی، محمد. '''''مواهبالجلیل'''''. به کوشش زکریا عمیرات، بیروت: 1416ق/ 1995م، ج6، ص85.</ref>. ارکان بیع عبارتند از: | |||
* ایجاب و قبول. ایجاب انشای قصد بیع توسط بایع و قبول، انشای رضایت به ایجاب توسط مشتری است؛ | |||
* متبایعین: یعنی همان بایع و مشتری که باید دارای اهمیت حقوقی باشند<ref>حطابرعینی، محمد. '''''مواهبالجلیل'''''. به کوشش زکریا عمیرات، بیروت: 1416ق/ 1995م، ج6، ص35.</ref>؛ | |||
* مبیع: عین مالی است که در ازای پرداخت ثَمَن (بها) به خریدار منتقل میشود<ref>کاتوزیان، ناصر. '''''دوره مقدماتی حقوق مدنی'''''. درسهایی از عقود معین، انتشارات گنج دانش، 1384، ص12.</ref>؛ | |||
* ثَمَن: عین مالی است که در ازای دریافت مَبیع با بایع منتقل میشود و هنگام عقد باید معلوم باشد. | |||
آثار بیع عبارتند از: | |||
* تبدیل در مالکیت، یعنی مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثَمَن میشود؛ | |||
* تعهداتی که برای هر یک از طرفین در ضمانت ایجاد میشود؛ | |||
* ملزوم نمودن بایع به تسلیم مبیع و مشتری به تأدیه ثمن. | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۶
بیع، یا خرید و فروش، معاملهای است که کالایی با عوض معلوم مبادله و به محض انشای اراده بایع و مشتری عقد بیع محقق شود. از ویژگی بیع «تملیکی» و «معاوضی» بودن آن است[۱]. ارکان بیع عبارتند از:
- ایجاب و قبول. ایجاب انشای قصد بیع توسط بایع و قبول، انشای رضایت به ایجاب توسط مشتری است؛
- متبایعین: یعنی همان بایع و مشتری که باید دارای اهمیت حقوقی باشند[۲]؛
- مبیع: عین مالی است که در ازای پرداخت ثَمَن (بها) به خریدار منتقل میشود[۳]؛
- ثَمَن: عین مالی است که در ازای دریافت مَبیع با بایع منتقل میشود و هنگام عقد باید معلوم باشد.
آثار بیع عبارتند از:
- تبدیل در مالکیت، یعنی مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثَمَن میشود؛
- تعهداتی که برای هر یک از طرفین در ضمانت ایجاد میشود؛
- ملزوم نمودن بایع به تسلیم مبیع و مشتری به تأدیه ثمن.