بیع
بیع، یا خرید و فروش، معاملهای است که کالایی با عوض معلوم مبادله و به محض انشای اراده بایع و مشتری عقد بیع محقق شود. از ویژگی بیع «تملیکی» و «معاوضی» بودن آن است[۱]. ارکان بیع عبارتند از:
- ایجاب و قبول. ایجاب انشای قصد بیع توسط بایع و قبول، انشای رضایت به ایجاب توسط مشتری است؛
- متبایعین: یعنی همان بایع و مشتری که باید دارای اهمیت حقوقی باشند[۲]؛
- مبیع: عین مالی است که در ازای پرداخت ثَمَن (بها) به خریدار منتقل میشود[۳]؛
- ثَمَن: عین مالی است که در ازای دریافت مَبیع با بایع منتقل میشود و هنگام عقد باید معلوم باشد.
آثار بیع عبارتند از:
- تبدیل در مالکیت، یعنی مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثَمَن میشود؛
- تعهداتی که برای هر یک از طرفین در ضمانت ایجاد میشود؛
- ملزوم نمودن بایع به تسلیم مبیع و مشتری به تأدیه ثمن.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی اکبر اسدزاده