پرش به محتوا

خلاف: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''خلاف،''' جرمي مادون جنحه. خلاف، در لغت، توافق نداشتن با يكديگر، ناسازگاري، اختلاف نظر،<sup>1</sup> مخالفت كردن و موافقت نكردن<sup>2</sup> است؛ نيز آن‌چه مخالف قانون و عرف و عادت اجتماعي باشد.<sup>3</sup> هر فعل يا ترك فعل مخالف قانون يا مصالح عمومي جامعه، د...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''خلاف،''' جرمي مادون جنحه.  
'''خلاف،''' جرمی مادون جنحه.  


خلاف، در لغت، توافق نداشتن با يكديگر، ناسازگاري، اختلاف نظر،<sup>1</sup> مخالفت كردن و موافقت نكردن<sup>2</sup> است؛ نيز آن‌چه مخالف قانون و عرف و عادت اجتماعي باشد.<sup>3</sup> هر فعل يا ترك فعل مخالف قانون يا مصالح عمومي جامعه، در زمان معين كه مرتكب آن مستوجب كيفر است،<sup>4</sup> جرم ناميده مي‌شود كه در فصل دوم از باب اول قانون جزاي ايران به انواع جنايت، جنحه و خلاف تقسيم شده است؛ بنابراين خلاف، جرمي است مغاير با نظامات عادي كه از روي مقدار مجازات، آن را مي‌شناسند.<sup>5</sup> عمد، عنصر جرم خلافي نيست.<sup>6</sup>
خلاف، در لغت، توافق نداشتن با یکدیگر، ناسازگاری، اختلاف نظر،<ref name=":0">انوری، حسن. '''''فرهنگ بزرگ سخن'''''. تهران: سخن، 1381، ج4/2804.</ref> مخالفت کردن و موافقت نکردن<ref>دهخدا، علی‌اکبر. '''''لغت‌نامة دهخدا'''''. تهران: دانشگاه تهران: چ7/9904.</ref> است؛ نیز آن‌چه مخالف قانون و عرف و عادت اجتماعی باشد<ref name=":0" />. هر فعل یا ترک فعل مخالف قانون یا مصالح عمومی جامعه، در زمان معین که مرتکب آن مستوجب کیفر است،<ref>نوربها، رضا. '''''زمینة حقوق جزای عمومی'''''. تهران: دادآفرین، 152.</ref> جرم نامیده می‌شود که در فصل دوم از باب اول قانون جزای ایران به انواع جنایت، جنحه و خلاف تقسیم شده است؛ بنابراین خلاف، جرمی است مغایر با نظامات عادی که از روی مقدار مجازات، آن را می‌شناسند<ref>جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. '''''مبسوط در ترمینولوژی حقوق'''''. تهران: گنج دانش، ج3، 1823 و 1824.</ref>. عمد، عنصر جرم خلافی نیست<ref>ماده 184 دادسرای کیفری؛ ماده 11 قانون جزا.</ref>.


 
== مآخذ ==
'''مآخذ:'''
 
1.    انوري، حسن. '''''فرهنگ بزرگ سخن'''''. تهران: سخن، 1381، ج4/2804.
 
2.    دهخدا، علي‌اكبر. '''''لغت‌نامة دهخدا'''''. تهران: دانشگاه تهران: چ7/9904.
 
3.     '''''فرهنگ بزرگ سخن'''''. همانجا.
 
4.    نوربها، رضا. '''''زمينة حقوق جزاي عمومي'''''. تهران: دادآفرين، 152.
 
5.    جعفري‌لنگرودي، محمدجعفر. '''''مبسوط در ترمينولوژي حقوق'''''. تهران: گنج دانش، ج3، 1823 و 1824.
 
6.     مادة 184 دادسراي كيفري؛ مادة 11 قانون جزا.
 
 
اسدالله معظمی گودرزی

نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۸

خلاف، جرمی مادون جنحه.

خلاف، در لغت، توافق نداشتن با یکدیگر، ناسازگاری، اختلاف نظر،[۱] مخالفت کردن و موافقت نکردن[۲] است؛ نیز آن‌چه مخالف قانون و عرف و عادت اجتماعی باشد[۱]. هر فعل یا ترک فعل مخالف قانون یا مصالح عمومی جامعه، در زمان معین که مرتکب آن مستوجب کیفر است،[۳] جرم نامیده می‌شود که در فصل دوم از باب اول قانون جزای ایران به انواع جنایت، جنحه و خلاف تقسیم شده است؛ بنابراین خلاف، جرمی است مغایر با نظامات عادی که از روی مقدار مجازات، آن را می‌شناسند[۴]. عمد، عنصر جرم خلافی نیست[۵].

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، 1381، ج4/2804.
  2. دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامة دهخدا. تهران: دانشگاه تهران: چ7/9904.
  3. نوربها، رضا. زمینة حقوق جزای عمومی. تهران: دادآفرین، 152.
  4. جعفری‌لنگرودی، محمدجعفر. مبسوط در ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش، ج3، 1823 و 1824.
  5. ماده 184 دادسرای کیفری؛ ماده 11 قانون جزا.