پرش به محتوا

صادق بهرامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:L137884359433.jpg|بندانگشتی|صادق بهرامی، برگرفته از پارس ناز، قابل بازیابی از https://www.parsnaz.com/news_detail_22251.html]]
بهرامی، صادق (1329ش / 1909م- 1366ش) نمایشنامه‌نویس،بازیگر و کارگردان تئاتر.
بهرامی، صادق (1329ش / 1909م- 1366ش) نمایشنامه‌نویس،بازیگر و کارگردان تئاتر.


او در تهران متولد شد. از بستگان دبیر اعظم بهرامی، نویسنده‌ی زبردست و رئیس دفتر رضا شاه بود. بواسطه‌ی عمویش، منشی باشی بهرامی که از دست‌اندرکاران نمایش بود، از یازده سالگی به محیط‌های هنری راه یافت<ref name=":0">تماشا (1350). شماره 3، ص 10.</ref>. در سال 1301ش وارد جرگه تئاتر شد و با حسین خیرخواه در مدرسه‌ی شرف مظفری و دارالفنون، کلوپ تئاتری تشکیل دادند<ref name=":1">فیلم و هنر (1349). شماره 15 (مسلسل 294)، ص 7.</ref>.  
او در تهران متولد شد. از بستگان دبیر اعظم بهرامی، نویسنده‌ی زبردست و رئیس دفتر رضا شاه بود. بواسطه‌ی عمویش، منشی باشی بهرامی که از دست‌اندرکاران نمایش بود، از یازده سالگی به محیط‌های هنری راه یافت<ref name=":0">تماشا (1350). شماره 3، ص 10.</ref>. در سال 1301ش وارد جرگه تئاتر شد و با حسین خیرخواه در مدرسه‌ی شرف مظفری و دارالفنون، کلوپ تئاتری تشکیل دادند<ref name=":1">فیلم و هنر (1349). شماره 15 (مسلسل 294)، ص 7.</ref>.  


در مدرسه‌ی دارایی و سپس هنرستان هنرپیشگی تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیل شدن از هنرستان وارد «تئاتر تهران» شد. او 15 نمایش را کارگردانی کرد و در نمایشنامه‌های زیادی به کارگردانی شخصیت‌های هنری مانند سیدعلی خان نصر، افراسیاب آزاد، میرسیف‌الدین کرمانشاهی، عبدالحسین نوشین و سرشناسان دیگر به ایفادی نقش پرداخت<ref name=":1" />. نمایشنامه «کارد و چنگال» او که نمایشی کمدی و انتقادی از وضع پزشکان آن، زمان بود، به مذاق گروه پزشکان خوش نیامد<ref name=":0" />.  
در مدرسه‌ی دارایی و سپس هنرستان هنرپیشگی تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیل شدن از هنرستان وارد «[[تئاتر تهران]]» شد. او 15 نمایش را کارگردانی کرد و در نمایشنامه‌های زیادی به کارگردانی شخصیت‌های هنری مانند سیدعلی خان نصر، افراسیاب آزاد، میرسیف‌الدین کرمانشاهی، عبدالحسین نوشین و سرشناسان دیگر به ایفادی نقش پرداخت<ref name=":1" />. نمایشنامه «کارد و چنگال» او که نمایشی کمدی و انتقادی از وضع پزشکان آن، زمان بود، به مذاق گروه پزشکان خوش نیامد<ref name=":0" />.  


در نمایش‌های بسیار زیادی از جمله جزای جوانی، یوسف و زلیخا، بهلول، خسیس، مریض خیالی، طبیب اجباری، انقلاب مشروطیت، اوضاع اداری، اوضاع قضایی، بچه گدا (از میرزاده عشقی)، مرگ موش<ref>نصیری فر، جبیب‌الله (1374). سیمای هنرمندان ایران. تهران، صفی‌علیشاه، جلد اول، ص 389 تا 391.</ref> به ایفای نقش پرداخته است.  
در نمایش‌های بسیار زیادی از جمله جزای جوانی، یوسف و زلیخا، بهلول، خسیس، مریض خیالی، طبیب اجباری، انقلاب مشروطیت، اوضاع اداری، اوضاع قضایی، بچه گدا (از میرزاده عشقی)، مرگ موش<ref>نصیری فر، جبیب‌الله (1374). سیمای هنرمندان ایران. تهران، صفی‌علیشاه، جلد اول، ص 389 تا 391.</ref> به ایفای نقش پرداخته است.  
خط ۱۴: خط ۱۵:


* [[احمد بهار مست]]
* [[احمد بهار مست]]
* [[تئاتر تهران]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==

نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۷

صادق بهرامی، برگرفته از پارس ناز، قابل بازیابی از https://www.parsnaz.com/news_detail_22251.html

بهرامی، صادق (1329ش / 1909م- 1366ش) نمایشنامه‌نویس،بازیگر و کارگردان تئاتر.

او در تهران متولد شد. از بستگان دبیر اعظم بهرامی، نویسنده‌ی زبردست و رئیس دفتر رضا شاه بود. بواسطه‌ی عمویش، منشی باشی بهرامی که از دست‌اندرکاران نمایش بود، از یازده سالگی به محیط‌های هنری راه یافت[۱]. در سال 1301ش وارد جرگه تئاتر شد و با حسین خیرخواه در مدرسه‌ی شرف مظفری و دارالفنون، کلوپ تئاتری تشکیل دادند[۲].

در مدرسه‌ی دارایی و سپس هنرستان هنرپیشگی تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیل شدن از هنرستان وارد «تئاتر تهران» شد. او 15 نمایش را کارگردانی کرد و در نمایشنامه‌های زیادی به کارگردانی شخصیت‌های هنری مانند سیدعلی خان نصر، افراسیاب آزاد، میرسیف‌الدین کرمانشاهی، عبدالحسین نوشین و سرشناسان دیگر به ایفادی نقش پرداخت[۲]. نمایشنامه «کارد و چنگال» او که نمایشی کمدی و انتقادی از وضع پزشکان آن، زمان بود، به مذاق گروه پزشکان خوش نیامد[۱].

در نمایش‌های بسیار زیادی از جمله جزای جوانی، یوسف و زلیخا، بهلول، خسیس، مریض خیالی، طبیب اجباری، انقلاب مشروطیت، اوضاع اداری، اوضاع قضایی، بچه گدا (از میرزاده عشقی)، مرگ موش[۳] به ایفای نقش پرداخته است.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ تماشا (1350). شماره 3، ص 10.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ فیلم و هنر (1349). شماره 15 (مسلسل 294)، ص 7.
  3. نصیری فر، جبیب‌الله (1374). سیمای هنرمندان ایران. تهران، صفی‌علیشاه، جلد اول، ص 389 تا 391.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

محمود عزیزی