پرش به محتوا

حزب ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''حزب ايران،''' سياسي مركب از شماري از مهندسين آزاديخواه. هسته مركزي حزب. «كانون مهندسين» ايران بود كه در 1321 توسط گروهي از جوانان تحصيل كرده و روشنفكر به وجود آمده بود و با تبديل «كانون مهندسين» به يك سازمان سياسي در فروردين ماه 1322 حزب ايران شكل...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''حزب ايران،''' سياسي مركب از شماري از مهندسين آزاديخواه. هسته مركزي حزب. «كانون مهندسين» ايران بود كه در 1321 توسط گروهي از جوانان تحصيل كرده و روشنفكر به وجود آمده بود و با تبديل «كانون مهندسين» به يك سازمان سياسي در فروردين ماه 1322 حزب ايران شكل گرفت.<sup>1</sup> از مؤسسان حزب غلامعلي فريور، كريم سنجابي، احمد زيرك‌زاده (دبير كل) و اصغر پارسا (سخنگوي حزب) و... و روزنامة جبهه ارگان حزب بود.<sup>2</sup> شعار حزب يعني با فكر ايراني، به دست ايراني براي ايران، بيانگر اهداف حزب كه به دنبال اداره كشور به دست طبقه شايسته و تحصيل كرده بود، مي‌باشد.<sup>3</sup> شركت در كابينه ائتلافي قوام و همكاري با حزب توده در اين كابينه در كنار مبارزه با قرارداد گس ـ گلشائيان و مبارزه با قرارداد قوام ـ ساد چيكف از مهم‌ترين اقدامات اين حزب به شمار مي‌رود.<sup>4</sup> برخي از رهبران حزب وارد كابينه دكتر محمد مصدق شدند و شاپور بختيار كه از رهبران درجه دو حزب بود هم به نهضت مقاومت ملي پيوست.<sup>5</sup> هر چند اين حزب بعد از خرداد 1342 از هر گونه فعاليتي باز ماند ولي تا پيروزي انقلاب اسلامي به حيات خود ادامه داد<sup>6</sup> و هنوز هم با آن‌كه رهبران معروف آن فوت كرده‌اند، پاره‌اي از هواداران آن‌ها در تلاش و كوشش هستند.  
'''[[حزب ایران]]،''' سیاسی مرکب از شماری از مهندسین آزادی خواه. هسته مرکزی حزب. «کانون مهندسین» ایران بود که در 1321 توسط گروهی از جوانان تحصیل کرده و روشنفکر به وجود آمده بود و با تبدیل «کانون مهندسین» به یک سازمان سیاسی در فروردین ماه 1322 حزب ایران شکل گرفت<ref>نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران'''''. ج1، تهران: رسا، 1371، ص150- 149.</ref>. از مؤسسان حزب غلامعلی فریور، کریم سنجابی، احمد زیرک‌زاده (دبیر کل) و اصغر پارسا (سخنگوی حزب) و... و روزنامه جبهه ارگان حزب بود<ref>مدیرشانه‌چی، حسین. '''''احزاب سیاسی ایران'''''. تهران: رسا، 1375، ص84- 183.</ref>. شعار حزب یعنی با فکر ایرانی، به دست ایرانی برای ایران، بیانگر اهداف حزب که به دنبال اداره کشور به دست طبقه شایسته و تحصیل کرده بود، می‌باشد<ref>الهی، حسین. '''''احزاب و سازمان‌های سیاسی در خراسان'''''. مشهد: دانشگاه فردودسی، 1382، ص85- 184.</ref>.  شرکت در کابینه ائتلافی قوام و همکاری با حزب توده در این کابینه در کنار مبارزه با قرارداد گس ـ گلشائیان و مبارزه با قرارداد قوام ـ ساد چیکف از مهم‌ترین اقدامات این حزب به شمار می‌رود<ref>  طیرانی، بهروز. '''''احزاب سیاسی ایران'''''. ج1، تهران: اسناد ملی، 1376، ص183.</ref>.  برخی از رهبران حزب وارد کابینه دکتر محمد مصدق شدند و شاپور بختیار که از رهبران درجه دو حزب بود هم به نهضت مقاومت ملی پیوست<ref>گایورسکی، مارک. ج. '''''سیاست خارجی آمریکا و شاه'''''. جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص342.</ref>. هر چند این حزب بعد از خرداد 1342 از هر گونه فعالیتی باز ماند ولی تا پیروزی انقلاب اسلامی به حیات خود ادامه داد <ref>آبرهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1371، ص171.


'''''همچنین اسنادی از احزاب سیاسی در ایران''''' (حزب ایران و حزب سعادت ملی ایران). مجموعه اسناد تاریخی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1380.</ref> و هنوز هم با آن‌که رهبران معروف آن فوت کرده‌اند، پاره‌ای از هواداران آن‌ها در تلاش و کوشش هستند.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.    نجاتي، غلامرضا. '''''تاريخ سياسي بيست و پنج ساله ايران'''''. ج1، تهران: رسا، 1371، ص150- 149.
== مآخذ ==
 
2.    مديرشانه‌چي، حسين. '''''احزاب سياسي ايران'''''. تهران: رسا، 1375، ص84- 183.
 
3.    الهي، حسين. '''''احزاب و سازمان‌هاي سياسي در خراسان'''''. مشهد: دانشگاه فردودسي، 1382، ص85- 184.
 
4.    طيراني، بهروز. '''''احزاب سياسي ايران'''''. ج1، تهران: اسناد ملي، 1376، ص183.
 
5.    گايورسكي، مارك. ج. '''''سياست خارجي آمريكا و شاه'''''. جمشيد زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص342.
 
6.    آبرهاميان، يرواند. '''''ايران بين دو انقلاب'''''. ترجمه كاظم فيروزمند و ديگران، تهران: مركز، 1371، ص171.
 
'''''همچنين اسنادي از احزاب سياسي در ايران''''' (حزب ايران و حزب سعادت ملي ايران). مجموعه اسناد تاريخي، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، 1380.


== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران


== نویسنده مقاله ==
اکبر قاسمی
اکبر قاسمی

نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۷

حزب ایران، سیاسی مرکب از شماری از مهندسین آزادی خواه. هسته مرکزی حزب. «کانون مهندسین» ایران بود که در 1321 توسط گروهی از جوانان تحصیل کرده و روشنفکر به وجود آمده بود و با تبدیل «کانون مهندسین» به یک سازمان سیاسی در فروردین ماه 1322 حزب ایران شکل گرفت[۱]. از مؤسسان حزب غلامعلی فریور، کریم سنجابی، احمد زیرک‌زاده (دبیر کل) و اصغر پارسا (سخنگوی حزب) و... و روزنامه جبهه ارگان حزب بود[۲]. شعار حزب یعنی با فکر ایرانی، به دست ایرانی برای ایران، بیانگر اهداف حزب که به دنبال اداره کشور به دست طبقه شایسته و تحصیل کرده بود، می‌باشد[۳]. شرکت در کابینه ائتلافی قوام و همکاری با حزب توده در این کابینه در کنار مبارزه با قرارداد گس ـ گلشائیان و مبارزه با قرارداد قوام ـ ساد چیکف از مهم‌ترین اقدامات این حزب به شمار می‌رود[۴]. برخی از رهبران حزب وارد کابینه دکتر محمد مصدق شدند و شاپور بختیار که از رهبران درجه دو حزب بود هم به نهضت مقاومت ملی پیوست[۵]. هر چند این حزب بعد از خرداد 1342 از هر گونه فعالیتی باز ماند ولی تا پیروزی انقلاب اسلامی به حیات خود ادامه داد [۶] و هنوز هم با آن‌که رهبران معروف آن فوت کرده‌اند، پاره‌ای از هواداران آن‌ها در تلاش و کوشش هستند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

اکبر قاسمی

  1. نجاتی، غلامرضا. تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران. ج1، تهران: رسا، 1371، ص150- 149.
  2. مدیرشانه‌چی، حسین. احزاب سیاسی ایران. تهران: رسا، 1375، ص84- 183.
  3. الهی، حسین. احزاب و سازمان‌های سیاسی در خراسان. مشهد: دانشگاه فردودسی، 1382، ص85- 184.
  4.   طیرانی، بهروز. احزاب سیاسی ایران. ج1، تهران: اسناد ملی، 1376، ص183.
  5. گایورسکی، مارک. ج. سیاست خارجی آمریکا و شاه. جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص342.
  6. آبرهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه کاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مرکز، 1371، ص171. همچنین اسنادی از احزاب سیاسی در ایران (حزب ایران و حزب سعادت ملی ایران). مجموعه اسناد تاریخی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1380.