وسایل ارتباط جمعی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''وسايل ارتباطي جمعي[1]،''' مجموعة وسايلي كه با آنها ارتباط ميان دو فرد يا دو مكان يا همگان برقرار ميگردد.<sup>1</sup> پخش و انتشار همزمان اطلاعات براي زيادترين تعداد ممكن گيرنده را ارتباط جمعي گويند.<sup>2</sup> سرانجام فرهنگستان زبان ايران به جاي اصط...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''وسایل ارتباطی جمعی(Mass Media)،''' مجموعه وسایلی كه با آنها ارتباط میان دو فرد یا دو مكان یا همگان برقرار میگردد<ref>دهخدا، علياكبر. '''''لغتنامه.''''' ذيل «وسايل».</ref>. | ||
پخش و انتشار همزمان اطلاعات | پخش و انتشار همزمان اطلاعات برای زیادترین تعداد ممكن گیرنده را ارتباط جمعی گویند<ref>سلطاني، پوري؛ راستين، فروردين. '''''دانشنامة كتابداري و اطلاعرساني'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1379، ذيل «ارتباط جمعي».</ref>. سرانجام فرهنگستان زبان ایران به جای اصطلاح «وسایل ارتباط جمعی»، اصطلاح «رسانههای همگانی» را پیشنهاد كرده است. | ||
این اصطلاح (Mass Media) امروزه در بسیاری از ممالك برای معرفی روزنامه،<sup>*</sup> رادیو،<sup>*</sup> تلویزیون،<sup>*</sup> سینما<sup>*</sup> و كتاب<sup>*</sup> به كار میرود؛ زیرا با گروههای وسیع انسانی سروكار دارند و پیامهای خود را در اختیار میلیونها خواننده، شنونده، و بیننده قرار میدهند. برخی متخصصان علوم ارتباطات، علاوه بر موارد فوق، وسایل گوناگون دیگری چون زبان،<sup>*</sup> نامه،<sup>*</sup> تلفن،<sup>*</sup> تلگراف<sup>*</sup> و مانند آنها را كه ابزارهای ارتباط فردی هستند را نیز در زمره وسایل ارتباط جمعی دانستهاند. به این ترتیب، این وسایل در شرایط خاص تمدنهای جدید ایجاد شده و مورد استفاده قرار گرفتهاند و مهمترین خصلت آنها، عظمت نفوذ و وسعت حوزه عمل است. وسایل ارتباط جمعی دارای مشخصاتی نظیر سرعت انتشار، مداومت انتشار، وسعت جهانی حوزه انتشار، فراوانی و گوناگونی محتوای پیام هستند<ref>معتمدنژاد، كاظم. '''''وسايل ارتباط جمعي'''''. تهران: دانشكدة علوم ارتباطات اجتماعي، 1355، ج 1، ص 124-127، 192-198، 211،207،203.</ref>. | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
کوهیار دوالو | کوهیار دوالو | ||
نسخهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۸
وسایل ارتباطی جمعی(Mass Media)، مجموعه وسایلی كه با آنها ارتباط میان دو فرد یا دو مكان یا همگان برقرار میگردد[۱].
پخش و انتشار همزمان اطلاعات برای زیادترین تعداد ممكن گیرنده را ارتباط جمعی گویند[۲]. سرانجام فرهنگستان زبان ایران به جای اصطلاح «وسایل ارتباط جمعی»، اصطلاح «رسانههای همگانی» را پیشنهاد كرده است.
این اصطلاح (Mass Media) امروزه در بسیاری از ممالك برای معرفی روزنامه،* رادیو،* تلویزیون،* سینما* و كتاب* به كار میرود؛ زیرا با گروههای وسیع انسانی سروكار دارند و پیامهای خود را در اختیار میلیونها خواننده، شنونده، و بیننده قرار میدهند. برخی متخصصان علوم ارتباطات، علاوه بر موارد فوق، وسایل گوناگون دیگری چون زبان،* نامه،* تلفن،* تلگراف* و مانند آنها را كه ابزارهای ارتباط فردی هستند را نیز در زمره وسایل ارتباط جمعی دانستهاند. به این ترتیب، این وسایل در شرایط خاص تمدنهای جدید ایجاد شده و مورد استفاده قرار گرفتهاند و مهمترین خصلت آنها، عظمت نفوذ و وسعت حوزه عمل است. وسایل ارتباط جمعی دارای مشخصاتی نظیر سرعت انتشار، مداومت انتشار، وسعت جهانی حوزه انتشار، فراوانی و گوناگونی محتوای پیام هستند[۳].
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
کوهیار دوالو