پرش به محتوا

وسایل ارتباط جمعی

از ویکی ایران

وسایل ارتباطی جمعی(Mass Media)، مجموعه وسایلی كه با آن‌ها ارتباط میان دو فرد یا دو مكان یا همگان برقرار می‌گردد[۱].

پخش و انتشار همزمان اطلاعات برای زیادترین تعداد ممكن گیرنده را ارتباط جمعی گویند[۲]. سرانجام فرهنگستان زبان ایران به جای اصطلاح «وسایل ارتباط جمعی»، اصطلاح «رسانه‌های همگانی» را پیشنهاد كرده است.

این اصطلاح (Mass Media) امروزه در بسیاری از ممالك برای معرفی روزنامه،* رادیو،* تلویزیون،* سینما* و كتاب* به كار می‌رود؛ زیرا با گروه‌های وسیع انسانی سروكار دارند و پیام‌های خود را در اختیار میلیون‌ها خواننده، شنونده، و بیننده قرار می‌دهند. برخی متخصصان علوم ارتباطات، علاوه بر موارد فوق، وسایل گوناگون دیگری چون زبان،* نامه،* تلفن،* تلگراف* و مانند آن‌ها را كه ابزارهای ارتباط فردی هستند را نیز در زمره وسایل ارتباط جمعی دانسته‌اند. به این ترتیب، این وسایل در شرایط خاص تمدن‌های جدید ایجاد شده و مورد استفاده قرار گرفته‌اند و مهم‌ترین خصلت ‌آن‌ها، عظمت نفوذ و وسعت حوزه عمل است. وسایل ارتباط جمعی دارای مشخصاتی نظیر سرعت انتشار، مداومت انتشار، وسعت جهانی حوزه انتشار، فراوانی و گوناگونی محتوای پیام هستند[۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. دهخدا، علی اكبر. لغت‌نامه. ذيل «وسايل».
  2. سلطانی، پوری؛ راستين، فروردين. دانشنامه كتابداری و اطلاع‌رسانی. تهران: فرهنگ معاصر، 1379، ذيل «ارتباط جمعی».
  3. معتمدنژاد، كاظم. وسایل ارتباط جمعی. تهران: دانشكده علوم ارتباطات اجتماعی، 1355، ج 1، ص 124-127، 192-198، 211،207،203.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کوهیار دوالو