وسایل ارتباط جمعی
وسایل ارتباطی جمعی(Mass Media)، مجموعه وسایلی كه با آنها ارتباط میان دو فرد یا دو مكان یا همگان برقرار میگردد[۱].
پخش و انتشار همزمان اطلاعات برای زیادترین تعداد ممكن گیرنده را ارتباط جمعی گویند[۲]. سرانجام فرهنگستان زبان ایران به جای اصطلاح «وسایل ارتباط جمعی»، اصطلاح «رسانههای همگانی» را پیشنهاد كرده است.
این اصطلاح (Mass Media) امروزه در بسیاری از ممالك برای معرفی روزنامه،* رادیو،* تلویزیون،* سینما* و كتاب* به كار میرود؛ زیرا با گروههای وسیع انسانی سروكار دارند و پیامهای خود را در اختیار میلیونها خواننده، شنونده، و بیننده قرار میدهند. برخی متخصصان علوم ارتباطات، علاوه بر موارد فوق، وسایل گوناگون دیگری چون زبان،* نامه،* تلفن،* تلگراف* و مانند آنها را كه ابزارهای ارتباط فردی هستند را نیز در زمره وسایل ارتباط جمعی دانستهاند. به این ترتیب، این وسایل در شرایط خاص تمدنهای جدید ایجاد شده و مورد استفاده قرار گرفتهاند و مهمترین خصلت آنها، عظمت نفوذ و وسعت حوزه عمل است. وسایل ارتباط جمعی دارای مشخصاتی نظیر سرعت انتشار، مداومت انتشار، وسعت جهانی حوزه انتشار، فراوانی و گوناگونی محتوای پیام هستند[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کوهیار دوالو