پرش به محتوا

سورن: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''سورن[1]،''' از خاندان‌هاي بزرگ ايراني دوران باستان و نام يكي از سرداران بزرگ دورة پارتيان. خاندان سورن از خاندان‌هاي هفت‌گانه (ويسپوهرگان = اهل بيوتات) دورة اشكانيان بود كه در سيستان استقرار داشتند و پس از خاندان شاهي اعضاي آن مقام مهمي داشت...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''سورن[1]،''' از خاندان‌هاي بزرگ ايراني دوران باستان و نام يكي از سرداران بزرگ دورة پارتيان.  
'''[[سورن]][Suren]،''' از خاندان‌های بزرگ ایرانی دوران باستان و نام یکی از سرداران بزرگ دوره پارتیان.  


خاندان سورن از خاندان‌هاي هفت‌گانه (ويسپوهرگان = اهل بيوتات) دورة اشكانيان بود كه در سيستان استقرار داشتند و پس از خاندان شاهي اعضاي آن مقام مهمي داشتند و تاج‌گذاري اشك‌ها بر عهدة آنان بود.<sup>1</sup>  
خاندان سورن از خاندان‌های هفت‌گانه (ویسپوهرگان = اهل بیوتات) دوره اشکانیان بود که در سیستان استقرار داشتند و پس از خاندان شاهی اعضای ان مقام مهمی داشتند و تاج‌گذاری اشکها بر عهده انان بود<ref>کریستن سن، ارتور. '''''ایران در زمان ساسانیان'''''. ترجمه رشید یاسمی، تهران: دنیای کتاب، 1370، ص 39.</ref>.


سورن كه مشخص نيست نام او لقبي است كه از خاندان خويش گرفته يا اينكه نام او نيز همين بوده از 57 تا 37 پ.م مقام شامخي در اوضاع سياسي ايران داشت.<sup>2</sup> مهم‌ترين اقدام او در نبرد حران بود (53 پ.م) كه با استفاده از تيراندازان سبك اسلحة پارتي، روش‌هاي جنگ و گريز و به كارگيري روش‌هاي استتار نظاميان<sup>3</sup> بر كراسوس فرماندة بزرگ لژيون‌هاي رومي پيروز شد.<sup>4</sup> او را از نام‌آوران و دليران ايران زمين دانسته‌اند<sup>5</sup> كه با ده هزار سوار و هزار شتر بار و بنه تير و اسلحه و دويست عرّاده كه حرم او را حمل مي‌كردند،<sup>6</sup> تجاوز روميان را به قلمرو ايران در هم شكست و پارتيان تا سوريه را از تجاوز آنان در امان نگه داشتند.<sup>7</sup>
سورن که مشخص نیست نام او لقبی است که از خاندان خویش گرفته یا اینکه نام او نیز همین بوده از 57 تا 37 پ.م مقام شامخی در اوضاع سیاسی ایران داشت<ref>مشکور، محمدجواد. '''''ایران در عهد باستان'''''. تهران: اشرفی، 1369، ص 341.</ref>. مهم‌ترین اقدام او در نبرد حران بود (53 پ.م) که با استفاده از تیراندازان سبک اسلحه پارتی، روش‌های جنگ و گریز و به کارگیری روش‌های استتار نظامیان <ref>بویل، جی. ا. '''''تاریخ ایران کمبریج'''''. ج 3، قسمت اول، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر، 1368، ص 156.</ref> بر کراسوس فرمانده بزرگ لژیون‌های رومی پیروز شد<ref>کالج، مالکوم. '''''تاریخ اجتماعی پارتیان'''''. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: دنیای کتاب، 1367، ص 58. </ref>. او را از نام‌اوران و دلیران ایران زمین دانسته‌اند <ref>دوبواز، نیلسون. '''''تاریخ سیاسی پارت'''''. ترجمه علی‌اصغر حکمت، تهران: ابن سینا، 1342، ص 64.</ref> که با ده هزار سوار و هزار شتر بار و بنه تیر و اسلحه و دویست عرّاده که حرم او را حمل می‌کردند، <ref>دیاکونف. '''''اشکانیان'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: انجمن ایران باستان، 1344، ص 83. </ref>تجاوز رومیان را به قلمرو ایران در هم شکست و پارتیان تا سوریه را از تجاوز انان در امان نگه داشتند<ref>فرای، ریچارد. ن. '''''میراث باستانی ایران'''''. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: علمی و فرهنگی، 1373، ص 300 و 301.</ref>.


'''مآخذ:'''


1-    كريستن سن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمة رشيد ياسمي، تهران: دنياي كتاب، 1370، ص 39.
== ماخذ ==


2-    مشكور، محمدجواد. '''''ايران در عهد باستان'''''. تهران: اشرفي، 1369، ص 341.


3-    بويل، جي. آ. '''''تاريخ ايران كمبريج'''''. ج 3، قسمت اول، ترجمة حسن انوشه، تهران: اميركبير، 1368، ص 156.


4-    كالج، مالكوم. '''''تاريخ اجتماعي پارتيان'''''. ترجمة مسعود رجب‌نيا، تهران: دنياي كتاب، 1367، ص 58.
== نیز نگاه کنید به ==


5-    دوبواز، نيلسون. '''''تاريخ سياسي پارت'''''. ترجمة علي‌اصغر حكمت، تهران: ابن سينا، 1342، ص 64.


6-    دياكونف. '''''اشكانيان'''''. ترجمة كريم كشاورز، تهران: انجمن ايران باستان، 1344، ص 83.


7-    فراي، ريچارد. ن. '''''ميراث باستاني ايران'''''. ترجمة مسعود رجب‌نيا، تهران: علمي و فرهنگي، 1373، ص 300 و 301.
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران


== نویسنده مقاله ==
کورش صالحی
کورش صالحی
----[1]. Suren

نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۸

سورن[Suren]، از خاندان‌های بزرگ ایرانی دوران باستان و نام یکی از سرداران بزرگ دوره پارتیان.

خاندان سورن از خاندان‌های هفت‌گانه (ویسپوهرگان = اهل بیوتات) دوره اشکانیان بود که در سیستان استقرار داشتند و پس از خاندان شاهی اعضای ان مقام مهمی داشتند و تاج‌گذاری اشکها بر عهده انان بود[۱].

سورن که مشخص نیست نام او لقبی است که از خاندان خویش گرفته یا اینکه نام او نیز همین بوده از 57 تا 37 پ.م مقام شامخی در اوضاع سیاسی ایران داشت[۲]. مهم‌ترین اقدام او در نبرد حران بود (53 پ.م) که با استفاده از تیراندازان سبک اسلحه پارتی، روش‌های جنگ و گریز و به کارگیری روش‌های استتار نظامیان [۳] بر کراسوس فرمانده بزرگ لژیون‌های رومی پیروز شد[۴]. او را از نام‌اوران و دلیران ایران زمین دانسته‌اند [۵] که با ده هزار سوار و هزار شتر بار و بنه تیر و اسلحه و دویست عرّاده که حرم او را حمل می‌کردند، [۶]تجاوز رومیان را به قلمرو ایران در هم شکست و پارتیان تا سوریه را از تجاوز انان در امان نگه داشتند[۷].


ماخذ

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

دانشنامه ایران


نویسنده مقاله

کورش صالحی

  1. کریستن سن، ارتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی، تهران: دنیای کتاب، 1370، ص 39.
  2. مشکور، محمدجواد. ایران در عهد باستان. تهران: اشرفی، 1369، ص 341.
  3. بویل، جی. ا. تاریخ ایران کمبریج. ج 3، قسمت اول، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر، 1368، ص 156.
  4. کالج، مالکوم. تاریخ اجتماعی پارتیان. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: دنیای کتاب، 1367، ص 58.
  5. دوبواز، نیلسون. تاریخ سیاسی پارت. ترجمه علی‌اصغر حکمت، تهران: ابن سینا، 1342، ص 64.
  6. دیاکونف. اشکانیان. ترجمه کریم کشاورز، تهران: انجمن ایران باستان، 1344، ص 83.
  7. فرای، ریچارد. ن. میراث باستانی ایران. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: علمی و فرهنگی، 1373، ص 300 و 301.