سورن
سورن[Suren]، از خاندانهای بزرگ ایرانی دوران باستان و نام یکی از سرداران بزرگ دوره پارتیان.
خاندان سورن از خاندانهای هفتگانه (ویسپوهرگان = اهل بیوتات) دوره اشکانیان بود که در سیستان استقرار داشتند و پس از خاندان شاهی اعضای آن مقام مهمی داشتند و تاجگذاری اشکها بر عهده آنان بود[۱].
سورن که مشخص نیست نام او لقبی است که از خاندان خویش گرفته یا اینکه نام او نیز همین بوده از 57 تا 37 پ.م مقام شامخی در اوضاع سیاسی ایران داشت[۲]. مهمترین اقدام او در نبرد حران بود (53 پ.م) که با استفاده از تیراندازان سبک اسلحه پارتی، روشهای جنگ و گریز و به کارگیری روشهای استتار نظامیان [۳] بر کراسوس فرمانده بزرگ لژیونهای رومی پیروز شد[۴]. او را از نامآوران و دلیران ایران زمین دانستهاند [۵] که با ده هزار سوار و هزار شتر بار و بنه تیر و اسلحه و دویست عرّاده که حرم او را حمل میکردند، [۶]تجاوز رومیان را به قلمرو ایران در هم شکست و پارتیان تا سوریه را از تجاوز آنان در امان نگه داشتند[۷].
نیز نگاه کنید به
- پارتیان
- اشکانیان
مآخذ
- ↑ کریستن سن، ارتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی، تهران: دنیای کتاب، 1370، ص 39.
- ↑ مشکور، محمدجواد. ایران در عهد باستان. تهران: اشرفی، 1369، ص 341.
- ↑ بویل، جی. ا. تاریخ ایران کمبریج. ج 3، قسمت اول، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیرکبیر، 1368، ص 156.
- ↑ کالج، مالکوم. تاریخ اجتماعی پارتیان. ترجمه مسعود رجبنیا، تهران: دنیای کتاب، 1367، ص 58.
- ↑ دوبواز، نیلسون. تاریخ سیاسی پارت. ترجمه علیاصغر حکمت، تهران: ابن سینا، 1342، ص 64.
- ↑ دیاکونف. اشکانیان. ترجمه کریم کشاورز، تهران: انجمن ایران باستان، 1344، ص 83.
- ↑ فرای، ریچارد. ن. میراث باستانی ایران. ترجمه مسعود رجبنیا، تهران: علمی و فرهنگی، 1373، ص 300 و 301.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کورش صالحی