پرش به محتوا

کوثر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''كوثر،''' يا حوض كوثر. كوثر واژه‌اي است قرآني كه از سوره‌اي به همين نام برگرفته شده است (← كوثر/1). مفسران و متكلمان از كوثر دو تفسير ‌‌ـ ظاهري و باطني ‌ـ به دست داده‌اند: 1)  '''تفسير ظاهري''': بر طبق اين تفسير، كوثر، نهري يا حوضي است در بهشت كه به...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''كوثر،''' يا حوض كوثر. كوثر واژه‌اي است قرآني كه از سوره‌اي به همين نام برگرفته شده است (← كوثر/1). مفسران و متكلمان از كوثر دو تفسير ‌‌ـ ظاهري و باطني ‌ـ به دست داده‌اند:
'''[[کوثر|کوثر،]]''' یا حوض کوثر. کوثر واژه‌ای است قرانی که از سوره‌ای به همین نام برگرفته شده است (← کوثر/1). مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ‌‌ـ ظاهری و باطنی ‌ـ به دست داده‌اند:


1)  '''تفسير ظاهري''': بر طبق اين تفسير، كوثر، نهري يا حوضي است در بهشت كه به گواهي روايات آب آن شيرين‌تر از عسل و سپيدتر از شير و خنك‌تر از برف است و هركس از آن بنوشد هرگز تشنه نمي‌شود.<sup>1</sup> بر طبق منابع روايي و تفسيري شيعه، ساقي كوثر حضرت علي(ع) است.<sup>2</sup> اين تفسير، به‌رغم، ظاهري نمودن آن، نمادين (سمبليك) به نظر مي‌رسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان آن، قرينه‌اي است بر نمادين بودن آن.
1)  '''تفسیر ظاهری''': بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات اب ان شیرین‌تر از عسل و سپیدتر از شیر و خنک‌تر از برف است و هرکس از ان بنوشد هرگز تشنه نمی‌شود<ref>1.   میبدی. '''کشف‌الاسرار.''' ص10/637، اشعری. '''مقالات الاسلامیین'''. ص2/165.</ref>. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر حضرت علی(ع) است<ref>صدوق (ابن‌بابویه)، '''''اعتقادات''''' (ترجمة فارسی). ص78.</ref>. این تفسیر، به‌رغم، ظاهری نمودن ان، نمادین (سمبلیک) به نظر می‌رسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینه‌ای است بر نمادین بودن ان.


2) '''تفسير باطني:''' به نظر برخي از مفسران شيعه، كوثر، نماد «خيركثير» است و بهره‌مندي آن يعني برخورداري از خيركثير. برخي ديگر از مفسران شيعه هم مصداق اين «خيركثير» را كثرت فرزندان پيامبر<sup>(ص)</sup> از طريق حضرت فاطمه<sup>(س)</sup> دانسته‌اند.<sup>3</sup>  
2) '''تفسیر باطنی:''' به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهره‌مندی ان یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر<sup>(ص)</sup> از طریق حضرت فاطمه<sup>(س)</sup> دانسته‌اند<ref>طبرسی. '''''مجمع‌البیان'''''. تفسیر سورة «کوثر». </ref>.


'''مآخذ:'''
== '''ماخذ:''' ==


1.   ميبدي. '''كشف‌الاسرار.''' ص10/637، اشعري. '''مقالات الاسلاميين'''. ص2/165.
== نیز نگاه کنید به ==


2.   صدوق (ابن‌بابويه)، '''''اعتقادات''''' (ترجمة فارسي). ص78.


3.   طبرسي. '''''مجمع‌البيان'''''. تفسير سورة «كوثر».
== منبع اصلی ==




دانشنامه ایران
== نویسنده مقاله ==
'''سعید انواری'''
'''سعید انواری'''

نسخهٔ ‏۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۲

کوثر، یا حوض کوثر. کوثر واژه‌ای است قرانی که از سوره‌ای به همین نام برگرفته شده است (← کوثر/1). مفسران و متکلمان از کوثر دو تفسیر ‌‌ـ ظاهری و باطنی ‌ـ به دست داده‌اند:

1)  تفسیر ظاهری: بر طبق این تفسیر، کوثر، نهری یا حوضی است در بهشت که به گواهی روایات اب ان شیرین‌تر از عسل و سپیدتر از شیر و خنک‌تر از برف است و هرکس از ان بنوشد هرگز تشنه نمی‌شود[۱]. بر طبق منابع روایی و تفسیری شیعه، ساقی کوثر حضرت علی(ع) است[۲]. این تفسیر، به‌رغم، ظاهری نمودن ان، نمادین (سمبلیک) به نظر می‌رسد و «هرگز تشنه نشدن» نوشندگان ان، قرینه‌ای است بر نمادین بودن ان.

2) تفسیر باطنی: به نظر برخی از مفسران شیعه، کوثر، نماد «خیرکثیر» است و بهره‌مندی ان یعنی برخورداری از خیرکثیر. برخی دیگر از مفسران شیعه هم مصداق این «خیرکثیر» را کثرت فرزندان پیامبر(ص) از طریق حضرت فاطمه(س) دانسته‌اند[۳].

ماخذ:

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

سعید انواری

  1. 1.   میبدی. کشف‌الاسرار. ص10/637، اشعری. مقالات الاسلامیین. ص2/165.
  2. صدوق (ابن‌بابویه)، اعتقادات (ترجمة فارسی). ص78.
  3. طبرسی. مجمع‌البیان. تفسیر سورة «کوثر».