پرش به محتوا

ابوبکر محمد بن زکریای رازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''رازي،''' Rhazes ابوبكر محمد بن زكريا، پزشك، فيلسوف و شيميدان مسلمان ايراني، د. ح. 320ق/ 932م. رازي در ري به دنيا آمد و زماني را در آن‌جا به سر برد و در علوم و فلسفه و به ويژه در طب سرآمد گرديد. وي با اميران ساماني ري روابط خوبي داشت و كتاب مشهور خود ''الم...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''رازي،''' Rhazes ابوبكر محمد بن زكريا، پزشك، فيلسوف و شيميدان مسلمان ايراني، د. ح. 320ق/ 932م. رازي در ري به دنيا آمد و زماني را در آن‌جا به سر برد و در علوم و فلسفه و به ويژه در طب سرآمد گرديد. وي با اميران ساماني ري روابط خوبي داشت و كتاب مشهور خود ''المنصوري'' را در طب به نام منصور بن اسحاق نوشت. چنان‌كه از آثاري كه براي او نام برده شده بر مي‌آيد، رازي مردي بسيار پركار بود و زندگيش يكسره به مطالعه و مداوا و تدريس و نوشتن مي‌گذشت. روي هم رفته 148 اثر اعم از كتاب و رساله و مقاله و نامه به وي نسبت داده شده است.<sup>1</sup> رازي براي مدتي نيز به بغداد رفت و در زمان المكتفي خليفة عباسي در آن‌جا به پزشكي مشغول شد اما دوباره به ري بازگشت و باقي عمر را در آن‌جا به سر برد. همة آثار نامبرده شده از او امروز به دست ما نرسيده‌اند و از 59 اثر موجود او نام برده شده است.<sup>2</sup> تعدادي از آثار رازي در پاسخ به افكار دانشمندان معاصر و ديگران نوشته شده‌اند. مشهور است كه وي براي نخستين بار به كشف الكل نائل آمد. گذشته از پزشكي و شيمي، از رازي آراي فلسفي بسياري، چه به صورت آثار و يا نظراتي نقل شده در نوشته‌هاي ديگران باقي مانده كه برخي از آن‌ها موضوع بحث و مجادلة دانشمندان پس از او شده‌اند.<sup>3</sup> رازي را از جمله متفكران خردگرايي نام برده‌اند كه با وجود عقل، نبوّت را زايد مي‌دانست و به اصطلاح متكلمان در شمار براهمه بود [← براهمه].
'''[[ابوبکر محمد بن زکریای رازی|رازی]]،''' Rhazes ابوبکر محمد بن زکریا، پزشک، فیلسوف و شیمیدان مسلمان ایرانی، د. ح. 320ق/ 932م. رازی در ری به دنیا امد و زمانی را در ان‌جا به سر برد و در علوم و فلسفه و به ویژه در طب سرامد گردید. وی با امیران سامانی ری روابط خوبی داشت و کتاب مشهور خود ''المنصوری'' را در طب به نام منصور بن اسحاق نوشت. چنان‌که از اثاری که برای او نام برده شده بر می‌اید، رازی مردی بسیار پرکار بود و زندگیش یکسره به مطالعه و مداوا و تدریس و نوشتن می‌گذشت. روی هم رفته 148 اثر اعم از کتاب و رساله و مقاله و نامه به وی نسبت داده شده است<ref>ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق. '''''الفهرست'''''. به کوشش محمدرضا تجدد. تهران: 1350ش/ 1971م، ص356- 359.</ref>. رازی برای مدتی نیز به بغداد رفت و در زمان المکتفی خلیفه عباسی در ان‌جا به پزشکی مشغول شد اما دوباره به ری بازگشت و باقی عمر را در ان‌جا به سر برد. همه اثار نامبرده شده از او امروز به دست ما نرسیده‌اند و از 59 اثر موجود او نام برده شده است<ref>بدوی، عبدالرحمن. '''''«محمد''''' '''''بن''''' '''''زکریای''''' '''''رازی».''''' ترجمه نصرالله پور جوادی، '''''در تاریخ فلسفه در اسلام'''''. به کوشش م.م. شریف، تهران: 1362ش،ص1/616- 617.</ref>. تعدادی از اثار رازی در پاسخ به افکار دانشمندان معاصر و دیگران نوشته شده‌اند. مشهور است که وی برای نخستین بار به کشف الکل نائل امد. گذشته از پزشکی و شیمی، از رازی ارای فلسفی بسیاری، چه به صورت اثار و یا نظراتی نقل شده در نوشته‌های دیگران باقی مانده که برخی از ان‌ها موضوع بحث و مجادله دانشمندان پس از او شده‌اند<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''تاریخ''''' '''''علوم''''' '''''عقلی'''''. تهران: 1356ش، ص169- 179.</ref>. رازی را از جمله متفکران خردگرایی نام برده‌اند که با وجود عقل، نبوّت را زاید می‌دانست و به اصطلاح متکلمان در شمار براهمه بود [← براهمه].


==  '''ماخذ:''' ==


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.    ابن‌نديم، محمد بن اسحاق. '''''الفهرست'''''. به كوشش محمدرضا تجدد. تهران: 1350ش/ 1971م، ص356- 359.
== منبع اصلی ==
 
دانشنامه ایران
2.    بدوي، عبدالرحمن. '''''«محمد''''' '''''بن''''' '''''زكرياي''''' '''''رازي».''''' ترجمة نصرالله پور جوادي، '''''در تاريخ فلسفه در اسلام'''''. به كوشش م.م. شريف، تهران: 1362ش،ص1/616- 617.
 
3.    صفا، ذبيح‌الله. '''''تاريخ''''' '''''علوم''''' '''''عقلي'''''. تهران: 1356ش، ص169- 179.


== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک

نسخهٔ ‏۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۷

رازی، Rhazes ابوبکر محمد بن زکریا، پزشک، فیلسوف و شیمیدان مسلمان ایرانی، د. ح. 320ق/ 932م. رازی در ری به دنیا امد و زمانی را در ان‌جا به سر برد و در علوم و فلسفه و به ویژه در طب سرامد گردید. وی با امیران سامانی ری روابط خوبی داشت و کتاب مشهور خود المنصوری را در طب به نام منصور بن اسحاق نوشت. چنان‌که از اثاری که برای او نام برده شده بر می‌اید، رازی مردی بسیار پرکار بود و زندگیش یکسره به مطالعه و مداوا و تدریس و نوشتن می‌گذشت. روی هم رفته 148 اثر اعم از کتاب و رساله و مقاله و نامه به وی نسبت داده شده است[۱]. رازی برای مدتی نیز به بغداد رفت و در زمان المکتفی خلیفه عباسی در ان‌جا به پزشکی مشغول شد اما دوباره به ری بازگشت و باقی عمر را در ان‌جا به سر برد. همه اثار نامبرده شده از او امروز به دست ما نرسیده‌اند و از 59 اثر موجود او نام برده شده است[۲]. تعدادی از اثار رازی در پاسخ به افکار دانشمندان معاصر و دیگران نوشته شده‌اند. مشهور است که وی برای نخستین بار به کشف الکل نائل امد. گذشته از پزشکی و شیمی، از رازی ارای فلسفی بسیاری، چه به صورت اثار و یا نظراتی نقل شده در نوشته‌های دیگران باقی مانده که برخی از ان‌ها موضوع بحث و مجادله دانشمندان پس از او شده‌اند[۳]. رازی را از جمله متفکران خردگرایی نام برده‌اند که با وجود عقل، نبوّت را زاید می‌دانست و به اصطلاح متکلمان در شمار براهمه بود [← براهمه].

ماخذ:

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک

  1. ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق. الفهرست. به کوشش محمدرضا تجدد. تهران: 1350ش/ 1971م، ص356- 359.
  2. بدوی، عبدالرحمن. «محمد بن زکریای رازی». ترجمه نصرالله پور جوادی، در تاریخ فلسفه در اسلام. به کوشش م.م. شریف، تهران: 1362ش،ص1/616- 617.
  3. صفا، ذبیح‌الله. تاریخ علوم عقلی. تهران: 1356ش، ص169- 179.