پرش به محتوا

حلم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''حلم،''' از فضايل اخلاقي. حليم نيز از نام‌هاي خداوند است. حلم در لغت به معناي بردباري و شكيبايي است و در علم اخلاق، آن را يكي از اقسام شجاعت مي‌شمارند. در تعريف حلم چنين گفته‌اند كه طمأنينتي است كه در نفس حاصل مي‌شود و موجب مي‌گردد تا آدمي بر ه...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''حلم،''' از فضايل اخلاقي. حليم نيز از نام‌هاي خداوند است. حلم در لغت به معناي بردباري و شكيبايي است و در علم اخلاق، آن را يكي از اقسام شجاعت مي‌شمارند. در تعريف حلم چنين گفته‌اند كه طمأنينتي است كه در نفس حاصل مي‌شود و موجب مي‌گردد تا آدمي بر هر اشتباه و خرده‌اي خشم نگيرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غيظ)<sup>*</sup>.<sup>1</sup> صاحب حلم (= حليم) داراي آرامشي خاص است، به آساني خشم نمي‌گيرد، در برابر ناملايمات پريشان نمي‌شود و در مجازات كردن ديگران، حتي ستمكاران شتاب نمي‌ورزد<sup>2</sup> و تنها وقتي خشمگين مي‌شود كه ببيند قوانين الهي اجرا نمي‌گردد و محرّمات خداوند ناديده گرفته مي‌شود.<sup>3</sup>
'''[[حلم]]،''' از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نام‌های خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، ان را یكی از اقسام شجاعت می‌شمارند. در تعریف حلم چنین گفته‌اند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل می‌شود و موجب می‌گردد تا ادمی بر هر اشتباه و خرده‌ای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)<sup>*</sup><ref>  طوسی، نصیرالدین. '''''اخلاق''''' '''''ناصری'''''. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113.


2.    جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل همین عنوان.</ref>. صاحب حلم (= حلیم) دارای ارامشی خاص است، به اسانی خشم نمی‌گیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمی‌شود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمی‌ورزد<ref>  جرجانی، سیدشریف. '''''كتاب''''' '''''التعریفات'''''. ذیل همین عنوان.</ref> و تنها وقتی خشمگین می‌شود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمی‌گردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته می‌شود<ref>كاشانی، عزالدین. '''''مصباح‌''''' '''''الهدایه''''' '''''و''''' '''''مفتاح الكفایه.''''' به كوشش جلال‌الدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد.


'''مآخذ:'''
نیزنك: دادبه، اصغر. «حلیم»، '''''دایرةالمعارف تشیع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.</ref>.


1.    طوسي، نصيرالدين. '''''اخلاق''''' '''''ناصري'''''. به كوشش مينوي، تهران: خوارزمي، 1364، ص113.
==  '''ماخذ:''' ==


2.    جرجاني، سيدشريف. '''''كتاب''''' '''''التعريفات'''''. ذيل همين عنوان.
== نیز نگاه کنید  به ==


3.    كاشاني، عزالدين. '''''مصباح‌''''' '''''الهدايه''''' '''''و''''' '''''مفتاح الكفايه.''''' به كوشش جلال‌الدين همايي، تهران: 1367، ص355 به بعد.
== منبع اصلی ==
 
دانشنامه ایران
نيزنك: دادبه، اصغر. «حليم»، '''''دايرةالمعارف تشيع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.


== نویسنذه مقاله ==
امیرحسین ساکت اف
امیرحسین ساکت اف

نسخهٔ ‏۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۲

حلم، از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نام‌های خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، ان را یكی از اقسام شجاعت می‌شمارند. در تعریف حلم چنین گفته‌اند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل می‌شود و موجب می‌گردد تا ادمی بر هر اشتباه و خرده‌ای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)*[۱]. صاحب حلم (= حلیم) دارای ارامشی خاص است، به اسانی خشم نمی‌گیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمی‌شود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمی‌ورزد[۲] و تنها وقتی خشمگین می‌شود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمی‌گردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته می‌شود[۳].

ماخذ:

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنذه مقاله

امیرحسین ساکت اف

  1.   طوسی، نصیرالدین. اخلاق ناصری. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113. 2.    جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل همین عنوان.
  2.   جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل همین عنوان.
  3. كاشانی، عزالدین. مصباح‌ الهدایه و مفتاح الكفایه. به كوشش جلال‌الدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد. نیزنك: دادبه، اصغر. «حلیم»، دایرةالمعارف تشیع. تهران: 1381، 6/507-508.