اعراف: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اَعراف'''، جمع عُرف به معني بلندي. اَعراف واژهاي است قرآني (← الاعراف / 46 و 48) و در تفسير متكلمان و مفسران به معني حجاب ميان بهشت و دوزخ است. از اين حجاب گاه به كوه، گاه به ديوار و گاه به مكان بلند تعبير شده است.<sup>(1)</sup> برخي هم اعراف را همان صراط...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[اعراف]]'''، جمع عُرف به معنی بلندی. اعراف واژهای است قرانی (← الاعراف / 46 و 48) و در تفسیر متكلمان و مفسران به معنی حجاب میان بهشت و دوزخ است. از این حجاب گاه به كوه، گاه به دیوار و گاه به مكان بلند تعبیر شده است<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 5/163 و 165؛ مفید، محمد بن نعمان. '''''تصحیح الاعتقاد'''''. مع مقدمه و تعلیق السیّد هیةالدین الشهرستانی، تصحیح عباسقلی وجدی، پیوست اوائل المقالات شیخ مفید، تبریز: 1371ق، ص 223-224.</ref>. برخی هم اعراف را همان صراط دانستهاند<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. ص 5/163-164. </ref>. | ||
اهل اعراف بر طبق | اهل اعراف بر طبق تفاسیر مختلف یكی از این چهار گروهند: 1) پیامبران؛<ref> میبدی. '''''كشف الاسرار و عدة الابرار'''''. به كوشش علیاصغر حكمت، تهران: امیركبیر، ؟؟؟ ، 3/619.</ref> 2) امامان؛<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''روح (= روض) الجنان و روح الجنان'''''. 5/165.</ref> 3) مكلّفان بلاتكلیف كه نیكیها و بدیهاشان برابر است و سرانجام به قهر یا به لطف خداوند به دوزخ یا به بهشت میروند؛<ref>مفید، محمد بن نعمان. '''''تصحیح الاعتقاد. ص 223-224.'''''</ref> 4) غیر مكلّفانی كه خداوند میخواهد بابت تحمّل رنجهای گوناگون در این عالَم به انها عوض<sup>*</sup> بدهد<ref>همو. '''''همان'''''. همانجا.</ref>. ]← عوض[ | ||
] اهل | ] اهل اعراف ← اعراف[ | ||
== '''ماخذ:''' == | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
نسخهٔ ۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۶
اعراف، جمع عُرف به معنی بلندی. اعراف واژهای است قرانی (← الاعراف / 46 و 48) و در تفسیر متكلمان و مفسران به معنی حجاب میان بهشت و دوزخ است. از این حجاب گاه به كوه، گاه به دیوار و گاه به مكان بلند تعبیر شده است[۱]. برخی هم اعراف را همان صراط دانستهاند[۲].
اهل اعراف بر طبق تفاسیر مختلف یكی از این چهار گروهند: 1) پیامبران؛[۳] 2) امامان؛[۴] 3) مكلّفان بلاتكلیف كه نیكیها و بدیهاشان برابر است و سرانجام به قهر یا به لطف خداوند به دوزخ یا به بهشت میروند؛[۵] 4) غیر مكلّفانی كه خداوند میخواهد بابت تحمّل رنجهای گوناگون در این عالَم به انها عوض* بدهد[۶]. ]← عوض[
] اهل اعراف ← اعراف[
ماخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اصغر دادبه
- ↑ رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. تصحیح حاجی میرزا ابوالحسن شعرانی، تهران: كتابفروشی اسلامیه، بی تا، ص 5/163 و 165؛ مفید، محمد بن نعمان. تصحیح الاعتقاد. مع مقدمه و تعلیق السیّد هیةالدین الشهرستانی، تصحیح عباسقلی وجدی، پیوست اوائل المقالات شیخ مفید، تبریز: 1371ق، ص 223-224.
- ↑ رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. ص 5/163-164.
- ↑ میبدی. كشف الاسرار و عدة الابرار. به كوشش علیاصغر حكمت، تهران: امیركبیر، ؟؟؟ ، 3/619.
- ↑ رازی، ابوالفتوح. روح (= روض) الجنان و روح الجنان. 5/165.
- ↑ مفید، محمد بن نعمان. تصحیح الاعتقاد. ص 223-224.
- ↑ همو. همان. همانجا.