پرش به محتوا

عبدالرزاق لاهیجی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
 
[[پرونده:21119.webp|بندانگشتی|عبدالرزاق لاهیجی بر گزقته از وبسایت کتابناک قابل بازیابی از<nowiki/>https://ketabnak.com/persons/21119/%D8%AD%D8%B3%D9%86+%D8%A8%D9%86+%D8%B9%D8%A8%D8%AF+%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D9%82+%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%DB%8C]]
 
'''[[عبدالرزاق لاهیجی|لاهیجی، عبدالرزاق]]'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود<ref>نصرآبادی. '''''تذکره'''''. تهران: 1317، 156.</ref> در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید<ref>  بیگدلی،اذر.ا'''''تشکده'''''. تهران: 1338، 2/846.</ref>. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت<ref>افندی. '''''ریاض''''' '''''العلماء'''''. قم: 1401ق، 3/114- 115.</ref>. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند<ref>  خوانساری، محمدباقر. '''''روضات''''' '''''الجنات'''''. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.</ref>.
'''[[عبدالرزاق لاهیجی|لاهیجی، عبدالرزاق]]'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود<ref>نصرآبادی. '''''تذکره'''''. تهران: 1317، 156.</ref> در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید<ref>  بیگدلی،اذر.ا'''''تشکده'''''. تهران: 1338، 2/846.</ref>. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت<ref>افندی. '''''ریاض''''' '''''العلماء'''''. قم: 1401ق، 3/114- 115.</ref>. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند<ref>  خوانساری، محمدباقر. '''''روضات''''' '''''الجنات'''''. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.</ref>.


آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌هایاثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. ازاثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار ''تجرید الاعتقاد'' خواجه نصیرطوسی و ''گوهر مراد''، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی ایناثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.
آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌هایاثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. ازاثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار ''تجرید الاعتقاد'' خواجه نصیرطوسی و ''گوهر مراد''، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی ایناثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.


== '''مآخذ:''' ==
== نیز نگاه کنید به ==




== نیز نگاه کنید به ==


== ماخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک

نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۳

عبدالرزاق لاهیجی بر گزقته از وبسایت کتابناک قابل بازیابی ازhttps://ketabnak.com/persons/21119/%D8%AD%D8%B3%D9%86+%D8%A8%D9%86+%D8%B9%D8%A8%D8%AF+%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D9%82+%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AC%DB%8C

لاهیجی، عبدالرزاق، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود[۱] در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید[۲]. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت[۳]. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند[۴].

آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌هایاثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. ازاثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار تجرید الاعتقاد خواجه نصیرطوسی و گوهر مراد، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی ایناثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.

نیز نگاه کنید به

ماخذ

  1. نصرآبادی. تذکره. تهران: 1317، 156.
  2.   بیگدلی،اذر.اتشکده. تهران: 1338، 2/846.
  3. افندی. ریاض العلماء. قم: 1401ق، 3/114- 115.
  4.   خوانساری، محمدباقر. روضات الجنات. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک