پرش به محتوا

اَرخالُق: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


اندازه ارخالق‌ها بستگی به قشر استفاده کننده از آن داشت. هرچه طبقه اجتماعی فرد بالاتر بود، ارخالقش نیز بلندتر بود<ref>شریعت‌پناهی، حسام الدین. '''''اروپائی‌ها و لباس ایرانیان، واژه‌نامه لباس.''''' ص 332.</ref>. رفته رفته این تن‌پوش کوتاه و شبیه جلیقه شد<ref name=":0" />. ارخالق زنان بدون یقه بود و چین‌هایی در کمر داشت<ref name=":1" />. ارخالق زنان مرفه با مروارید و دیگر رُیورها تزیین می‌شد<ref name=":0" />. این جامه از عهد زندیه مرسوم شد<ref name=":0" />.
اندازه ارخالق‌ها بستگی به قشر استفاده کننده از آن داشت. هرچه طبقه اجتماعی فرد بالاتر بود، ارخالقش نیز بلندتر بود<ref>شریعت‌پناهی، حسام الدین. '''''اروپائی‌ها و لباس ایرانیان، واژه‌نامه لباس.''''' ص 332.</ref>. رفته رفته این تن‌پوش کوتاه و شبیه جلیقه شد<ref name=":0" />. ارخالق زنان بدون یقه بود و چین‌هایی در کمر داشت<ref name=":1" />. ارخالق زنان مرفه با مروارید و دیگر رُیورها تزیین می‌شد<ref name=":0" />. این جامه از عهد زندیه مرسوم شد<ref name=":0" />.
== نیز نگاه کنید به ==


== مآخذ ==
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
اعظم محبوبی

نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۴

اَرخالُق، یا ارخلیق (ترکی) نیم تنه پنبه‌دوزی شده جلو باز که مردان زیر قبا و زنان روی پیراهن می‌پوشیدند[۱]. نوع مردانه آن آستین کوتاه بود و دو جیب در پهلو، یک جیب روی سینه و دو چاک در دو طرف ران‌ها داشت[۲]. گاهی سرآستین‌ها و یقه ارخالق را حاشیه‌دوزی و تزئین می‌کردند[۲][۳]. ارخالق‌های زمستانی دو لایه بود که در تابستان فقط با آستر پوشیده می‌شد[۱]. نوعی از آن را که از پارچه دستباف راه‌راه دوخته می‌شد «اَلجه» یا «اَلیجه» می‌گفتند[۱][۲].

اندازه ارخالق‌ها بستگی به قشر استفاده کننده از آن داشت. هرچه طبقه اجتماعی فرد بالاتر بود، ارخالقش نیز بلندتر بود[۴]. رفته رفته این تن‌پوش کوتاه و شبیه جلیقه شد[۱]. ارخالق زنان بدون یقه بود و چین‌هایی در کمر داشت[۲]. ارخالق زنان مرفه با مروارید و دیگر رُیورها تزیین می‌شد[۱]. این جامه از عهد زندیه مرسوم شد[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ «واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران»، از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا. زیر نظر احسان یارشاطر، ترجمه پیمان متین، ص 370.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ پوشاک ایرانیان. پیمان متین، ص 95.
  3. چیت‌ساز، محمدرضا. تاریخ پوشاک ایرانیان از ابتدای اسلام تا حمله مغول. ص 12.
  4. شریعت‌پناهی، حسام الدین. اروپائی‌ها و لباس ایرانیان، واژه‌نامه لباس. ص 332.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اعظم محبوبی