اسماء الحسنی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[اسماء الحسنی|اسماءُالحُسنی]]'''، به معنی نامهای نیکوست. این اصطلاح از شماری ایات قرانی مثل الاعراف/180 و الحشر/24 گرفته شده و چون ترجمان نیکوترین معانی است با این عنوان بیان شده است<ref> فخر رازی. '''''لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات'''''. تحقیق طه عبدالرّؤوف سعد، قاهره: مکتبه الکلیات الازهریه، 1396ق/1976م، ص 47.</ref>.متکلمان بر اساس ذات و صفات و افعال خداوند، نامهای وی را طبقهبندی کردهاند، مثل طبقهبندی نامها به اسماء صفات ذات از قبیل قادر و عالم، و اسماء صفات فعل از قبیل خالق و رزاق<ref> بغدادی، عبدالقاهر. '''''الفرق بین الفرق'''''. تحقیق محمد محیالدین عبدالحمید، قاهره: مکتبه محمدعلی صبیح و اولاده، بیتا، ص | '''[[اسماء الحسنی|اسماءُالحُسنی]]'''، به معنی نامهای نیکوست. این اصطلاح از شماری ایات قرانی مثل الاعراف/180 و الحشر/24 گرفته شده و چون ترجمان نیکوترین معانی است با این عنوان بیان شده است<ref> فخر رازی. '''''لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات'''''. تحقیق طه عبدالرّؤوف سعد، قاهره: مکتبه الکلیات الازهریه، 1396ق/1976م، ص 47.</ref>.متکلمان بر اساس ذات و صفات و افعال خداوند، نامهای وی را طبقهبندی کردهاند، مثل طبقهبندی نامها به اسماء صفات ذات از قبیل قادر و عالم، و اسماء صفات فعل از قبیل خالق و رزاق<ref> بغدادی، عبدالقاهر. '''''الفرق بین الفرق'''''. تحقیق محمد محیالدین عبدالحمید، قاهره: مکتبه محمدعلی صبیح و اولاده، بیتا، ص 338.</ref><ref>تفتازانی، سعدالدین. '''''شرح المقاصد فی الکلام'''''. استانبول: چاپ سنگی، 1305ق، ص 2/169.</ref>. شمار نامهای خداوند، در قران کریم، بر طبق استقصای علامه طباطبایی در ''تفسیرالمیزان'' 127 نام است<ref>علامه طباطبایی. '''''تفسیر المیزان.''''' ذیل ایات.</ref> و بر طبق یک حدیث (اِنَّ للهِ تِسْعَ و تسعین اِسحاً مائهً إلاّ واحده) 99 نام<ref>ابن بابویه (صدوق). '''''کتابالتوحید'''''. تهران: مکتبه الصدوق، 1398ق، ص 194.</ref><ref>غزالی، ابوحامد محمد. المقصد الاسنی شرح اسماء الله الحسنی. قاهره: مکتبه السعاده، 1324ق، ص 24.</ref><ref>فخر رازی. '''''لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات'''''. ص 73.</ref> و به گواهی دعای جوشن کبیر 1000 نام که مقتبس از 99 نام اصلی است. در پاسخ این پرسش که ایا رواست که خدا را به هر نامی (البته نام نیکو) بنامند یا نه، دو نظر ابراز شده است: نخست، نظریه توقیف یا توقیفی بودن اسماء که دیدگاه اشاعره و برخی از امامیه است و بر طبق ان خدا را تنها به نامهایی میتوان نامید که در قران و حدیث امده است؛ دوم، نظریه قیاس یا قیاسی بودن اسماء الله است که دیدگاه معتزله و برخی از امامیه است و بر طبق ان میتوان از طریق قیاس با نامهای وارد شده در قران و حدیث، خدا را به نامهای نیکوی وارد نشده در شرع نیز نامید<ref>میبدی. '''''کشفالاسرار'''''. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: امیرکبیر، 3/800.</ref><ref>فخر رازی. '''''لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات'''''. ص 36.</ref><ref>تفتازانی، سعدالدین. '''''شرح المقاصد فی الکلام'''''. ص 2/171.</ref>. | ||
[توقیف ← اسماءالحسنی] | |||
[قیاس ← اسماءالحسنی] | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[اسماء و احكام]]<br /> | |||
== ماخذ == | == ماخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
نسخهٔ ۱۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۲
اسماءُالحُسنی، به معنی نامهای نیکوست. این اصطلاح از شماری ایات قرانی مثل الاعراف/180 و الحشر/24 گرفته شده و چون ترجمان نیکوترین معانی است با این عنوان بیان شده است[۱].متکلمان بر اساس ذات و صفات و افعال خداوند، نامهای وی را طبقهبندی کردهاند، مثل طبقهبندی نامها به اسماء صفات ذات از قبیل قادر و عالم، و اسماء صفات فعل از قبیل خالق و رزاق[۲][۳]. شمار نامهای خداوند، در قران کریم، بر طبق استقصای علامه طباطبایی در تفسیرالمیزان 127 نام است[۴] و بر طبق یک حدیث (اِنَّ للهِ تِسْعَ و تسعین اِسحاً مائهً إلاّ واحده) 99 نام[۵][۶][۷] و به گواهی دعای جوشن کبیر 1000 نام که مقتبس از 99 نام اصلی است. در پاسخ این پرسش که ایا رواست که خدا را به هر نامی (البته نام نیکو) بنامند یا نه، دو نظر ابراز شده است: نخست، نظریه توقیف یا توقیفی بودن اسماء که دیدگاه اشاعره و برخی از امامیه است و بر طبق ان خدا را تنها به نامهایی میتوان نامید که در قران و حدیث امده است؛ دوم، نظریه قیاس یا قیاسی بودن اسماء الله است که دیدگاه معتزله و برخی از امامیه است و بر طبق ان میتوان از طریق قیاس با نامهای وارد شده در قران و حدیث، خدا را به نامهای نیکوی وارد نشده در شرع نیز نامید[۸][۹][۱۰].
[توقیف ← اسماءالحسنی]
[قیاس ← اسماءالحسنی]
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ فخر رازی. لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات. تحقیق طه عبدالرّؤوف سعد، قاهره: مکتبه الکلیات الازهریه، 1396ق/1976م، ص 47.
- ↑ بغدادی، عبدالقاهر. الفرق بین الفرق. تحقیق محمد محیالدین عبدالحمید، قاهره: مکتبه محمدعلی صبیح و اولاده، بیتا، ص 338.
- ↑ تفتازانی، سعدالدین. شرح المقاصد فی الکلام. استانبول: چاپ سنگی، 1305ق، ص 2/169.
- ↑ علامه طباطبایی. تفسیر المیزان. ذیل ایات.
- ↑ ابن بابویه (صدوق). کتابالتوحید. تهران: مکتبه الصدوق، 1398ق، ص 194.
- ↑ غزالی، ابوحامد محمد. المقصد الاسنی شرح اسماء الله الحسنی. قاهره: مکتبه السعاده، 1324ق، ص 24.
- ↑ فخر رازی. لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات. ص 73.
- ↑ میبدی. کشفالاسرار. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: امیرکبیر، 3/800.
- ↑ فخر رازی. لوامع البیّنات فی شرح اسماءالحسنی و الصفات. ص 36.
- ↑ تفتازانی، سعدالدین. شرح المقاصد فی الکلام. ص 2/171.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه