اسماء و احكام
اسماء و احكام، یعنی نامها و عنوانها و فرمانها و در اصطلاح دانش كلام نامها و عنوانهایی است كه بر بنیاد باور مكلّفان نسبت به اصول دین، با هدف ستایش و نكوهش بر آنان اطلاق میگردد، مثل نام مؤمن بر معتقد به اصول دین و نام كافر بر منكر این اصول[۱][۲]. از این نامها به «اسماء شرعی» نیز تعبیر میشود و مراد از احكام، حكمهایی است كه در این جهان و در آن جهان درباره مكلّفان صادر میشود و بر طبق آن، فیالمثل، مؤمن در این جهان شایسته تعظیم است و در آن جهان، سزاوار برخورداری از ثواب دایم و كافر، سزاوار حكمی است خلاف این حكم[۳][۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ جرجانی، میر سید شریف. شرح المواقف فی علم الكلام. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق، ص 8/322.
- ↑ فاضل مقداد. اللوامع الالهیه فی المباحث الكلامیه. تحقیق سید محمدعلی قاضی طباطبائی، تبریز: 1396ق، ص 391-393.
- ↑ تفتازانی، سعدالدین. شرح المقاصد فی الكلام. استانبول: چاپ سنگی، 1305ق، ص 2/246-247.
- ↑ فاضل مقداد. اللوامع الالهیه فی المباحث الكلامیه. ص 393-394.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه