پرش به محتوا

ایل منگور: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''منگور،''' از ايلات كرد استان آذربايجان غربي ايران و كردستان عراق. در گذشته ايل منگور به همراه چند ايل ديگر مانند  مامش و پيران و... اتحادية بلباس را تشكيل مي‌دادند.<sup>1</sup> ايل منگور به دو بخش كوهستان‌نشين و جلگه‌نشين تقسيم مي‌شود.<sup>2</sup> بخش...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''منگور،''' از ايلات كرد استان آذربايجان غربي ايران و كردستان عراق.
'''[[ایل منگور|منگور،]]''' از ایلات كرد استان اذربایجان غربی ایران و كردستان عراق.


در گذشته ايل منگور به همراه چند ايل ديگر مانند  مامش و پيران و... اتحادية بلباس را تشكيل مي‌دادند.<sup>1</sup>
در گذشته ایل منگور به همراه چند ایل دیگر مانند  مامش و پیران و... اتحادیة بلباس را تشكیل می‌دادند<ref>دموندز، سیسیل‌جی. '''''ترك‌ها، كردها، عرب‌ها'''''. ترجمة ابراهیم یونسی، تهران: 1367، ص 241.</ref>.


ايل منگور به دو بخش كوهستان‌نشين و جلگه‌نشين تقسيم مي‌شود.<sup>2</sup> بخش كوهستان‌نشين در سرزمين‌هاي كنار رود لاوين و روستاهاي اطراف پيرانشهر، مهاباد، سردشت و بوكان استان آذربايجان غربي به سر مي‌برند. گروه جلگه‌نشين منگورها در روستا‌هاي شرق و غرب رود ژارآوا در عراق سكونت دارند.<sup>3</sup>
ایل منگور به دو بخش كوهستان‌نشین و جلگه‌نشین تقسیم می‌شود<ref>ادموندز. '''''رك‌ها، كردها، عرب‌ها'''''. ص 241-242.</ref>. بخش كوهستان‌نشین در سرزمین‌های كنار رود لاوین و روستاهای اطراف پیرانشهر، مهاباد، سردشت و بوكان استان اذربایجان غربی به سر می‌برند. گروه جلگه‌نشین منگورها در روستا‌های شرق و غرب رود ژاراوا در عراق سكونت دارند<ref>سكندری‌نیا، ابراهیم. '''''ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی'''''. بندرانزلی: 1366، ص 402.</ref>.


درگذشته اكثر مردم منگور كوچنده بودند. امروزه تقريباً همة آن‌ها يكجانشين شده‌اند و گروه‌هاي كوچكي از آن‌ها براي چراي دام‌هايشان به مناطق سردسير و گرمسير اطراف كوچ مي‌كنند.<sup>4</sup> ايل منگور از چند طايفه مانند شمع (شام)، زرين و... تشكيل شده است<sup>5</sup>. رؤساي ايل منگور از ميان خانواد‌هاي كوهستان‌نشين انتخاب مي‌شدند.<sup>6</sup> شمار جمعيت منگور در 1342ش 1500 خانوار برآورد شده است.<sup>7</sup> شمار كوچندگان اين ايل را در 1377ش 29 خانوار و 225 نفر تخمين زده‌اند<sup>8</sup>. كشت توتون و گندم و جو، چغندر و حبوبات و ... و گله‌داري و پرورش‌دام از عمده‌ترين مشاغل ايل منگور است. منگورها سني شافعي مذهبند.<sup>9</sup>  
درگذشته اكثر مردم منگور كوچنده بودند. امروزه تقریباً همة ان‌ها یكجانشین شده‌اند و گروه‌های كوچكی از ان‌ها برای چرای دام‌هایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر اطراف كوچ می‌كنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها'''.'' تهران: 1378، ص 21-30.</ref>. ایل منگور از چند طایفه مانند شمع (شام)، زرین و... تشكیل شده است<ref>''ا'''یرانشهر'''.'' نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.</ref>. رؤسای ایل منگور از میان خانواد‌های كوهستان‌نشین انتخاب می‌شدند<ref>ادموندز. ''ا'''یرانشهر'''''. ص 242.</ref>. شمار جمعیت منگور در 1342ش 1500 خانوار براورد شده است<ref>   '''''ایرانشهر'''''. 123.</ref>. شمار كوچندگان این ایل را در 1377ش 29 خانوار و 225 نفر تخمین زده‌اند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 21''.''</ref>. كشت توتون و گندم و جو، چغندر و حبوبات و ... و گله‌داری و پرورش‌دام از عمده‌ترین مشاغل ایل منگور است. منگورها سنی شافعی مذهبند<ref>مشكور، محمدجواد''. '''نظری به اذربایجان‌ و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان'''.'' تهران: 1349، ص 194.</ref>.




'''مآخذ:'''
'''ماخذ:'''


1.    ادموندز، سيسيل‌جي. '''''ترك‌ها، كردها، عرب‌ها'''''. ترجمة ابراهيم يونسي، تهران: 1367، ص 241.
1.    ادموندز، سیسیل‌جی. '''''ترك‌ها، كردها، عرب‌ها'''''. ترجمة ابراهیم یونسی، تهران: 1367، ص 241.


2.    ادموندز. '''''همان'''''. ص 241-242.
2.    ادموندز. '''''رك‌ها، كردها، عرب‌ها'''''. ص 241-242.


3.    اسكندري‌نيا، ابراهيم. '''''ساختارسازمان ايلات و شيوة معيشت عشاير آذربايجان غربي'''''. بندرانزلي: 1366، ص 402.
3.    اسكندری‌نیا، ابراهیم. '''''ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی'''''. بندرانزلی: 1366، ص 402.


4.    '''''سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، جمعيت عشايري دهستان‌ها'''.'' تهران: 1378، ص 21-30.
4.    '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها'''.'' تهران: 1378، ص 21-30.


5.    ''ا'''يرانشهر'''.'' نشرية شمارة 22 كميسيون ملي يونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.
5.    ''ا'''یرانشهر'''.'' نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.


6.    ادموندز. '''''همان'''''. ص 242.
6.    ادموندز. ''ا'''یرانشهر'''''. ص 242.


7.    '''''ايرانشهر'''''. 123.
7.    '''''ایرانشهر'''''. 123.


''8.    '''سرشماري اجتماعي، اقتصادي عشاير كوچنده 1377، نتايج تفصيلي.''''' تهران: 1378، ص 21''.''
''8.    '''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 21''.''


9.    مشكور، محمدجواد''. '''نظري به آذربايجان‌ و آثار باستاني و جمعيت شناسي آن'''.'' تهران: 1349، ص 194.  
9.    مشكور، محمدجواد''. '''نظری به اذربایجان‌ و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان'''.'' تهران: 1349، ص 194.  




معصومه ابراهیمی
معصومه ابراهیمی

نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۴

منگور، از ایلات كرد استان اذربایجان غربی ایران و كردستان عراق.

در گذشته ایل منگور به همراه چند ایل دیگر مانند  مامش و پیران و... اتحادیة بلباس را تشكیل می‌دادند[۱].

ایل منگور به دو بخش كوهستان‌نشین و جلگه‌نشین تقسیم می‌شود[۲]. بخش كوهستان‌نشین در سرزمین‌های كنار رود لاوین و روستاهای اطراف پیرانشهر، مهاباد، سردشت و بوكان استان اذربایجان غربی به سر می‌برند. گروه جلگه‌نشین منگورها در روستا‌های شرق و غرب رود ژاراوا در عراق سكونت دارند[۳].

درگذشته اكثر مردم منگور كوچنده بودند. امروزه تقریباً همة ان‌ها یكجانشین شده‌اند و گروه‌های كوچكی از ان‌ها برای چرای دام‌هایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر اطراف كوچ می‌كنند[۴]. ایل منگور از چند طایفه مانند شمع (شام)، زرین و... تشكیل شده است[۵]. رؤسای ایل منگور از میان خانواد‌های كوهستان‌نشین انتخاب می‌شدند[۶]. شمار جمعیت منگور در 1342ش 1500 خانوار براورد شده است[۷]. شمار كوچندگان این ایل را در 1377ش 29 خانوار و 225 نفر تخمین زده‌اند[۸]. كشت توتون و گندم و جو، چغندر و حبوبات و ... و گله‌داری و پرورش‌دام از عمده‌ترین مشاغل ایل منگور است. منگورها سنی شافعی مذهبند[۹].


ماخذ:

1.    ادموندز، سیسیل‌جی. ترك‌ها، كردها، عرب‌ها. ترجمة ابراهیم یونسی، تهران: 1367، ص 241.

2.    ادموندز. رك‌ها، كردها، عرب‌ها. ص 241-242.

3.    اسكندری‌نیا، ابراهیم. ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 402.

4.    سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 21-30.

5.    ایرانشهر. نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.

6.    ادموندز. ایرانشهر. ص 242.

7.    ایرانشهر. 123.

8.    سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.

9.    مشكور، محمدجواد. نظری به اذربایجان‌ و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان. تهران: 1349، ص 194.


معصومه ابراهیمی

  1. دموندز، سیسیل‌جی. ترك‌ها، كردها، عرب‌ها. ترجمة ابراهیم یونسی، تهران: 1367، ص 241.
  2. ادموندز. رك‌ها، كردها، عرب‌ها. ص 241-242.
  3. سكندری‌نیا، ابراهیم. ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 402.
  4. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. تهران: 1378، ص 21-30.
  5. ایرانشهر. نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.
  6. ادموندز. ایرانشهر. ص 242.
  7.    ایرانشهر. 123.
  8. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.
  9. مشكور، محمدجواد. نظری به اذربایجان‌ و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان. تهران: 1349، ص 194.