ایل منگور: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
ایل منگور به دو بخش كوهستاننشین و جلگهنشین تقسیم میشود<ref>ادموندز. '''''ركها، كردها، عربها'''''. ص 241-242.</ref>. بخش كوهستاننشین در سرزمینهای كنار رود لاوین و روستاهای اطراف پیرانشهر، مهاباد، سردشت و بوكان استان اذربایجان غربی به سر میبرند. گروه جلگهنشین منگورها در روستاهای شرق و غرب رود ژاراوا در عراق سكونت دارند<ref>سكندرینیا، ابراهیم. '''''ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی'''''. بندرانزلی: 1366، ص 402.</ref>. | ایل منگور به دو بخش كوهستاننشین و جلگهنشین تقسیم میشود<ref>ادموندز. '''''ركها، كردها، عربها'''''. ص 241-242.</ref>. بخش كوهستاننشین در سرزمینهای كنار رود لاوین و روستاهای اطراف پیرانشهر، مهاباد، سردشت و بوكان استان اذربایجان غربی به سر میبرند. گروه جلگهنشین منگورها در روستاهای شرق و غرب رود ژاراوا در عراق سكونت دارند<ref>سكندرینیا، ابراهیم. '''''ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی'''''. بندرانزلی: 1366، ص 402.</ref>. | ||
درگذشته اكثر مردم منگور كوچنده بودند. امروزه تقریباً همة انها یكجانشین شدهاند و گروههای كوچكی از انها برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر اطراف كوچ میكنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''.'' تهران: 1378، ص 21-30.</ref>. ایل منگور از چند طایفه مانند شمع (شام)، زرین و... تشكیل شده است<ref>''ا'''یرانشهر'''.'' نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.</ref>. رؤسای ایل منگور از میان خانوادهای كوهستاننشین انتخاب میشدند<ref>ادموندز. ''ا'''یرانشهر'''''. ص 242.</ref>. شمار جمعیت منگور در 1342ش 1500 خانوار براورد شده است<ref> '''''ایرانشهر'''''. 123.</ref>. شمار كوچندگان این ایل را در 1377ش 29 خانوار و 225 نفر تخمین زدهاند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 21''.''</ref>. كشت توتون و گندم و جو، چغندر و حبوبات و ... و گلهداری و پرورشدام از عمدهترین مشاغل ایل منگور است. منگورها سنی شافعی مذهبند<ref>مشكور، محمدجواد''. '''نظری به اذربایجان و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان'''.'' تهران: 1349، ص 194.</ref>. | درگذشته اكثر مردم منگور كوچنده بودند. امروزه تقریباً همة انها یكجانشین شدهاند و گروههای كوچكی از انها برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر اطراف كوچ میكنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''.'' تهران: 1378، ص 21-30.</ref>. ایل منگور از چند طایفه مانند شمع (شام)، زرین و... تشكیل شده است<ref>''ا'''یرانشهر'''.'' نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.</ref>. رؤسای ایل منگور از میان خانوادهای كوهستاننشین انتخاب میشدند<ref>ادموندز. ''ا'''یرانشهر'''''. ص 242.</ref>. شمار جمعیت منگور در 1342ش 1500 خانوار براورد شده است<ref> '''''ایرانشهر'''''. 123.</ref>. شمار كوچندگان این ایل را در 1377ش 29 خانوار و 225 نفر تخمین زدهاند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 21''.''</ref>. كشت توتون و گندم و جو، چغندر و حبوبات و ... و گلهداری و پرورشدام از عمدهترین مشاغل ایل منگور است. منگورها سنی شافعی مذهبند<ref>مشكور، محمدجواد''. '''نظری به اذربایجان و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان'''.'' تهران: 1349، ص 194.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
'''ماخذ:''' | == ماخذ '''ماخذ:''' == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
نسخهٔ ۱۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۵۳
منگور، از ایلات كرد استان اذربایجان غربی ایران و كردستان عراق.
در گذشته ایل منگور به همراه چند ایل دیگر مانند مامش و پیران و... اتحادیة بلباس را تشكیل میدادند[۱].
ایل منگور به دو بخش كوهستاننشین و جلگهنشین تقسیم میشود[۲]. بخش كوهستاننشین در سرزمینهای كنار رود لاوین و روستاهای اطراف پیرانشهر، مهاباد، سردشت و بوكان استان اذربایجان غربی به سر میبرند. گروه جلگهنشین منگورها در روستاهای شرق و غرب رود ژاراوا در عراق سكونت دارند[۳].
درگذشته اكثر مردم منگور كوچنده بودند. امروزه تقریباً همة انها یكجانشین شدهاند و گروههای كوچكی از انها برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر اطراف كوچ میكنند[۴]. ایل منگور از چند طایفه مانند شمع (شام)، زرین و... تشكیل شده است[۵]. رؤسای ایل منگور از میان خانوادهای كوهستاننشین انتخاب میشدند[۶]. شمار جمعیت منگور در 1342ش 1500 خانوار براورد شده است[۷]. شمار كوچندگان این ایل را در 1377ش 29 خانوار و 225 نفر تخمین زدهاند[۸]. كشت توتون و گندم و جو، چغندر و حبوبات و ... و گلهداری و پرورشدام از عمدهترین مشاغل ایل منگور است. منگورها سنی شافعی مذهبند[۹].
نیز نگاه کنید به
ماخذ ماخذ:
- ↑ دموندز، سیسیلجی. تركها، كردها، عربها. ترجمة ابراهیم یونسی، تهران: 1367، ص 241.
- ↑ ادموندز. ركها، كردها، عربها. ص 241-242.
- ↑ سكندرینیا، ابراهیم. ساختارسازمان ایلات و شیوة معیشت عشایر اذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 402.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 21-30.
- ↑ ایرانشهر. نشریة شمارة 22 كمیسیون ملی یونسكو، تهران: 1342، ج 1/122.
- ↑ ادموندز. ایرانشهر. ص 242.
- ↑ ایرانشهر. 123.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.
- ↑ مشكور، محمدجواد. نظری به اذربایجان و اثار باستانی و جمعیت شناسی ان. تهران: 1349، ص 194.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی