باچوانلو: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''باچوانلو، يا باچيانلو'''، تيرهاي از كرد زعفرانلو در شمال خراسان كه به كرد قوچان نيز معروفند. باچوانلو در منابع به صورتهاي قاچكانلو، باشمانلو، باشقانلو نيز آمده است.<sup>1</sup> باچوانلوها در يك صد سال اخير به تدريج يكجانشين شدهاند و در رو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''باچوانلو، | [[پرونده:N00282875-r-b-000.jpg|بندانگشتی|باچو انلو برگرفته از وبسایت جهان نیوز قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.jahannews.com/gallery/282875/2/advenfb8.h8$jelbb9g1j.html]] | ||
'''[[باچوانلو|باچوانلو، یا باچیانلو]]'''، تیرهایاز کرد زعفرانلو در شمال خراسان که به کرد قوچان نیز معروفند. | |||
باچوانلو در منابع به | باچوانلو در منابع به صورتهای قاچکانلو، باشمانلو، باشقانلو نیز امده است<ref> توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخیکرد به خراسان در دفاع از استقلال ایران'''''. مشهد: 1359-1373، ص 1/281، 485، 2/163-164؛ میرنیا، علی. '''''ایلها و طایفههایعشایریکرد ایران'''''. تهران: 1369، ص 64؛ پاپلییزدی، محمدحسین. «مختصریدرباره کوچنشینان شمال خراسان»، '''''مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی'''''. مشهد: 1362، شمـ 3 و 4، ص 567؛ قدوسی، محمدحسین. '''''نادرنامه'''''. مشهد: 1339،ص 22؛ مردوخ کردستانی، محمد. '''''تاریخ'''''. سنندج، 1351، ص 1/79.</ref>. | ||
باچوانلوها در | باچوانلوها در یک صد سال اخیر به تدریج یکجانشین شدهاند و در روستاهایاطراف اسفراین، قوچان، بجنورد، اشخانه و... سکونت دارند<ref>توحدی، ص 1/486، 2/164؛ پاپلییزدی. ص 94.</ref>. | ||
گروههای کوچنده انها نیز بین روستاهایقوچان و مناطق اطراف کوههایهزار مسجد و شهرهای شیروان، بجنورد، ترکمنصحرا و ... در استان مازندران ییلاق و قشلاق میکنند<ref>میرنیا. ص 77، 79-81، 87.</ref>. | |||
از شمار | از شمار جمعیت باچوانلوها اطلاع دقیقی در دست نیست. کوچندگان انها در 1377ش، 348 خانوار و 2066 نفر گزارش شده است<ref> '''''سرشماریاجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی کل کشور.''''' تهران: 1378، ص 24 </ref>. | ||
زبان باچوانلوها | زبان باچوانلوها کردیاز شاخه کرمانجیاست و به ترکیو فارسیهم سخن میگویند<ref>میرنیا، ص 64.</ref>. | ||
فعالیت عمده انها دامداری، زراعت و صنایع دستیبه ویژه قالیبافی است<ref> میرنیا، علی. '''''ایلها و طایفههای عشایری خراسان'''''. تهران: 1369، ص 112.</ref>. پس از مرگ شاه عباس دوم، (حک: 1052ـ1077ق / 1642-1667م) باچوانلوها تحت حمایت قزلباشهای افشار قرار گرفتند و همراه انها با متجاوزان ازبک و ترکمن به خراسان جنگیدند<ref> قدوسی. همانجا.</ref>. در زمان نادر، ابتدا به یاری او در جنگ با ملک محمود سیستانی شتافتند، لیکن بعد از مخالفان و شورشیان علیه نادر شدند و سرکوب گردیدند<ref> میرنیا، علی. '''''سردارانیاز ایلات و طوایف درگز'''''. مشهد: 1361، ص 101-102. </ref>. در دوره قاجار مورد هجوم ترکمانها قرار گرفتند<ref>توحدی. ص 1/281، 485، 4/30-32.</ref>. | |||
تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله باچوانلو '''''دایرهالمعارف بزرگ اسلامی''''' | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
''' | == ماخذ == | ||
1- توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخیکرد به خراسان در دفاع از استقلال ایران'''''. مشهد: 1359-1373، ص 1/281، 485، 2/163-164؛ میرنیا، علی. '''''ایلها و طایفههایعشایریکرد ایران'''''. تهران: 1369، ص 64؛ پاپلییزدی، محمدحسین. «مختصریدرباره کوچنشینان شمال خراسان»، '''''مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی'''''. مشهد: 1362، شمـ 3 و 4، ص 567؛ قدوسی، محمدحسین. '''''نادرنامه'''''. مشهد: 1339،ص 22؛ مردوخ کردستانی، محمد. '''''تاریخ'''''. سنندج، 1351، ص 1/79. | |||
2- توحدی، ص 1/486، 2/164؛ پاپلی یزدی. ص 94. | |||
3- میرنیا. ص 77، 79-81، 87. | |||
4- '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی کل کشور.''''' تهران: 1378، ص 24 . | |||
5- میرنیا، ص 64. | |||
6- میرنیا، علی. '''''ایلها و طایفههای عشایری خراسان'''''. تهران: 1369، ص 112. | |||
7- قدوسی. همانجا. | |||
8- میرنیا، علی. '''''سردارانیاز ایلات و طوایف درگز'''''. مشهد: 1361، ص 101-102. | |||
9- توحدی. ص 1/281، 485، 4/30-32. | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
جعفر اسحاق تیموری | |||
تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله باچوانلو '''''دایرهالمعارف بزرگ اسلامی''''' | |||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵
باچوانلو، یا باچیانلو، تیرهایاز کرد زعفرانلو در شمال خراسان که به کرد قوچان نیز معروفند.
باچوانلو در منابع به صورتهای قاچکانلو، باشمانلو، باشقانلو نیز امده است[۱].
باچوانلوها در یک صد سال اخیر به تدریج یکجانشین شدهاند و در روستاهایاطراف اسفراین، قوچان، بجنورد، اشخانه و... سکونت دارند[۲].
گروههای کوچنده انها نیز بین روستاهایقوچان و مناطق اطراف کوههایهزار مسجد و شهرهای شیروان، بجنورد، ترکمنصحرا و ... در استان مازندران ییلاق و قشلاق میکنند[۳].
از شمار جمعیت باچوانلوها اطلاع دقیقی در دست نیست. کوچندگان انها در 1377ش، 348 خانوار و 2066 نفر گزارش شده است[۴].
زبان باچوانلوها کردیاز شاخه کرمانجیاست و به ترکیو فارسیهم سخن میگویند[۵].
فعالیت عمده انها دامداری، زراعت و صنایع دستیبه ویژه قالیبافی است[۶]. پس از مرگ شاه عباس دوم، (حک: 1052ـ1077ق / 1642-1667م) باچوانلوها تحت حمایت قزلباشهای افشار قرار گرفتند و همراه انها با متجاوزان ازبک و ترکمن به خراسان جنگیدند[۷]. در زمان نادر، ابتدا به یاری او در جنگ با ملک محمود سیستانی شتافتند، لیکن بعد از مخالفان و شورشیان علیه نادر شدند و سرکوب گردیدند[۸]. در دوره قاجار مورد هجوم ترکمانها قرار گرفتند[۹].
تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله باچوانلو دایرهالمعارف بزرگ اسلامی
نیز نگاه کنید به
ماخذ
1- توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخیکرد به خراسان در دفاع از استقلال ایران. مشهد: 1359-1373، ص 1/281، 485، 2/163-164؛ میرنیا، علی. ایلها و طایفههایعشایریکرد ایران. تهران: 1369، ص 64؛ پاپلییزدی، محمدحسین. «مختصریدرباره کوچنشینان شمال خراسان»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی. مشهد: 1362، شمـ 3 و 4، ص 567؛ قدوسی، محمدحسین. نادرنامه. مشهد: 1339،ص 22؛ مردوخ کردستانی، محمد. تاریخ. سنندج، 1351، ص 1/79.
2- توحدی، ص 1/486، 2/164؛ پاپلی یزدی. ص 94.
3- میرنیا. ص 77، 79-81، 87.
4- سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی کل کشور. تهران: 1378، ص 24 .
5- میرنیا، ص 64.
6- میرنیا، علی. ایلها و طایفههای عشایری خراسان. تهران: 1369، ص 112.
7- قدوسی. همانجا.
8- میرنیا، علی. سردارانیاز ایلات و طوایف درگز. مشهد: 1361، ص 101-102.
9- توحدی. ص 1/281، 485، 4/30-32.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
جعفر اسحاق تیموری
تلخیص معصومه ابراهیمی از مقاله باچوانلو دایرهالمعارف بزرگ اسلامی
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخیکرد به خراسان در دفاع از استقلال ایران. مشهد: 1359-1373، ص 1/281، 485، 2/163-164؛ میرنیا، علی. ایلها و طایفههایعشایریکرد ایران. تهران: 1369، ص 64؛ پاپلییزدی، محمدحسین. «مختصریدرباره کوچنشینان شمال خراسان»، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی. مشهد: 1362، شمـ 3 و 4، ص 567؛ قدوسی، محمدحسین. نادرنامه. مشهد: 1339،ص 22؛ مردوخ کردستانی، محمد. تاریخ. سنندج، 1351، ص 1/79.
- ↑ توحدی، ص 1/486، 2/164؛ پاپلییزدی. ص 94.
- ↑ میرنیا. ص 77، 79-81، 87.
- ↑ سرشماریاجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی کل کشور. تهران: 1378، ص 24
- ↑ میرنیا، ص 64.
- ↑ میرنیا، علی. ایلها و طایفههای عشایری خراسان. تهران: 1369، ص 112.
- ↑ قدوسی. همانجا.
- ↑ میرنیا، علی. سردارانیاز ایلات و طوایف درگز. مشهد: 1361، ص 101-102.
- ↑ توحدی. ص 1/281، 485، 4/30-32.