پرش به محتوا

نظر بازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''[[نظر بازی|نظربازی]]،''' یا شاهد بازی دیدن زیبایی است با چشم و بهره‌مند شدن از زیبایی ظاهری و جمال صوری است كه در جنب شنیدن زیبایی (= ساز و اواز خوش) عامل تزكیه و تصفیی باطن به شمار می‌اید. به نظر عرفا از ان‌جا كه زیبایی صوری و ظاهری، جلوه‌ای است از زیبایی حقیقی و اسمانی، دل دادن بدان مقدمی بهره‌مندی و دلدادگی به زیبایی حقیقی و جمال الهی است. عرفا معتقدند كه زیباروی كه از او به «شاهد» تعبیر می‌شود جلوی زیبایی حق و گواه (= شاهد) صنع خداست<ref>ثعالبی. '''''الكناییُ و التعریض'''''. چاپ مصر، ص19؛ نیز نك: غنی، قاسم. '''''تاریخ''''' '''''تصوف'''''. تهران:  زوار، 349، ص402.</ref> و دل دادن بدو دلداده را به جمال حق رهنمون می‌شود. حافظ، خطاب به زیباروی (= شاهد) می‌گوید كه در اینه بنگرند و صنع خدا را تماشا كنند:
'''[[نظر بازی|نظربازی]]،''' یا [[شاهد]] بازی دیدن زیبایی است با چشم و بهره‌مند شدن از زیبایی ظاهری و [[جمال]] صوری است كه در جنب شنیدن زیبایی (= ساز و آواز خوش) عامل تزكیه و تصفیی باطن به شمار می‌آید. به نظر عرفا از ان‌جا كه زیبایی صوری و ظاهری، جلوه‌ای است از زیبایی حقیقی و آسمانی، دل دادن بدان مقدمی بهره‌مندی و دلدادگی به زیبایی حقیقی و [[جمال]] الهی است. عرفا معتقدند كه زیباروی كه از او به «[[شاهد]]» تعبیر می‌شود جلوی زیبایی [[حق]] و گواه (= [[شاهد]]) صنع خداست<ref>ثعالبی. '''''الكناییُ و التعریض'''''. چاپ مصر، ص19.</ref><ref>غنی، قاسم. '''''تاریخ''''' '''''تصوف'''''. تهران:  زوار، 349، ص402.</ref> و دل دادن بدو دلداده را به [[جمال]] [[حق]] رهنمون می‌شود. حافظ، خطاب به زیباروی (= [[شاهد]]) می‌گوید كه در آینه بنگرند و صنع خدا را تماشا كنند:<blockquote>در روی خود تفرّج صنع خدای كن                  كایینی خدای‌نما می‌فرستمت<ref>حافظ. '''''دیوان'''''. به كوشش غنی ـ قزوینی، تهران: زوار، غزل، 90، بیت 7.</ref></blockquote>عرفا با تكیه و تأكید بر اصل «المجازُ قنطریُ الحقیقی: مجاز (= چهری زیبا و اوای خوش ظاهری) پلی است كه رهرو [[حقیقت]] را به [[حقیقت]] (= زیبایی حقیقی) می‌رساند»<ref>لاهیجی، شیخ محمد. '''''مفاتیح''''' '''''الاعجاز'''''. به كوشش محمدرضا برزگر خالقی و .... ، تهران: زوار، 1371، ص409- 410</ref> تصریح می‌كنند كه چون انسان، در این جهان اسیر ظواهر است بناگزیر باید [[جمال]] [[حق]] را در زیبایی‌های مجازی بنگرد و از مجاز به [[حقیقت]] برسد و قولِ روزبهان بقلی شیرازی «منهاج [[عشق]] ربّانی، [[عشق]] انسانی است»<ref>روزبهان بقلی شیرازی، '''''عبهر''''' '''''العاشقین'''''. به كوشش محمد معین، تهران: انستیتو ایران و فرانسه.</ref>. در كتب صوفیانه حكایت‌ها هست در باب [[شاهد]] بازی و نظربازی و زیباپرستی صوفیان و توجیه آن‌ها به عنوان حركتی كه از مجاز آغاز می‌‌شود و به [[حقیقت]] می‌پیوندد<ref>جامی، نورالدین عبدالرحمن. '''''نفحات''''' '''''الانس'''''. به كوشش محمود عابدی، تهران: انتشارات اطلاعات، به عنوان نمونه «شرح حال اوحدالدین كرمانی»، ..13.</ref>.


در روی خود تفرّج صنع خدای كن                  كایینی خدای‌نما می‌فرستمت<ref>حافظ. '''''دیوان'''''. به كوشش غنی ـ قزوینی، تهران: زوار، غزل، 90، بیت 7.</ref>
نظربازی (= [[شاهد]] بازی) كه با هدف دیدن زیبایی‌ها به قصد تزكیی دل صورت می‌گیرد مكمّل [[سماع]] است كه هدف از آن نیز تزكیه و تصفیی دل است با شنیدن ساز و اواز خوش. دو حس مورد استفاده در نظربازی و [[سماع]] یعنی چشم و گوش، در زیبایی‌ شناسی و فلسفی هنر دو حس زیبایی‌شناس محسوب می‌شوند و طبقه‌بندی زیبایی‌ها و هنرها به دیداری (= تجسمی) و شنیداری (= تلفّظی) نیز با توجه به این دو حس صورت می‌پذیرد و این حقیقت روشن می‌شود كه عرفان ایرانی اسلامی با هنر پیوندی ناگسستنی دارد. [← [[سماع]]]
 
عرفا با تكیه و تأكید بر اصل «المجازُ قنطریُ الحقیقی: مجاز (= چهری زیبا و اوای خوش ظاهری) پلی است كه رهرو حقیقت را به حقیقت (= زیبایی حقیقی) می‌رساند»<ref>لاهیجی، شیخ محمد. '''''مفاتیح''''' '''''الاعجاز'''''. به كوشش محمدرضا برزگر خالقی و .... ، تهران: زوار، 1371، ص409- 410</ref> تصریح می‌كنند كه چون انسان، در این جهان اسیر ظواهر است بناگزیر باید جمال حق را در زیبایی‌های مجازی بنگرد و از مجاز به حقیقت برسد و قولِ روزبهان بقلی شیرازی «منهاج عشق ربّانی، عشق انسانی است»<ref>روزبهان بقلی شیرازی، '''''عبهر''''' '''''العاشقین'''''. به كوشش محمد معین، تهران: انستیتو ایران و فرانسه.</ref>. در كتب صوفیانه حكایت‌ها هست در باب شاهد بازی و نظربازی و زیباپرستی صوفیان و توجیه ان‌ها به عنوان حركتی كه از مجاز اغاز می‌‌شود و به حقیقت می‌پیوندد<ref>جامی، نورالدین عبدالرحمن. '''''نفحات''''' '''''الانس'''''. به كوشش محمود عابدی، تهران: انتشارات اطلاعات، به عنوان نمونه «شرح حال اوحدالدین كرمانی»، ..13.</ref>.
 
نظربازی (= شاهد بازی) كه با هدف دیدن زیبایی‌ها به قصد تزكیی دل صورت می‌گیرد مكمّل سماع است كه هدف از ان نیز تزكیه و تصفیی دل است با شنیدن ساز و اواز خوش. دو حس مورد استفاده در نظربازی و سماع یعنی چشم و گوش، در زیبایی‌ شناسی و فلسفی هنر دو حس زیبایی‌شناس محسوب می‌شوند و طبقه‌بندی زیبایی‌ها و هنرها به دیداری (= تجسمی) و شنیداری (= تلفّظی) نیز با توجه به این دو حس صورت می‌پذیرد و این حقیقت روشن می‌شود كه عرفان ایرانی اسلامی با هنر پیوندی ناگسستنی دارد. [← سماع]


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


* [[جمال]]
* [[شاهد]]<br />[[حقیقت]]
* [[سماع]]


 
== مآخذ ==
 
 
== ماخذ ==
<references />
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
   اصغر دادبه
   اصغر دادبه

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۹

نظربازی، یا شاهد بازی دیدن زیبایی است با چشم و بهره‌مند شدن از زیبایی ظاهری و جمال صوری است كه در جنب شنیدن زیبایی (= ساز و آواز خوش) عامل تزكیه و تصفیی باطن به شمار می‌آید. به نظر عرفا از ان‌جا كه زیبایی صوری و ظاهری، جلوه‌ای است از زیبایی حقیقی و آسمانی، دل دادن بدان مقدمی بهره‌مندی و دلدادگی به زیبایی حقیقی و جمال الهی است. عرفا معتقدند كه زیباروی كه از او به «شاهد» تعبیر می‌شود جلوی زیبایی حق و گواه (= شاهد) صنع خداست[۱][۲] و دل دادن بدو دلداده را به جمال حق رهنمون می‌شود. حافظ، خطاب به زیباروی (= شاهد) می‌گوید كه در آینه بنگرند و صنع خدا را تماشا كنند:

در روی خود تفرّج صنع خدای كن                  كایینی خدای‌نما می‌فرستمت[۳]

عرفا با تكیه و تأكید بر اصل «المجازُ قنطریُ الحقیقی: مجاز (= چهری زیبا و اوای خوش ظاهری) پلی است كه رهرو حقیقت را به حقیقت (= زیبایی حقیقی) می‌رساند»[۴] تصریح می‌كنند كه چون انسان، در این جهان اسیر ظواهر است بناگزیر باید جمال حق را در زیبایی‌های مجازی بنگرد و از مجاز به حقیقت برسد و قولِ روزبهان بقلی شیرازی «منهاج عشق ربّانی، عشق انسانی است»[۵]. در كتب صوفیانه حكایت‌ها هست در باب شاهد بازی و نظربازی و زیباپرستی صوفیان و توجیه آن‌ها به عنوان حركتی كه از مجاز آغاز می‌‌شود و به حقیقت می‌پیوندد[۶].

نظربازی (= شاهد بازی) كه با هدف دیدن زیبایی‌ها به قصد تزكیی دل صورت می‌گیرد مكمّل سماع است كه هدف از آن نیز تزكیه و تصفیی دل است با شنیدن ساز و اواز خوش. دو حس مورد استفاده در نظربازی و سماع یعنی چشم و گوش، در زیبایی‌ شناسی و فلسفی هنر دو حس زیبایی‌شناس محسوب می‌شوند و طبقه‌بندی زیبایی‌ها و هنرها به دیداری (= تجسمی) و شنیداری (= تلفّظی) نیز با توجه به این دو حس صورت می‌پذیرد و این حقیقت روشن می‌شود كه عرفان ایرانی اسلامی با هنر پیوندی ناگسستنی دارد. [← سماع]

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ثعالبی. الكناییُ و التعریض. چاپ مصر، ص19.
  2. غنی، قاسم. تاریخ تصوف. تهران:  زوار، 349، ص402.
  3. حافظ. دیوان. به كوشش غنی ـ قزوینی، تهران: زوار، غزل، 90، بیت 7.
  4. لاهیجی، شیخ محمد. مفاتیح الاعجاز. به كوشش محمدرضا برزگر خالقی و .... ، تهران: زوار، 1371، ص409- 410
  5. روزبهان بقلی شیرازی، عبهر العاشقین. به كوشش محمد معین، تهران: انستیتو ایران و فرانسه.
  6. جامی، نورالدین عبدالرحمن. نفحات الانس. به كوشش محمود عابدی، تهران: انتشارات اطلاعات، به عنوان نمونه «شرح حال اوحدالدین كرمانی»، ..13.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

   اصغر دادبه