اشکنه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Eshkeneh-Recipe.jpg|بندانگشتی|انواع اشکنه، قابل بازیابی از https://www.tasvirezendegi.com/%D8%B7%D8%B1%D8%B2-%D8%AA%D9%87%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D9%86%D9%87/]] | |||
اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ میکنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه میافزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را میزنند و در اشکنه میریزند و هم میزنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه میشکنند. گاهی نیز به اشکنه سیبزمینی میافزایند. نان را در آب اشکنه ترید میکنند و مواد آن را جداگانه با نان میخورند. | اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ میکنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه میافزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را میزنند و در اشکنه میریزند و هم میزنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه میشکنند. گاهی نیز به اشکنه سیبزمینی میافزایند. نان را در آب اشکنه ترید میکنند و مواد آن را جداگانه با نان میخورند. | ||
اشکنه از خوراکهای بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است<ref>آشپزباشی، میرزا علیاکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، خوان پانزدهم، ص 53-52.</ref>. از معروفترین اقسام اشکنه امروزی میتوان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیبزمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو میریزند. | اشکنه از خوراکهای بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است<ref>آشپزباشی، میرزا علیاکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، خوان پانزدهم، ص 53-52.</ref>. از معروفترین اقسام اشکنه امروزی میتوان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیبزمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو میریزند. | ||
اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر میپزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای [[کاچی]]<sup>*</sup> میخورند<ref>شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 161-159.</ref>. | اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر میپزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای [[کاچی]]<sup>*</sup> میخورند<ref>شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 161-159.</ref><ref>دریابندری، نجف؛ راستکار، فهیمه. کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، 1378، چ 2، ج 1، ص 982-975.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[کاچی]] | |||
* [[آبگوشت]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== | == نویسنده مقاله == | ||
فاطمه اسماعیلی | |||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۳
اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ میکنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه میافزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را میزنند و در اشکنه میریزند و هم میزنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه میشکنند. گاهی نیز به اشکنه سیبزمینی میافزایند. نان را در آب اشکنه ترید میکنند و مواد آن را جداگانه با نان میخورند.
اشکنه از خوراکهای بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است[۱]. از معروفترین اقسام اشکنه امروزی میتوان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیبزمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو میریزند.
اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر میپزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای کاچی* میخورند[۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
فاطمه اسماعیلی