پرش به محتوا

کوفته: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Koufte-tabrizi.jpg|بندانگشتی|کوفته تبریزی، قابل بازیابی از https://chishi.ir/287-koufte-tabrizi/]]
کوفته، خوراکی از گوشت چرخ‌کرده، پیاز، برنج، لپه، سبزی، ادویه که به شکل گلوله درمی‌آورند و درون آب می‌پزند تا جا افتد و گاهی درون آن را تخم‌مرغ، زرشک، آلو بخارا، مغز گردو، کشمش بی‌دانه و... می‌گذارند. چاشنی برخی کوفته‌ها سرکه شیره یا سرکه و شکر است. در گذشته گوشت کوفته را در هاون می‌کوبیدند ولی امروزه آن را چرخ می‌کنند و برای وانرفتن کوفته از آرد نخودچی و یا تخم مرغ استفاده می‌کنند<ref name=":0">شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، ذیل کوفته، ص 101-94.</ref>. برخی کوفته‌ها از جمله کوفته تبریزی تَنْگ آب (کم آب) است و برخی کوفته‌ها آب‌دار که، آب آن را مانند آبگوشت ترید کرده و می‌خورند<ref>دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1100-1091.</ref>.  
کوفته، خوراکی از گوشت چرخ‌کرده، پیاز، برنج، لپه، سبزی، ادویه که به شکل گلوله درمی‌آورند و درون آب می‌پزند تا جا افتد و گاهی درون آن را تخم‌مرغ، زرشک، آلو بخارا، مغز گردو، کشمش بی‌دانه و... می‌گذارند. چاشنی برخی کوفته‌ها سرکه شیره یا سرکه و شکر است. در گذشته گوشت کوفته را در هاون می‌کوبیدند ولی امروزه آن را چرخ می‌کنند و برای وانرفتن کوفته از آرد نخودچی و یا تخم مرغ استفاده می‌کنند<ref name=":0">شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، ذیل کوفته، ص 101-94.</ref>. برخی کوفته‌ها از جمله کوفته تبریزی تَنْگ آب (کم آب) است و برخی کوفته‌ها آب‌دار که، آب آن را مانند آبگوشت ترید کرده و می‌خورند<ref>دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1100-1091.</ref>.  


کوفته از خوراک‌های قدیمی است که در کتاب [[سفره اطعمه]]<sup>*</sup> به ده نوع آن: کوفته معلّی، کوفته سفید، کوفته ریحان، کوفته تبریزی، کوفته سرکه شیره، کوفته سماق، کوفته آب غوره، کوفته زرشک، کوفته نخودچی و کوفته‌ریزه اشاره شده است<ref>آشپزباشی، میرزا علی اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، خوان ششم، ص 39-37.</ref>. از کوفته‌های امروزی می‌توان به کوفته برنجی، کوفته شامی، کوفته تبریزی، کوفته شوید باقلا، کوفته کاشی، کوفته معلّی، کوفته نخودچی و کوفته سرگنجشکی اشاره کرد<ref name=":0" />.
کوفته از خوراک‌های قدیمی است که در کتاب [[سفره اطعمه]]<sup>*</sup> به ده نوع آن: کوفته معلّی، کوفته سفید، کوفته ریحان، کوفته تبریزی، کوفته سرکه شیره، کوفته سماق، کوفته آب غوره، کوفته زرشک، کوفته نخودچی و کوفته‌ریزه اشاره شده است<ref>آشپزباشی، میرزا علی اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، خوان ششم، ص 39-37.</ref>. از کوفته‌های امروزی می‌توان به کوفته برنجی، کوفته شامی، کوفته تبریزی، کوفته شوید باقلا، کوفته کاشی، کوفته معلّی، کوفته نخودچی و کوفته سرگنجشکی اشاره کرد<ref name=":0" />.


== نیز نگاه کنید به ==
* [[آبگوشت]]
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
فاطمه اسماعیلی
فاطمه اسماعیلی
== کتابشناسی ==

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۴

کوفته تبریزی، قابل بازیابی از https://chishi.ir/287-koufte-tabrizi/

کوفته، خوراکی از گوشت چرخ‌کرده، پیاز، برنج، لپه، سبزی، ادویه که به شکل گلوله درمی‌آورند و درون آب می‌پزند تا جا افتد و گاهی درون آن را تخم‌مرغ، زرشک، آلو بخارا، مغز گردو، کشمش بی‌دانه و... می‌گذارند. چاشنی برخی کوفته‌ها سرکه شیره یا سرکه و شکر است. در گذشته گوشت کوفته را در هاون می‌کوبیدند ولی امروزه آن را چرخ می‌کنند و برای وانرفتن کوفته از آرد نخودچی و یا تخم مرغ استفاده می‌کنند[۱]. برخی کوفته‌ها از جمله کوفته تبریزی تَنْگ آب (کم آب) است و برخی کوفته‌ها آب‌دار که، آب آن را مانند آبگوشت ترید کرده و می‌خورند[۲].

کوفته از خوراک‌های قدیمی است که در کتاب سفره اطعمه* به ده نوع آن: کوفته معلّی، کوفته سفید، کوفته ریحان، کوفته تبریزی، کوفته سرکه شیره، کوفته سماق، کوفته آب غوره، کوفته زرشک، کوفته نخودچی و کوفته‌ریزه اشاره شده است[۳]. از کوفته‌های امروزی می‌توان به کوفته برنجی، کوفته شامی، کوفته تبریزی، کوفته شوید باقلا، کوفته کاشی، کوفته معلّی، کوفته نخودچی و کوفته سرگنجشکی اشاره کرد[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، ذیل کوفته، ص 101-94.
  2. دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1100-1091.
  3. آشپزباشی، میرزا علی اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، خوان ششم، ص 39-37.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فاطمه اسماعیلی