سازمان پیکار: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''پيكار، سازمان'''، (1357-1361ش)، گروه چريكي ماركسيستي. اين سازمان شاخة ماركسيستي سازمان مجاهدين خلق<sup>*</sup> بود كه در 1354ش با انتشار اعلامية «مواضع ايدئولوژيك» گرايش ماركسيستي خود را علني كرد.<sup>1</sup> فعاليت اين سازمان تا 1356ش محدود به صدور اعلاميه،...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[سازمان پیکار|پیکار، سازمان]]'''، (1357-1361ش)، گروه چریکی مارکسیستی. | ||
این سازمان شاخه مارکسیستی [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]]<sup>*</sup> بود که در 1354ش با انتشار اعلامیه «مواضع ایدئولوژیک» گرایش مارکسیستی خود را علنی کرد<ref> نجاتی، غلامرضا. '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب'''''. تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373، ج 1، ص 418-423؛ برای اطلاع از روایت مجاهدین مارکسیست درباره این تحول ببینید: سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر. '''''تحلیلی بر تغییر و تحولات درونی سازمان مجاهدین خلق ایران (1352-1354ش).''''' تهران: انتشارت سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، 1358؛ برای مطالعه روایت مجاهدین مسلمان از این تغییر ببینید: سازمان مجاهدین خلق. '''''تحلیل آموزشی بیانیه اپورتونیستهای چپنما'''''. بیجا، انتشارات سازمان مجاهدین، 1358. </ref>. فعالیت این سازمان تا 1356ش محدود به صدور اعلامیه، ترجمه جزوات مارکسیستی و چند بمبگذاری بود<ref> Abrahamian, Ervand. '''''Radical Islam, The Iranian Mojahedin'''''. London: I.B. Tauris Publishers, 1989, P. 166.</ref>. | |||
در | در بحبوحه انقلاب، مجاهدین مارکسیست نام خود را به «سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر» تغییر دادند<ref> نجاتی، غلامرضا.'''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب'''''. تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373. ص 420. </ref>. مهمترین رهبران آن حسین روحانی و علیرضا سپاسی آشتیانی بودند. نشریه ''پیکار'' به عنوان ارگان رسمی سازمان منتشر میشد<ref>بهروز، مازیار. '''''شورشیان آرمانخواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: انتشارات ققنوس، 1380، ص 206 و 207. </ref>. | ||
سازمان | سازمان پیکار پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]<sup>*</sup> به مخالفت با نظام اسلامی پرداخت و تلاش کرد تا با دیگر گروههای مارکسیستی متحد شود اما موفق نشد<ref>بهروز، مازیار. '''''شورشیان آرمانخواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: انتشارات ققنوس، 1380 . ص 207 و 208. </ref>. سرانجام با حمله نیروهای امنیتی و دستگیر یا کشته شدن اکثر اعضاء، فعالیت آن به پایان رسید<ref> بهروز، مازیار. '''''شورشیان آرمانخواه، ناکامی چپ در ایران'''''. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: انتشارات ققنوس، 1380 . ص 210. </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]] | |||
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدمهدی موسی خان | محمدمهدی موسی خان | ||
نسخهٔ ۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۴
پیکار، سازمان، (1357-1361ش)، گروه چریکی مارکسیستی.
این سازمان شاخه مارکسیستی سازمان مجاهدین خلق* بود که در 1354ش با انتشار اعلامیه «مواضع ایدئولوژیک» گرایش مارکسیستی خود را علنی کرد[۱]. فعالیت این سازمان تا 1356ش محدود به صدور اعلامیه، ترجمه جزوات مارکسیستی و چند بمبگذاری بود[۲].
در بحبوحه انقلاب، مجاهدین مارکسیست نام خود را به «سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر» تغییر دادند[۳]. مهمترین رهبران آن حسین روحانی و علیرضا سپاسی آشتیانی بودند. نشریه پیکار به عنوان ارگان رسمی سازمان منتشر میشد[۴].
سازمان پیکار پس از پیروزی انقلاب اسلامی* به مخالفت با نظام اسلامی پرداخت و تلاش کرد تا با دیگر گروههای مارکسیستی متحد شود اما موفق نشد[۵]. سرانجام با حمله نیروهای امنیتی و دستگیر یا کشته شدن اکثر اعضاء، فعالیت آن به پایان رسید[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدمهدی موسی خان
- ↑ نجاتی، غلامرضا. تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب. تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373، ج 1، ص 418-423؛ برای اطلاع از روایت مجاهدین مارکسیست درباره این تحول ببینید: سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر. تحلیلی بر تغییر و تحولات درونی سازمان مجاهدین خلق ایران (1352-1354ش). تهران: انتشارت سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، 1358؛ برای مطالعه روایت مجاهدین مسلمان از این تغییر ببینید: سازمان مجاهدین خلق. تحلیل آموزشی بیانیه اپورتونیستهای چپنما. بیجا، انتشارات سازمان مجاهدین، 1358.
- ↑ Abrahamian, Ervand. Radical Islam, The Iranian Mojahedin. London: I.B. Tauris Publishers, 1989, P. 166.
- ↑ نجاتی، غلامرضا.تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، از کودتا تا انقلاب. تهران: خدمات فرهنگی رسا، 1373. ص 420.
- ↑ بهروز، مازیار. شورشیان آرمانخواه، ناکامی چپ در ایران. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: انتشارات ققنوس، 1380، ص 206 و 207.
- ↑ بهروز، مازیار. شورشیان آرمانخواه، ناکامی چپ در ایران. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: انتشارات ققنوس، 1380 . ص 207 و 208.
- ↑ بهروز، مازیار. شورشیان آرمانخواه، ناکامی چپ در ایران. ترجمه مهدی پرتوی، تهران: انتشارات ققنوس، 1380 . ص 210.