حزب دموکرات: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''دموكرات، حزب''' (1325-1327ش). حزب دولتي. اين حزب كه هدف آن مبارزه با دربار و حزب توده بود،<sup>1</sup> به كوشش گروهي از رجال از جمله سردار فاخر حكمت، مظفر فيروز و محمدعلي ميرزا فرمان فرمائيان تأسيس شد و اعضاي مؤسس احمد قوام را به رهبري كل حزب برگزيدند.<sup>...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[حزب دموکرات|دموکرات، حزب]]''' (1325-1327ش). حزب دولتی. | ||
این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و [[حزب توده]] بود،<ref> آبراهامیان، یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285. </ref> به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس [[احمد قوام السلطنه|احمد قوام]] را به رهبری کل حزب برگزیدند<ref>طیرانی، بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501؛ عاقلی، باقر. '''''روزشمار تاریخ ایران'''''. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.</ref>. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند<ref> برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی. همان. ص 502؛ آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.</ref>. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمانهای زنان و جوانان و کنگرههایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود<ref> آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287. </ref>. | |||
مهمترین فعالیت آن در انتخابات مجلس<sup>*</sup> پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند<ref>عظیمی، فخرالدین. '''''بحران دموکراسی در ایران'''''. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220؛ عاقلی، باقر. '''''نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار'''''. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631؛ جامی، ن. '''''گذشته چراغ راه آینده است'''''. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450؛ طیرانی. بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721. </ref>. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم<ref>عظیمی.فخرالدین. '''''بحران دموکراسی در ایران'''''. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.</ref> و پس از مدتی فعالیتهای آن متوقف شد<ref>طیرانی.بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.</ref>. | |||
ارگان | ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران<sup>*</sup> بود. اما نشریات دیگری چون ''فرمان، دیپلمات'' و ''بهرام'' توسط اعضاء منتشر میشد<ref> آبراهامیان. یرواند. '''''ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287؛ طیرانی. بهروز. '''''اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش).''''' تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[حزب توده]] | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
نویسنده مقاله | |||
محمدمهدی موسی خان | محمدمهدی موسی خان | ||
نسخهٔ ۲۴ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۵
دموکرات، حزب (1325-1327ش). حزب دولتی.
این حزب که هدف آن مبارزه با دربار و حزب توده بود،[۱] به کوشش گروهی از رجال از جمله سردار فاخر حکمت، مظفر فیروز و محمدعلی میرزا فرمان فرمائیان تأسیس شد و اعضای مؤسس احمد قوام را به رهبری کل حزب برگزیدند[۲]. گروهی از رجال مهم ایران نیز عضو آن بودند[۳]. حزب دارای شعبات استانی و محلی و سازمانهای زنان و جوانان و کنگرههایی برای انتخاب کمیته مرکزی و دبیر کل بود[۴].
مهمترین فعالیت آن در انتخابات مجلس* پانزدهم بود که اکثر نامزدهای آن به مجلس راه یافتند[۵]. با اختلاف بین نمایندگان در آذر 1326ش حزب به دو بخش موافق و مخالف قوام تقسیم[۶] و پس از مدتی فعالیتهای آن متوقف شد[۷].
ارگان رسمی حزب دموکرات، روزنامه دموکرات ایران* بود. اما نشریات دیگری چون فرمان، دیپلمات و بهرام توسط اعضاء منتشر میشد[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدمهدی موسی خان
- ↑ آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377، ص 285.
- ↑ طیرانی، بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1، ص 501؛ عاقلی، باقر. روزشمار تاریخ ایران. تهران: گفتار، 1379، ج 1، ص 393.
- ↑ برای آگاهی از اسامی و سابقه فعالیت رجالی که عضو حزب شدند، نک: طیرانی. همان. ص 502؛ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 285 و 286.
- ↑ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377 . ص 287.
- ↑ عظیمی، فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374، ص 219 و 220؛ عاقلی، باقر. نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار. تهران: جاویدان، 1374، ص 627-631؛ جامی، ن. گذشته چراغ راه آینده است. تهران: ققنوس، 1362، ص 446-450؛ طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 721.
- ↑ عظیمی.فخرالدین. بحران دموکراسی در ایران. ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی و بیژن نوذری، تهران: البرز، 1374 . ص 234 و 235.
- ↑ طیرانی.بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1 . ص 505 و 506.
- ↑ آبراهامیان. یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه احمد گلمحمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران: نی، 1377. ص 287؛ طیرانی. بهروز. اسناد احزاب سیاسی ایران (1320-1330ش). تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1376، ج 1. ص 506.