فدائیان اسلام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶
فدائیان اسلام، جمعیتی سیاسی متشكل از مسلمانان مبارز، با هدف نشر تعالیم اسلامی و مبارزه با مظاهر بیدینی.
این جمعیت در تابستان 1324ش با انتشار نخستین اطلاعیه اعلام موجودیت كرد[۱]. رهبری این گروه بر عهدة سید مجتبی نواب صفوی* بود[۲]. برادران واحدی، ابراهیم كریمآبادی، خلیل طهماسبی، سید حسین امامی، علی ذوالقدر و... از دیگر اعضای این جمعیت بودند[۳]. هدف جمعیت احیاء، نشر و اجرای تعالیم اسلامی و مبارزه با مخالفان اسلام بود، به همین دلیل آنها اقدام به ترور موفق افرادی چون احمد كسروی، عبدالحسین هژیر، علی رزمآرا* كردند[۴]. فدائیان اسلام در ابتدا به آیتالله كاشانی* و دولت ملی وابسته بودند، اما پس از چندی روابط فدائیان اسلام ـ كه در پی اجرای احكام اسلامی بودند با دولت، كه تنها در فكر نجات كشور از دست انگلیسیها و حل بحران اقتصادی ناشی از عدم فروش نفت بود، به هم خورد. به همین دلیل این جمعیت اقدام به ترور نافرجام دكتر فاطمی وزیر امور خارجة دولت مصدق كردند[۵].
سرانجام در پی ترور نافرجام حسین علاء در آبان 1334ش نواب صفوی و مظفر ذوالقدر و سید محمد واحدی دستگیر شدند[۶]. دادگاه آنها را به اعدام محكوم كرد و این حكم در 27 دی ماه 1334ش اجرا گردید[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ نظرپور، مهدی. جریانشناسی سیاسی. قم: تحسین، 1382، ص 28.
- ↑ دوانی، حمید. نهضت روحانیون مبارز. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا، ج 2، ص 191.
- ↑ جعفریان، رسول. جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382، ص 104 به بعد.
- ↑ نوذری، عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید، 1380، ص 133.
- ↑ جعفریان. رسول. جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382. ص 113-114.
- ↑ مدنی، سید جلالالدین. تاریخ سیاسی معاصر ایران. قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1361، ج 1، ص 335، 336.
- ↑ جعفریان. رسول. جریانها و جنبشهای مذهبی ـ سیاسی ایران سالهای 1320-1357ش. تهران: دانش و اندیشة معاصر، 1382. ص 118؛ نوذری. عزتالله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید، 1380. ص 134؛ دوانی. حمید. نهضت روحانیون مبارز. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگی امام رضا، ج 2 . ص 209.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مهدی جواهری